Τόλμησαν

Ο Γιώργος Μπαλογιάννης δικαίωσε τον Παναγιώτη Γιαννάκη για την επιλογή του

ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ της Εθνικής δεν είχαν κόντρα στον Καναδά την ηρεμία που ζήτησε
προχτές ο Παναγιώτης Γιαννάκης. Τουλάχιστον όμως ήταν παθιασμένοι. Η
νίκη-θρίλερ στην πρεμιέρα του παγκοσμίου πρωταθλήματος (78-72) μπροστά σε
10.000 φιλάθλους, ήταν αποτέλεσμα του πάθους που έδειξαν οι διεθνείς στο
τελευταίο δίλεπτο, όταν η ανησυχία είχε απλωθεί επικίνδυνα, στο Στάδιο Ειρήνης
και Φιλίας.

Κατ’ αρχήν, η τόλμη του Μπαλογιάννη. Στο πρώτο κιόλας ματς, δικαίωσε τον
Γιαννάκη που τον επέλεξε. Το σουτ τριών πόντων του Μπαλογιάννη ενάμισι λεπτό
πριν από το τέλος, έδωσε βαθιά ανάσα στην Εθνική (75-72) που είχε δει τους
Καναδούς να ανατρέπουν μία διαφορά δέκα πόντων και να ισοφαρίζουν (2.20 πριν
από το τέλος, 72-72). Η μπάλα έφτασε στον Μπαλογιάννη από το… πάθος του
Αλβέρτη, που κατάφερε να κερδίσει μία ουσιαστικά χαμένη μπαλιά. Αμέσως μετά,
«μίλησε» η εμπειρία του Φασούλα. Ένα αμυντικό ριμπάουντ, μία εύστοχη βολή
(76-72) και ένα κόψιμο στον ΜακΚάλοκ έδωσαν στους συμπαίκτες του τη σιγουριά
της νίκης.

Αυτό το πάθος (διάρκειας ενός λεπτού και… κάτι) έδωσε στην ελληνική ομάδα
την ευκαιρία να αρχίσει με επιτυχία τους αγώνες της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Γιατί όμως φτάσαμε έως αυτό το σημείο; Πρώτα απ’ όλα δεν υπήρχε προσοχή στην
άμυνα. Οι διεθνείς έβλεπαν τον Βίκερι να εκτελεί από τα 6μ26 (6/7 τριπ.) και
δεν μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν. Μόνο στο τελευταίο δεκάλεπτο, ο
Μπαλογιάννης τον άφησε μακριά από το σουτ. Κι ένα ακόμα σημαντικό σημείο: Η
ελληνική ομάδα δεν είχε τη νηφαλιότητα να εκμεταλλευτεί τον επιθετικό οίστρο
του Αλβέρτη (στο α’ μέρος) και του Οικονόμου στη συνέχεια.

Ο πρώτος είχε 17 πόντους στο α’ μέρος, έδωσε στην ελληνική ομάδα την ευκαιρία
να «καθαρίσει» το παιχνίδι (13-2 στο 4′, 26-12 στο 9′). Αλλά και στο β’ μέρος,
όταν και πάλι οι Καναδοί ήταν απειλητικοί, ήταν η ώρα του Οικονόμου. Με το
σκορ «κολλημένο» στο 54-51 για ένα τετράλεπτο, ο φόργουορντ του Παναθηναϊκού
έκανε κάθε δουλειά που μπορεί να ζητήσει ένας προπονητής. Έπαιξε άμυνα, μάζεψε
ριμπάουντ, πάσαρε, σκόραρε. Ένα τρίποντο στο 30′ έδωσε προβάδισμα επτά πόντων
(58-51), ένα ακόμα αργότερα έκανε το σκορ 70-60, αλλά ούτε κι αυτό ήταν
αρκετό. Τα λάθη στις επιθετικές επιλογές ήταν αρκετά, η άμυνα «είχε νερά», με
αποτέλεσμα οι Καναδοί να ισοφαρίσουν. Ίσως ο Παναγιώτης Γιαννάκης να
χρειαζόταν να «ηρεμήσει» το επιθετικό παιχνίδι της ελληνικής ομάδας,
χρησιμοποιώντας περισσότερο τον Νίκο Μπουντούρη αντί του Άγγελου Κορωνιού, που
είχε αρκετές βιαστικές ενέργειες. Αλλά γενικά και η ελληνική ομάδα φάνηκε σε
πολλά σημεία να… ζαλίζεται από την πιεστική άμυνα των Καναδών.

«ΑΥΤΑ τα παιδιά έχουν και παρόν και μέλλον. Ακόμα δεν πετύχαμε τίποτα και
έχουμε πολύ δρόμο. Όταν φύγει από πάνω τους η μεγάλη πίεση, τότε θα δείτε μια
διαφορετική ομάδα, την οποία θα αγαπήσει ακόμη περισσότερο και ο κόσμος. Όσο
περνούν οι μέρες, θα γινόμαστε και καλύτεροι».

Ο Γιαννάκης ένιωθε υπερήφανος για τους παίκτες του μετά το ματς με τον Καναδά.
«Κάνουν μεγάλη προσπάθεια, απλά τούς αφήνει λίγο πίσω αγωνιστικά η
διστακτικότητα που έχουν σε κάποιες φάσεις. Όσο κυλάει το χρονόμετρο, το άγχος
τους μεγαλώνει. Τους έχω πει κατ’ επανάληψη ότι τους θεωρώ όλους παίκτες
πρώτης πεντάδας. Σήμερα (χθες) έτυχε να είναι ο Μπαλογιάννης. Την επόμενη φορά
μπορεί να είναι άλλος. Είμαι σίγουρος ότι ο καθένας μπορεί να έχει τη “δική
του” βραδιά», είπε ακόμη ο ομοσπονδιακός προπονητής. Όσο για το αποψινό
ντέρμπι με την Ιταλία, ο Γιαννάκης είπε: «Η Ιταλία δεν θα είναι αυτή που
είδαμε με τη Σενεγάλη. Ξέρω ότι είναι πολύ καλή ομάδα».

ΜΕ ΤΗΝ παρουσία του Κώστα Σημίτη στην εξέδρα των επισήμων, έδωσε τον πρώτο της
αγώνα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα η Εθνική μας Ομάδα. Ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε
στο γήπεδο συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Δάφνη. Ο κ. Σημίτης παρακολούθησε
τον αγώνα μαζί με τους υπουργούς Εθνικής Άμυνας Άκη Τσοχατζόπουλο, ΠΕΧΩΔΕ
Κώστα Λαλιώτη, Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο, Εργασίας Μιλτιάδη Παπαϊωάννου,
τον υφυπουργό Αθλητισμού Ανδρέα Φούρα, τον κοινοτικό επίτροπο Χρήστο Παπουτσή,
τον γραμματέα του κόμματος Κώστα Σκανδαλίδη, ενώ πλήθος εκπροσώπων της
πολιτικής ζωής βρέθηκε στην εξέδρα των επισήμων του Ειρήνης και Φιλίας.