Σαν να μην είχαν παίξει ποτέ αντίπαλοι

ΛΟΙΠΟΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ότι αυτές τις δύο ημέρες έως το παιχνίδι της Παρασκευής
χρειάζεται μόνο ένα πράγμα. Να πάψουμε να μιλάμε για το τι κάναμε τις δύο
τελευταίες αγωνιστικές και να είμαστε χαρούμενοι που παίζουμε εναντίον της Ισπανίας.

Θα αναρωτιέστε αν τρελάθηκε ο Κιουμουρτζόγλου. Ε, λοιπόν όχι και θα
βεβαιωνόσασταν γι’ αυτό αν θα μπορούσατε να ρωτήσετε τον Λόλο Σάινθ ή τους
Ισπανούς παίκτες.

Προσωπικά πρέπει να αναφερθώ δυστυχώς και στο χθεσινό παιχνίδι αν και δεν θα
το ήθελα καθόλου.

Το παιχνίδι ξεκίνησε με ένα τρικ που έκαναν οι Γιουγκοσλάβοι και που μας το
κάνουν εδώ και δώδεκα χρόνια. Η απάντηση σ’ αυτό δεν είναι εύκολη. Παίζουν
overplay τον πλέι μέικερ για να μην πάρει την μπάλα και επιτρέπουν σ’ αυτήν να
πάει στον σούτιγκ γκαρντ. Ο Σιγάλας λοιπόν την έπαιρνε, έβρισκε χώρο να τρέξει
και το έκανε, αλλά αυτό αμέσως άνοιξε το παιχνίδι, κάτι που ευνοούσε τους
χθεσινούς μας αντιπάλους.

Στις διεισδύσεις, μετά το τρέξιμο των περιφερειακών παικτών μας, καθάριζε ο
Ρεμπράτσα. Ένας εξαιρετικός μπλόκερ.

Αυτό μαζί με κάποιες αλλαγές στο σκρινς που χρησιμοποιούσαν οι Γιουγκοσλάβοι
μάς οδήγησαν σε πολλές χαμένες ευκαιρίες σκοραρίσματος που είχαν σαν
αποτέλεσμα επίσης επιτυχημένους αιφνιδιασμούς απ’ αυτούς.

Έχοντας πάρει οι αντίπαλοί μας από την αρχή μια ικανοποιητική διαφορά,
έδειχναν αυτοπεποίθηση και ηρεμία μέσα στον αγωνιστικό χώρο, γεγονός που
αύξανε την πίεση και το άγχος στους Έλληνες παίκτες. Οι τελευταίοι με τη σειρά
τους πολύ γρήγορα άρχισαν επιθέσεις χωρίς αυτοπεποίθηση και φαινόντουσαν σαν
να πολεμούσαν πολύ σκληρά για να κάνουν το σουτ.

Θυμάστε πόσες φορές φάνηκε ο Οικονόμου να μην ξεκολλούσε από το έδαφος;

Αποτέλεσμα της χαμένης αυτοπεποίθησης και κάποιων άλλων παραμέτρων ίσως ήταν
τα πολλά εκτός λογικής σουτ που επιχείρησε ο Παπανικολάου. Ωραία, μικρός,
άπειρος, παλικαράκι αλλά κάτι πρέπει να γίνει.

Σε γενικές γραμμές χθες η ελληνική ομάδα έμοιαζε σαν να μην ήταν μαζί στο
παρελθόν. Αντίθετα, οι Γιουγκοσλάβοι ήταν ήρεμοι, χαλαροί και χρησιμοποιούσαν
απλές κινήσεις που μας δημιούργησαν προβλήματα. Αξιόπιστα cost to cost, όταν
τους δινόταν η ευκαιρία, block shots σε κάθε ευκαιρία, pick and rolls άψογα εκτελεσμένα.

Αυτά όλα βέβαια είναι πλέον παρελθόν και το βέβαιο είναι ένα: Την Παρασκευή
παίζουμε με την Ισπανία ένα παιχνίδι απόλυτα στα μέτρα μας με μια ομάδα που
ήρθε στο Παγκόσμιο για να μπει στην οκτάδα.

Θεωρώ την Ισπανία σαφώς ευκολότερο αντίπαλο από τις ΗΠΑ ή τη Λιθουανία και
πιστεύω ότι σ’ αυτό το σημείο ήμασταν τυχεροί.

Πρέπει να αναφερθώ άλλη μια φορά στο σίγουρο γεγονός. Νίκη επί της Ισπανίας
σημαίνει ότι χρειάζεται μια ακόμη νίκη στα επόμενα δύο παιχνίδια για να
πάρουμε μετάλλιο.

Με αυτές τις σκέψεις θα παρακαλούσα τον καθένα να στηρίξει την προσπάθεια.
Ανεξάρτητα από τα τελευταία δύο ανάποδα αποτελέσματα ουσιαστικά δεν έχει
αλλάξει τίποτε από τους αρχικούς στόχους της ομάδας. Μπορούμε να τους πετύχουμε.

Να περνάτε καλά.