Νέες μορφές απασχόλησης στις τράπεζες, αλλά χωρίς απώλειες θέσεων εργασίας

![]() |
Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα δεν αναμένεται να ακολουθήσει
πτωτική πορεία όπως γίνεται διεθνώς τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια
δεδομένου ότι το επίπεδο ανάπτυξης των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στην Ελλάδα
έχει περιθώρια ανόδου.
Η μορφή της απασχόλησης παράλληλα θα μεταβληθεί σημαντικά με κύριο
χαρακτηριστικό την προσαρμοστικότητα σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει μελέτη της Διεύθυνσης Οικονομικών Μελετών τής
Alpha Τράπεζας Πίστεως με θέμα το μέλλον της αγοράς εργασίας και της
απασχόλησης στο τραπεζικό σύστημα. Σύμφωνα με την ίδια μελέτη:
* Ο τραπεζικός κλάδος απορρόφησε τα τελευταία χρόνια ένα σχετικά μεγάλο τμήμα
των αυξήσεων του εργατικού δυναμικού στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα πρόσφερε
μακροχρόνια και σχετικά ασφαλή απασχόληση.
* Οι αμοιβές στον τραπεζικό κλάδο αυξήθηκαν κατά την περίοδο 1992-1997
ταχύτερα από τους περισσότερους άλλους κλάδους στην οικονομία. Ο μέσος μισθός
στον κλάδο των τραπεζών αν και υψηλότερος σε απόλυτες τιμές σε σύγκριση με
τη βιομηχανία, το λιανικό εμπόριο και τον ηλεκτρισμό «επιταχύνθηκε» από το
1994 και μετά.
* Οι πρόσθετες αμοιβές αναμένεται να αποτελέσουν βασικό στοιχείο της
μισθοδοσίας των υπαλλήλων στον τραπεζικό κλάδο στο μέλλον. Θα βασίζονται τόσο
στις μεθόδους αξιολόγησης των υπαλλήλων και της εργασίας που αυτοί προσφέρουν
όσο και σε μεθόδους μέτρησης της αποδοτικότητας.
* Η ελαστικοποίηση του μισθού είναι ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία για τη
βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Θα οδηγήσει δε σε βελτίωση των νέων αμοιβών
αφού το ύψος της παραγωγικότητας συσχετίζεται με το ύψος των μισθών.
* Στις εθνικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας προσδιορίζεται ένα επίπεδο
κατώτατων αποδοχών, με αποτέλεσμα να εκτοπίζονται από την αγορά οι
ανειδίκευτοι και οι νέοι, αφού καθιστά ακριβότερη την εργασία τους. Η
ανεπάρκεια του θεσμικού πλαισίου για τη μερική απασχόληση και η απουσία
δυνατοτήτων για ευελιξία στον εργάσιμο χρόνο στερούν τον επιχειρηματικό τομέα
από την αναγκαία προσαρμοστικότητα στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες της
διεθνούς αγοράς.














