ΒΡΑΖΙΛΙΑ Φουλ επίθεση

Ο Πιπόκα στα 35 του παραμένει επικίνδυνος για τους αντιπάλους του

ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ φύση των Βραζιλιάνων να παίζουν επιθετικά και εξαίρεση στον κανόνα
δεν θα μπορούσε να αποτελέσει η ομάδα του μπάσκετ. Η «Σελεσάο» που θα έρθει
στην Αθήνα είναι μια από τις ομάδες που σε κάθε αγώνα θα κυνηγάει το θέαμα και
τους πολλούς πόντους. Όμως ο προπονητής της Έλιο Ρούμπενς Γκαρσία θα ήθελε να
έχει και ουσία στο παιχνίδι της, ώστε να μπορέσει να μπει στην οκτάδα, που
είναι και ο βασικός της στόχος.

Η Βραζιλία, όπως και στο ποδόσφαιρο, δεν έχει λείψει από κανένα Μουντομπάσκετ
(μαζί με τις ΗΠΑ είναι οι μοναδικές ομάδες που το έχουν καταφέρει) και στα 12
προηγούμενα έχει πάρει στα μισά κάποιο μετάλλιο. Δύο φορές ήταν παγκόσμια
πρωταθλήτρια, δύο φορές 2η και άλλες δύο 3η. Έχει να ανέβει στο βάθρο από το
1978, στη Μανίλα.

Ουσιαστικά οι «Καριόκας» έχουν μπει σε μια νέα εποχή μετά την αποχώρηση του…
μπασκετικού του Πελέ, του περίφημου Οσκάρ Σμιντ. Ενός δεινού σκόρερ που
«βομβάρδιζε» ανελέητα τα αντίπαλα καλάθια και βρισκόταν πάντα στην πρώτη θέση
των σκόρερ στα τουρνουά που λάβαινε μέρος.

Οι Βραζιλιάνοι πλέον στηρίζονται στον τελευταίο μεγάλο της εξαιρετικής
φουρνιάς παικτών που είχαν βγάλει, τον Ζοάο Χοσέ Βιάνα, γνωστότερο ως
«Πιπόκα». Συμπληρώνει 11 χρόνια στην Εθνική και κάτω από τα καλάθια παραμένει
ακόμα πολύ δυνατός. Και στο μπάσκετ η «Σελεσάο» έχει τον δικό της «Ρο». Είναι
ο 27χρονος Ροτζέριο Κλάφκε που ανέλαβε να συνεχίσει το έργο του Οσκάρ
(παραγωγή καλαθιών). Κοντά του και ο Ζοσουέλ, επίσης εξαιρετικός ριμπάουντερ
(σαν τον Πιπόκα) και με μεγάλες βοήθειες κάτω από το καλάθι.

Το μεγάλο πλεονέκτημα της Βραζιλίας (που είναι σε αρκετά δύσκολο όμιλο ­ με
ΗΠΑ και Λιθουανία) στον δρόμο για την οκτάδα είναι η έλλειψη άγχους. Βλέπετε,
εδώ και χρόνια δεν κουβαλάνε στις πλάτες τους έναν ολόκληρο λαό όπως οι
συμπατριώτες τους ποδοσφαιριστές ούτε είναι… καταδικασμένοι να παίρνουν
πάντα το κύπελλο.

ΜΙΑ από τις μεγαλύτερες μορφές του βραζιλιάνικου μπάσκετ ο Έλιο Ρούμπενς (κάτι
ανάλογο με τον Παναγιώτη Γιαννάκη) ανέλαβε πέρυσι την εθνική ομάδα της
«Σελεσάο» με σκοπό να την οδηγήσει και πάλι στον δρόμο της διάκρισης στην μετά
Όσκαρ εποχή. Μαζί με τον Αμαουρί Πάσος, τον Βλαμίρ Μάρκες (παγκόσμιοι
πρωταθλητές το 1959) και τον Οσκάρ Σμιντ, ο Έλιο Ρούμπενς συγκαταλέγεται στην
ελίτ των Βραζιλιάνων παικτών όλων των εποχών.

Είναι λάτρης του γρήγορου μπάσκετ και δεν είναι λίγες οι φορές που αφήνει τους
παίκτες του να αυτοσχεδιάσουν στο γήπεδο. Ουσιαστικά «χτίζει» νέα ομάδα με
στόχο και την Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ του 2000…