Πρέπει να δείχνεις πάντα τη δύναμή σου

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από τη νίκη στο χθεσινό παιχνίδι, κάτι ενοχλούσε στην απόδοση της
Εθνικής Ομάδας. Είναι σαφές ότι κάθε παιχνίδι, ανάλογα με τη σπουδαιότητά του
και την αγωνιστική αξία του αντιπάλου, αντιμετωπίζεται διαφορετικά.

Όλα αυτά βέβαια δεν εξηγούν επαρκώς τις αδυναμίες που παρουσίασε η Εθνική
Ομάδα χθες στην απόδοσή της.

Παρά το εύκολο του αγώνα, εξαιτίας σχετικής αδυναμίας του αντιπάλου, εμείς δεν
κάναμε τους αιφνιδιασμούς που έπρεπε, δεν κυκλοφόρησε η μπάλα στην επίθεση με
την ταχύτητα και τον ρυθμό που απαιτείται όταν αντιμετωπίζεις τέτοια άμυνα,
και τέλος δεν έγιναν οι σωστές επιλογές στα σουτ. Με δύο κουβέντες, δεν είχαμε
ξεκάθαρες φάσεις στην επίθεση.

Η άμυνά μας στο πρώτο ημίχρονο ήταν ήπια ανεκτή. Έδωσε όμως το δικαίωμα στους
παίκτες της Σενεγάλης για δώδεκα επιθετικά ριμπάουντ. Ανανεώνοντας τόσες φορές
την επίθεση, είναι λογικό να προηγείται κάποιος στο σκορ και μόνο από τυχαία
γεγονότα πήγαμε στα αποδυτήρια με έναν πόντο λιγότερο. Οι αντίπαλοί μας σ’
αυτή την περίοδο έδειξαν μια τάση για αιφνιδιασμό και μια σχετική
αποτελεσματικότητα από μεσαία και κοντινή απόσταση.

Η έναρξη του δεύτερου μέρους βρήκε την Εθνική μας Ομάδα να έχει αντιληφθεί την
αδυναμία των αντιπάλων στα μακρινά σουτ και περιορίστηκε στην κάλυψη της
ρακέτας χρησιμοποιώντας παγίδες πολλές φορές όταν η μπάλα πήγαινε μέσα.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα κάποιους αιφνιδιασμούς, αλλά κύρια το ότι δεχθήκαμε
μόνο πέντε πόντους σε δέκα λεπτά.

Όταν η Σενεγάλη αποφάσισε να πιέσει περισσότερο, φανήκαμε αδύναμοι στην
κυκλοφορία της μπάλας, δεν χρησιμοποιήθηκε πολύ το high post και η μπάλα δεν
άλλαζε πλευρά στο γήπεδο (ball reversal). Βασικές ενέργειες ενάντια στην
πιεστική άμυνα. Έτσι περιοριστήκαμε σε ατομικές ενέργειες και διεισδύσεις των
Παπανικολάου και Οικονόμου που είχαν ευτυχώς θετική κατάληξη.

Η αμυντική πάντως προσαρμογή και βελτίωση στο δεύτερο ημίχρονο ήταν πολύ καλή
και υπεραποτελεσματική.

Εκείνο που έκανε εντύπωση και χρήζει προβληματισμού είναι οι τέσσερις στις
δώδεκα βολές στα τελευταία λεπτά. Οι περισσότερες απ’ αυτές χάθηκαν από
Αλβέρτη και Κορωνιό, παίκτες του 80% και πάνω στις βολές. Δύο είναι οι πιθανές
εξηγήσεις. Έλλειψη συγκέντρωσης ή κούραση. Χρειάζεται προσοχή, διότι αν θέλεις
να έχεις μεγάλη πορεία πρέπει να στέλνεις μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση για τη
δύναμή σου. Να δημιουργείς το δέος και τον μύθο που χρειάζεται ο αθλητισμός.

Το Πουέρτο Ρίκο που είναι ο πρώτος μας αντίπαλος στον επόμενο κύκλο αγώνων
είναι πιο αδύνατο από το προηγούμενο Παγκόσμιο, με τις σχετικές αρετές αλλά
και αδυναμίες των λατινοαμερικάνικων ομάδων. Προβλέπεται ένα ακόμα ευχάριστο
βράδυ. Να περνάτε καλά.