30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΛΕΝΑ ΔΑΝΙΗΛΙΔΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στα Χανιά.

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου.

ΤΗΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Στην Ιταλία.

ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΓΙΑ ΣΥΜΠΑΙΚΤΡΙΑ ΣΤΟ ΔΙΠΛΟ: Την Γκαμπριέλα Σαμπατίνι.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΝΕΙΡΟ: Επαγγελματική καριέρα στο τένις.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ «ΓΚΡΑΝ ΣΛΑΜ»: Το ΟΠΕΝ της Αυστραλίας στη Μελβούρνη.

Το οδοιπορικό της 16χρονης πρωταθλήτριας στο τένις Λένας Δανιηλίδου
συνεχίστηκε ­ μετά το Παρίσι και το Λονδίνο ­ στη Μόσχα (Παγκόσμιο Κύπελλο
Νεότητας) και το Χάρτφιλντ της Αγγλίας (Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα). Η Δανιηλίδου
επέστρεψε στην Ελλάδα με τρία μετάλλια (χρυσό στο διπλό, ασημένιο και χάλκινο
στο απλό), αλλά ακόμα δεν σκέπτεται τις διακοπές. Προς το παρόν προτιμά τη
δόξα από τα χρήματα, ονειρεύεται επαγγελματική καριέρα στο τένις και ένα χρυσό
μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα.

ΕΡ.: Μόσχα ή Χάρτφιλντ;

ΑΠ.: Και τα δύο τουρνουά ήταν

συναρπαστικά.

ΕΡ.: Τι ήταν αυτό που βοήθησε στην κατάκτηση τριών μεταλλίων;

ΑΠ.: Ο ενθουσιασμός.

ΕΡ.: Πού οφείλεται η απώλεια του χρυσού μεταλλίου στο Χάρτφιλντ;

ΑΠ.: Κυρίως λόγω κούρασης.

ΕΡ.: Στη Μόσχα;

ΑΠ.: Έπαιξε και εκεί ρόλο η κούραση. Άλλωστε είχα απλό και διπλό.

ΕΡ.: Μετάλλιο οποιουδήποτε χρώματος;

ΑΠ.: Βασικά ναι. Αν και το καλύτερο είναι το χρυσό.

ΕΡ.: Πόσο χρόνο λείπεις από το σπίτι σου;

ΑΠ.: Περίπου δύο μήνες.

ΕΡ.: Πόσο χρόνο μένεις με την οικογένειά σου;

ΑΠ.: Ελάχιστο. Αν σκεφτείς ότι τουλάχιστον έξι μήνες αγωνίζομαι σε τουρνουά.

ΕΡ.: Τι ζήτησες μόλις επέστρεψες στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Να ξεκουραστώ. Αν και ακόμα δεν τα κατάφερα.

ΕΡ.: Παρίσι ή Λονδίνο;

ΑΠ.: Και οι δύο πόλεις είναι καταπληκτικές.

ΕΡ.: Πώς σου φάνηκε το Γουίμπλεντον;

ΑΠ.: Μου αρέσουν τα γήπεδα με χόρτο.

ΕΡ.: Το επόμενο βήμα;

ΑΠ.: Ένα τουρνουά 10.000 δολαρίων στην Αγγλία την επόμενη εβδομάδα.

ΕΡ.: Τι δώρο έφερες στην οικογένειά σου;

ΑΠ.: Τι άλλο; Τα μετάλλια.

ΕΡ.: Πότε θα κάνεις διακοπές;

ΑΠ.: Προς το παρόν συνεχίζω ακάθεκτη το τένις. Μάλλον άγνωστο.

ΕΡ.: Τι κράτησες από αυτά τα ταξίδια;

ΑΠ.: Κάθε στιγμή, κάθε ματς.

ΕΡ.: Η πιο χαρούμενη στιγμή;

ΑΠ.: Γενικά, υπήρχαν ανάμεικτα συναισθήματα.

ΕΡ.: Πόσο χρόνο έχεις ανάγκη την ξεκούραση;

ΑΠ.: Μου αρκεί μία εβδομάδα.

ΕΡ.: Και τον Σεπτέμβριο αρχίζει το σχολείο.

ΑΠ.: Μάλλον… θα δούμε.

ΕΡ.: Παρακολουθείς το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάσκετ;

ΑΠ.: Μου αρέσει, ελπίζω να προλάβω να παρακολουθήσω την Εθνική.

ΕΡ.: Ποιον διεθνή παίκτη θαυμάζεις;

ΑΠ.: Όλα τα παιδιά είναι πολύ καλοί παίκτες.

ΕΡ.: Πιστεύεις στον Θεό;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Αν δεν είχες ασχοληθεί με το τένις, ποιο άλλο άθλημα θα προτιμούσες;

ΑΠ.: Σίγουρα κάτι άλλο, όχι όμως επαγγελματικά.

ΕΡ.: Τι είναι αυτό που σου λείπει;

ΑΠ.: Γενικά, αυτά που έχουν τα παιδιά στην ηλικία μου.

ΕΡ.: Ποιας αθλήτριας τη δόξα θα ζήλευες;

ΑΠ.: Δεν ζηλεύω γενικά, αλλά θαυμάζω τη Σαμπατίνι.

ΕΡ.: Τι ομάδα είσαι;

ΑΠ.: Εθνική Ελλάδας.

ΕΡ.: Χρήματα ή δόξα;

ΑΠ.: Προτιμώ πρώτα τη δόξα.

ΕΡ.: Ολυμπιακοί Αγώνες το 2004…

ΑΠ.: Ελπίζω με ένα χρυσό μετάλλιο.

ΕΡ.: Με τι θα άλλαζες τα μετάλλια;

ΑΠ.: Με τίποτα.

ΕΡ.: Οικογένεια ή καριέρα;

ΑΠ.: Το ιδανικό είναι να συνδυάσεις και τα δύο.

ΕΡ.: Πόσο έτοιμη αισθάνεσαι για το επαγγελματικό τένις;

ΑΠ.: Είναι λίγο νωρίς ακόμα.

ΕΡ.: Παρακολουθείς την πολιτική;

ΑΠ.: Καθόλου.