Κανείς δεν μπορεί να καλύψει το κενό των δασοκομάντος

Γαβριήλ Ξανθόπουλος. «Προσπαθήσαμε και καταφέραμε πολλά, αλλά τα πετάξαμε στον αέρα», λέει ο πρώην σύμβουλος του γενικού γραμματέα Δασών

ΜΙΑ ΦΟΡΑ κι έναν καιρό… κάποιοι άνθρωποι στη Δασική Υπηρεσία είχαν δουλέψει
σκληρά, προσπαθώντας να καταρτίσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης των
δασικών πυρκαγιών. «Και είχαμε κατορθώσει να κάνουμε πάρα πολλά πράγματα, να
είμαστε κάπως καλύτερα προετοιμασμένοι, μέχρι που όλα τινάχθηκαν στον αέρα»,
θα πει ο κ. Γαβριήλ Ξανθόπουλος, πρώην σύμβουλος του γενικού γραμματέα δασών
κ. Γιάννη Σμπώκου και ένας από τους ελάχιστους στη χώρα μας δασολόγους που
έχει σπουδάσει και μελετήσει σε βάθος το θέμα των δασικών πυρκαγιών. Ο κ.
Ξανθόπουλος επιχειρεί να ρίξει μία ματιά πίσω στην προσπάθεια, που πάνω που
είχε αρχίσει να αποδίδει καρπούς, έμεινε στη μέση. «Η μεγάλη μας δύναμη ήταν
οι δασοκομάντος, τον αριθμό των οποίων καταφέραμε τελικά να αυξήσουμε. Οι
δασοκομάντος εκείνοι είχαν πλήρη και πολύ καλή εκπαίδευση. Ήμουν ένας από τους
εκπαιδευτές τους και γνωρίζω καλά πως το εκπαιδευτικό πρόγραμμα είχε πετύχει:
είχαν πολύ καλή ηθική και η επέμβασή τους ήταν αποτελεσματική».

Οι δασοκομάντος αυτοί «έλυναν τα χέρια» όλων των ανθρώπων που έριχναν τις
δυνάμεις τους στο έργο της κατάσβεσης, όπως τονίζει ο ίδιος. «Έμεναν μέσα στο
δάσος το βράδυ, πρόσεχαν τη φωτιά, φρόντιζαν να μην εξαπλωθεί. Οι ομάδες αυτές
έφταναν γρήγορα σε δασικούς δρόμους, εκεί όπου δεν φτάνουν τα οχήματα, για να
σταματήσουν τη φωτιά, δημιουργώντας αντιπυρικά μέτωπα». Γι’ αυτόν ακριβώς τον
σκοπό υπήρχαν δασολόγοι ειδικευμένοι στην κοπή ξυλείας. «Η ΕΜΑΚ είναι μια καθ’
όλα αξιέπαινη ομάδα, που όμως κάτω από τις συνθήκες αποδεικνύεται ανεπαρκής»,
λέει ο κ. Ξανθόπουλος. «Δυστυχώς, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει ούτε να καλύψει
το κενό των εκπαιδευμένων δασοκομάντος».

Η διαδικασία της εκπαίδευσης όμως δεν σταμάτησε στους έκτακτους αυτούς
υπαλλήλους. «Εκπαιδεύονταν και οι ίδιοι οι δασολόγοι που υπηρετούσαν στα κατά
τόπους δασαρχεία, για να μάθουν πώς θα χρησιμοποιούν τους δασοκομάντος και πώς
θα τους κατευθύνουν», σημειώνει ο ίδιος. «Κάτι τέτοιο, όσο καλή θέληση και να
υπάρχει, είναι αδύνατον να το πετύχει κάποιος μέσα σε έναν μήνα. Είναι
αδύνατον η Πυροσβεστική, από τη μια ημέρα στην άλλη να αποκτήσει όλη αυτή την
εμπειρία και γνώση που είχαμε εμείς, ύστερα από τόσες ώρες εκπαίδευσης και πρακτικής».

Λείπουν οι μισοί σε άδεια ­ οι άλλοι «κλείνουν» το μεσημέρι

Βρέθηκαν απροετοίμαστοι. Δεν πρόλαβε να ενημερωθεί η Πυροσβεστική για τις συνθήκες στα δάση, τους χάρτες και τα οχήματα που διαθέτουν οι δήμοι

ΕΝΑ ΑΠΟ τα πολλά οξύμωρα του φετινού «καυτού» Αυγούστου θέλει την Πεντέλη να
καίγεται και πολλούς από τους υπαλλήλους του δασαρχείου της περιοχής να
λείπουν σε καλοκαιρινή άδεια ή αυτούς που μένουν να «κλείνουν» τα γραφεία τους
αμέσως μετά τη λήξη του ωραρίου τους!

Ο δασάρχης Πεντέλης, κ. Τάσος Καζάζης, επέστρεψε εσπευσμένα χθες από τις
διακοπές του για λόγους «ηθικούς, περισσότερο», όπως λέει ο ίδιος. «Τα μέσα
και οι δυνάμεις του δασαρχείου έχουν εκχωρηθεί. Είναι όμως μια περιοχή που
προστατεύεις και αισθάνεσαι την ανάγκη να βρίσκεσαι εκεί».

Η φετινή μάχη με τις φλόγες στην Αττική, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα,
δόθηκε με 3.000 άνδρες λιγότερους ­ τους δασικούς, που, όπως λέει ο πρόεδρος
της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων κ. Κώστας Μπέσσης,
«τέθηκαν, με το νόμο που αναθέτει το έργο της δασοπυρόσβεσης στην
Πυροσβεστική, ολοκληρωτικά εκτός μάχης».

Έτσι τα δασαρχεία ανά τη χώρα λειτουργούν πια όπως κάθε άλλη δημόσια υπηρεσία.
Ανοίγουν το πρωί και κλείνουν νωρίς το μεσημέρι, ενώ οι υπάλληλοι ασχολούνται
με κάθε λογής άλλες δουλειές εκτός από τη φωτιά στο δάσος που εποπτεύουν. «Ο
νέος νόμος δεν έβαλε τους δασικούς δίπλα στους πυροσβέστες, αλλά εκτός»,
τονίζει ο δασολόγος κ. Νίκος Χλύκας.