Τα ψάρια διάλεξαν Ελλάδα

Οι ελληνικές θάλασσες διαθέτουν περισσότερα και υγιέστερα ψάρια συγκριτικά
με το μεγαλύτερο μέρος της Μεσογείου. Ο Σαρωνικός και το Βόρειο Αιγαίο είναι
γεμάτα μπακαλιάρους, οι Κυκλάδες λυθρίνια, ενώ το Ιόνιο διαθέτει άφθονες
κόκκινες γαρίδες.

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ μεγάλης ευρωπαϊκής έρευνας, στην οποία συμμετέχουν άλλες έξι
χώρες (Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Κροατία, Σλοβενία και Αλβανία) δείχνουν ότι
υπάρχει μεν πρόβλημα υπεραλίευσης σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, αλλά στην Ελλάδα
δεν είναι τόσο σημαντικό όσο πίστευαν παλαιότερα. Από τη χώρα μας συμμετέχουν
τα Ινστιτούτα Θαλάσσιων Βιολογικών Πόρων του Εθνικού Κέντρου Θαλασσίων
Ερευνών, Θαλάσσιας Βιολογίας Κρήτης και Αλιευτικής Έρευνας Καβάλας.

Στόχος της έρευνας «βιολογικής δειγματοληψίας στη Μεσόγειο» είναι να γίνει
μελέτη και σύγκριση της αφθονίας των ειδών που αλιεύονται με μηχανότρατα, ώστε
να γίνει ορθολογικότερη διαχείρισή τους. Επιλέχθηκαν περίπου 35 είδη, που
χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τα εμπορικότερα (μπακαλιάρος, λυθρίνι, τσιπούρα,
κουτσομούρα, σουπιά, χταπόδι, φαγκρί, γλώσσα, σαφρίδια, πεσκανδρίτσα κ.λπ) και
αυτά που δεν είναι τόσο δημοφιλή αλλά βρίσκονται σε μεγάλες ποσότητες (σύκο,
σκυλάκια, ράγες κ.λπ).

«Η κατάσταση των ιχθυοπληθυσμών στην Ελλάδα είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση
από ό,τι στις περισσότερες περιοχές της Μεσογείου», επισημαίνει ο κ. Κώστας
Παπακωνσταντίνου, διευθυντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιων Βιολογικών Πόρων.

«Στη Μεσόγειο είναι γνωστό το πρόβλημα της υπεραλίευσης. Προσπαθούμε τώρα να
μάθουμε πόσο σοβαρό είναι. Στη χώρα μας πάντως δεν φαίνεται να είναι τόσο μεγάλο».

Άλλου είδους είναι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ερευνητές των ελληνικών
ινστιτούτων, τα οποία παίρνουν μέρος στο πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

Η ανύπαρκτη χρηματοδότηση από το ελληνικό κράτος, που τους αναγκάζει να
διακόψουν τη συμμετοχή τους στην έρευνα από του χρόνου.

«Δυστυχώς, όσο και αν προσπαθήσαμε, δεν καταφέραμε να συγκινήσουμε τους
αρμοδίους στο Υπουργείο Γεωργίας. Και δεν μπορούμε πια να βρούμε άλλα χρήματα
μόνοι μας», λέει ο κ. Παπακωνσταντίνου.

«Έτσι, η δουλειά μας θα διακοπεί μετά πέντε χρόνια συνεχούς έρευνας, τη στιγμή
που χρειαζόμαστε πολλά χρόνια παρακολούθησης των ψαριών αυτών».

Το βάρος της έρευνας δόθηκε στη μηχανότρατα, καθώς είναι μια από τις μεθόδους
αλιείας που χρησιμοποιείται ευρέως στη Μεσόγειο και έχει κατηγορηθεί για
καταστροφή του θαλάσσιου οικοσυστήματος.

Σύμφωνα με τον κ. Παπακωνσταντίνου, τα αποτελέσματα δείχνουν πως η ζημιά που
κάνει η μηχανότρατα δεν είναι τόσο μεγάλη, αρκεί να χρησιμοποιείται όπως
ορίζει η νομοθεσία.

Πειράματα του ΕΚΘΕ έδειξαν πως ο βυθός αποκαθίσταται αφού περάσουν τρεις με
τέσσερις μήνες έπειτα από τη χρήση μηχανότρατας. «Είναι γεγονός πως η χώρα μας
είχε το μεγαλύτερο “άνοιγμα ματιού” στα δίχτυα από όλες τις μεσογειακές χώρες.
Τώρα όμως, που άλλαξε η νομοθεσία, αναμένουμε να βελτιωθεί ο πληθυσμός των
ψαριών, καθώς τα δίχτυα θα πιάνουν πολύ λιγότερα μικρά ψάρια». Σε γενικές
γραμμές, μπακαλιάρους, λυθρίνια, καραβίδες και κόκκινες γαρίδες έχουμε σε
αφθονία.

Οι γαρίδες μάλιστα, είναι καινούργιο εύρημα, καθώς βρίσκονται σε βάθος 400-800
μέτρων, εκεί που δεν φθάνουν οι μηχανότρατες.

Όσο για τον μπακαλιάρο, ένα από τα εμπορικότερα ψάρια, υπάρχει σε πλούσιες
ποσότητες στον Αργοσαρωνικό ­ όπως και λυθρίνια ­ και το Βόρειο Αιγαίο.
Πάντως, στον Σαρωνικό, οι ερευνητές περιμένουν να λιγοστέψουν τα ψάρια σε
πέντε χρόνια.

Κι αυτό γιατί, τα νερά… καθαρίζουν λόγω της λειτουργίας του βιολογικού
καθαρισμού στην Ψυττάλεια. Όσο καθαρότερα είναι τα νερά όμως, τόσο μειώνεται η
τροφή για τα ψάρια.