Μας παρέσυραν στον ρυθμό τους

ΛΕΓΑΜΕ λοιπόν χθες για τους Ρώσους ότι έχουν δύο βασικά προσόντα. Πάρα πολύ
καλή φυσική κατάσταση και περιφερειακά σουτ έπειτα από πάσα του παίκτη που
έκανε τη διείσδυση.

Στο δεύτερο σημείο ήμασταν τυχεροί ή αποτελεσματικοί στην άμυνα. Οι αντίπαλοί
μας είχαν πολύ μεγάλη αστοχία από την περιφέρεια αλλά και στις ελεύθερες βολές.

Άντεξαν όμως στην πίεση και στο σκληρό παιχνίδι που επιτέλους εφήρμοσε η
ελληνική ομάδα. Οι αντίπαλοί μας χθες κράτησαν τον ίδιο ρυθμό από το πρώτο
δευτερόλεπτο του αγώνα ως το τελευταίο. Πολύ κινητικοί στην άμυνα, οδήγησαν
τους Έλληνες παίκτες σε πολλά λάθη. Δυνατοί κάτω από τα καλάθια, έφευγαν
αμέσως στον αιφνιδιασμό ύστερα από ριμπάουντ ή κλέψιμο.

Παρουσίασαν θαυμαστή πολυφωνία στην επίθεση παρά το γεγονός ότι ο Μπάμπκοφ
είχε αρκετούς δύσκολους αλλά και καθοριστικούς πόντους.

Από την άλλη μεριά η ελληνική ομάδα, χωρίς να μπορεί να εξηγηθεί ο λόγος,
ενεπλάκη σε ένα run and gun στυλ παιχνιδιού σ’ όλο τον αγώνα, πράγμα που δεν
τη συνέφερε σε καμία περίπτωση.

Στις αρχές του δεύτερου ημιχρόνου η άμυνά μας ήταν καταπληκτική και
περιορίστηκαν οι αντίπαλοι σε οκτώ πόντους σε δώδεκα λεπτά.

Αυτή τη στιγμή, κατά την εκτίμησή μου, παίχθηκε το «μεγάλο κόλπο». Η ελληνική
ομάδα έπειτα από αλλαγές έμεινε με τους Φασούλα – Ρεντζιά στη σύνθεσή της και
αμέσως στη συνέχεια εξελίχθηκε στο να είναι με τους Ρεντζιά – Οικονόμου.
Πιθανότατα για να ελεγχθούν τα ριμπάουντ. Αν όμως σ’ αυτούς τους συνδυασμούς
ψηλών οι Ρώσοι πάρουν το αμυντικό ριμπάουντ τότε είναι σίγουρα αιφνιδιασμός
και κάρφωμα. Πράγμα που συνέβη.

Οι αντίπαλοί μας σκόραραν δεκατέσσερις πόντους στη σειρά χωρίς απάντηση.
Έχαναν με πέντε και πέρασαν με εννιά. Κάπου εδώ τελείωσε το παιχνίδι.

Γενικά πιστεύω ότι ήταν ένα περίεργο παιχνίδι για την ελληνική ομάδα.
Παρασύρθηκε στο γρήγορο ρυθμό, κάτι που έδειξε στα προηγούμενα παιχνίδια να
μην της αρέσει. Όσο μέσα στο παιχνίδι ήταν το δίδυμο Φασούλας – Οικονόμου ή
Φασούλας – Καράγκουτης, ήμασταν εντάξει με την κάλυψη του αιφνιδιασμού. Σ’
όλους τους άλλους συνδυασμούς ψηλών ήταν σίγουρο ότι θα είχαμε πρόβλημα με το
ρυθμό που έδωσαν στο παιχνίδι οι Ρώσοι. Ανεξάρτητα από το άτυχο αποτέλεσμα που
δεν επηρεάζει καθόλου τη συνέχεια, περισσότερο ίσως θα πρέπει να μας απασχολεί
ο τραυματισμός του Οικονόμου. Ας ξεχάσουμε άμεσα το χθεσινό αποτέλεσμα. Ας
κρατήσουμε μόνο τα συμπεράσματα του αγώνα και να θυμηθούμε ότι και στο
παρελθόν είχαμε χάσει (1987) στο πρώτο παιχνίδι από τη Σοβιετική Ένωση.

ΟΙ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΟΙ

Είναι η ομάδα που πάντα μας δημιουργεί πρόβλημα και μας κερδίζει ακόμη και εδώ
μέσα με σχετική άνεση.

Η συγκεκριμένη ομάδα που ήρθε σ’ αυτό το Παγκόσμιο δεν είναι της ικανότητας
και της λαμπρότητας των προηγούμενων ομάδων.

Στα θετικά της είναι η απλότητα του παιχνιδιού της σε καταστάσεις δύο-δύο και
τρεις-τρεις, η ανάπτυξη του αιφνιδιασμού, αλλά για σήμερα προβλέπω όχι εύκολη
δουλειά γι’ αυτούς στον τομέα των ριμπάουντ. Οι Έλληνες ψηλοί μπορούν να
καλύψουν άνετα τους κινητικούς Γιουγκοσλάβους ψηλούς.

Είναι ομάδα χωρίς βάθος και οι πραγματικά ταλαντούχοι παίκτες μετριούνται στα
δάχτυλα του ενός χεριού.

Να περνάτε καλά.