Καλή η νίκη, έστω και έτσι

ΟΥΦ!!! επιτέλους… Είναι μερικά βράδια που ξέρεις ότι θα τελειώσουν θετικά τα
πράγματα αλλά δεν γίνεται γρήγορα και όσο περνά η ώρα αυξάνεται το άγχος.
Γίνονται βιαστικές επιθέσεις γιατί ο καθένας θέλει να κερδίσει το παιχνίδι και
πιστεύει ότι μπορεί να το κάνει μόνος του. Παράλληλα, κάθε λάθος ή αποτυχημένη
άμυνα δημιουργεί απογοήτευση και εκνευρισμό. Τι έγινε χθες.

ΕΛΛΑΔΑ

Η Εθνική Ελλάδος παρουσιάστηκε με κάποιες αδυναμίες επιθετικές που λογικά δεν
θα έπρεπε να υπάρξουν, διότι παίζαμε στο σπίτι μας. Στο α’ ημίχρονο δεν είχαμε
καθόλου περιφερειακό σουτ και όταν ο Αλβέρτης πήγε στον πάγκο, τα πράγματα
έγιναν σαφώς χειρότερα.

Το σχήμα με δύο πολύ ψηλούς ήταν αναποτελεσματικό διότι την ίδια στιγμή οι
αντίπαλοι μας έπαιζαν με ελαφρύ τεσσάρι τον Φούτσκα που βρήκε την ευκαιρία για
περιφερειακά σουτ, πράγμα που άνοιγε την άμυνα και περιόριζε την πίεση.

Σε μια τέτοια κατάσταση το σημαντικό σημείο είναι από πού θα γείρει η
πλάστιγγα. Αν ευστοχήσουν οι ελαφρείς από την περιφέρεια, όπως συνέβη χθες,
είσαι σε πρόβλημα. Αν αστοχήσουν, παίρνεις την μπάλα και κάνεις αιφνιδιασμό.

Εμείς παρά την περιφερειακή ευστοχία των Ιταλών, πήραμε δώδεκα ριμπάουντ στο
πρώτο ημίχρονο και είχαμε μόνο έναν αιφνιδιασμό. Παίζαμε δηλαδή ακριβώς όπως
ήθελαν οι αντίπαλοί μας σε χαμηλό τέμπο.

Η ίδια κατάσταση συνεχίστηκε στο β’ μέρος στα πρώτα δέκα περίπου λεπτά. Αργός
ρυθμός και καθόλου περιφερειακό σουτ. Μόλις πέτυχαν οι Σιγάλας – Κορωνιός –
Αλβέρτης από ένα τρίποντο στη σειρά, κάναμε κάποια διαφορά την οποία δεν
κρατήσαμε ή δεν αυξήσαμε επειδή έγιναν βιαστικά σουτ και αρκετά λάθη.

Σε αυτό το σημείο οι Ιταλοί σκλήρυναν ακόμη περισσότερο την άμυνά τους, με την
ανοχή των διαιτητών και κατάφεραν να σπρώξουν την ελληνική ομάδα. Δεν
εκμεταλλεύτηκαν οι Έλληνες τον χώρο και δεν είχαν ολοκληρωμένη κυκλοφορία,
κάτι που θα έδινε πιθανόν η χρησιμοποίηση «συνεχόμενων» επιθετικών συστημάτων.

Πάντως, είναι φανερό ότι έχουμε δυνατότητες αλλά ακόμη δεν τις έχουμε
ξεδιπλώσει σ’ όλη τους την έκταση. Είμαι ενθουσιασμένος από το πάθος και την
προσπάθεια που διέκρινα στον Φασούλα τα τελευταία τρία λεπτά. Ξέρω καλά τι
σημαίνει αυτό και ότι θα μας βγει σε καλό.

ΙΤΑΛΙΑ

Γεγονός είναι ότι έπαιξαν πολύ καλύτερα από το αναμενόμενο.

Έδειξαν πολύ καλή αγωνιστική πειθαρχία. Κράτησαν τον ρυθμό του παιχνιδιού
χαμηλά, κάτι που τους συνέφερε. Δώσανε πολλές μάχες σώμα με σώμα και τις κερδίσανε.

Ευχαριστούμε τον προπονητή τους που κράτησε τον Φούτσκα έξω τόσο πολύ στο
δεύτερο ημίχρονο και όλους τους παίκτες που στα τελευταία λεπτά δεν άντεξαν το
βάρος της πιθανότητας μιας νίκης μέσα στην Ελλάδα και έκαναν αρκετά λάθη και
βιαστικές επιθέσεις. Τελειώνοντας πρέπει να αναφερθούμε και λίγο στον αυριανό
μας αντίπαλο που φαίνεται ο πιο εύκολος του ομίλου και ίσως μας βοηθήσει να «λυθούμε».

Η ΣΕΝΕΓΑΛΗ

Είναι μια ομάδα με ακαλλιέργητο ταλέντο. Οι παίκτες της έχουν δυνατότητα να
τρέξουν πολύ και γρήγορα, να πηδήξουν ψηλά και να καρφώσουν την μπάλα από στάση.

Δεν έχουν δυνατότητα όμως για δυνατό παιχνίδι και παρουσιάζουν μεγάλη
αναποτελεσματικότητα στις ελεύθερες βολές.

Στην επίθεση δημιουργούν μερικές εξαιρετικές φάσεις αλλά και μπορούν να χάσουν
τον πιο απλό επιθετικό συνδυασμό ή να οδηγηθούν εύκολα σε λάθος.