Λύγιζαν σίδερα!

![]() |
|
«Ασταμάτητο» στον τελικό του ’87, χαρακτήρισε τον Νίκο Γκάλη ο Ρώσος |
ΕΝΤΕΚΑ χρόνια έχουν περάσει από τη μεγάλη επιτυχία του 1987, όπου η Εθνική μας
είχε κατακτήσει πανάξια το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, νικώντας τη Ρωσία με
103-101, στην Αθήνα. Όπως είναι φυσικό, οι συνθέσεις και των δύο ομάδων έχουν
αλλάξει ριζικά από τότε, και μόνο ένα στοιχείο υπάρχει, πλέον, που να φέρνει
έστω και λίγο στη μνήμη μας την ιστορική εκείνη βραδιά. Δύο παίκτες-θρύλοι, ο
Παναγιώτης Φασούλας και ο Βαλερί Τιχονένκο, είχαν αγωνιστεί στον τελικό και
απόψε θα διασταυρώσουν και πάλι τα «ξίφη» τους. Πλησιάσαμε τον Ρώσο φόργουορντ
στο ξενοδοχείο όπου είχε καταλύσει η ομάδα του και εκείνος, εμφανώς
συγκινημένος, είπε: «Ήταν φοβερός τελικός. Δυστυχώς, ηττηθήκαμε, αλλά η
εξέλιξη ήταν συγκλονιστική».
Τι θυμάσαι περισσότερο από τότε;
«Ότι είχαμε χάσει στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Πάντως, μου είχε κάνει μεγάλη
εντύπωση το πάθος του κόσμου και των Ελλήνων παικτών. Ήταν κάτι το εκπληκτικό».
Τι έχει αλλάξει από τότε;
«Φυσικά, οι παίκτες. Και, βέβαια, οι τακτικές των ομάδων. Θυμάμαι, τότε η
Ελλάδα στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό πάνω στον Γκάλη. Τώρα, δεν υπάρχει κάποιος
παίκτης που να κάνει την ίδια δουλειά. Λειτουργούν όλοι ως ομάδα».
Να θεωρήσουμε ότι αναζητάς απόψε τη ρεβάνς εκείνου του αγώνα;
«Οπωσδήποτε, όμως ο τελικός είναι πάντα τελικός. Δεν έχει την ίδια αξία με ένα
παιχνίδι κατάταξης».
Απόψε θα έχεις αντίπαλο και τον Φασούλα, που αγωνιζόταν και το ’87.
«Το γνωρίζω. Είναι έμπειρος παίκτης και μπορεί να βοηθήσει τους νέους στις
δύσκολες στιγμές. Ακόμα και σ’ αυτή την ηλικία είναι χρήσιμος».
Ποιος σου είχε κάνει τότε τη μεγάλυτερη εντύπωση;
«Φυσικά, ο Γκάλης. Θυμάμαι ότι είχαμε δοκιμάσει πάνω του πολλές άμυνες, αλλά
εκείνος τα κατάφερνε πάντα και ήταν ασταμάτητος».
Από την τωρινή ομάδα, γνωρίζεις κάποιον;
«Δεν έχω δει την Εθνική σας, όμως έχω ακούσει ότι διαθέτει πολλά ταλέντα, που
συνεργάζονται άψογα μεταξύ τους».














