ΠΡΟΣΩΠΑ Η Αριστερά σήμερα

Το 1991, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ιταλίας μετονομάσθηκε σε Δημοκρατικό Κόμμα
της Αριστεράς. Πριν από λίγους μήνες άλλαξε ξανά όνομα, επιλέγοντας, αυτήν τη
φορά, αυτό της Δημοκρατικής Αριστεράς. Τι έννοια έχει λάβει άραγε σήμερα ο
όρος Αριστερά στην Ιταλία;
![]() |
|
Μάσσιμο Ντ’ Αλέμα. Δηλώνει υπέρμαχος του εκσυγχρονισμού και καταδικάζει |
«ΔΕΝ νομίζω ότι τα πιστεύω της Αριστεράς έχουν αλλάξει ουσιαστικά»,
υποστηρίζει ο σημερινός γραμματέας του κόμματος, Μάσσιμο Ντ’ Αλέμα. «Ούτε ότι
οι λόγοι για τους οποίους αποφάσισα, νέος ακόμα, να εμπλακώ στην πολιτική
έχουν διαφοροποιηθεί. Το να είσαι αριστερός σήμερα σημαίνει να διεκδικείς τη
συνέχιση του αγώνα για ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη. Να καταλαβαίνεις
ότι η κοινωνία είναι συχνά άδικη με τα μέλη της και ότι ο ανθρώπινος
παράγοντας έχει τη δύναμη να περιορίσει ή ακόμα και να εξαλείψει αυτές τις ανισότητες».
Ο γραμματέας του πρώην Κομμουνιστικού Κόμματος δηλώνει σήμερα πολέμιος του
κρατικού παρεμβατισμού στον τομέα της οικονομίας. Για τον απλούστατο λόγο ότι
τα δεδομένα έχουν πλέον αλλάξει. «Ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Τα
ιδανικά μας, οι στόχοι μας», υποστηρίζει ο Ντ’ Αλέμα, «παραμένουν ως είχαν, ο
τρόπος με τον οποίο ενεργούμε όμως όχι. Στην Ευρώπη, οι σοσιαλιστές επανήλθαν
στην εξουσία ακριβώς γιατί δεν προτείνουν πια ξεπερασμένα μοντέλα δράσης».
Ποια είναι όμως η θέση των ευρωπαϊκών Κομμουνιστικών Κομμάτων απέναντι στις
σοσιαλιστικές κυβερνήσεις; Τι επιλογές ανοίγονται μπροστά τους; «Πιστεύω ότι
τα μικρά Κομμουνιστικά Κόμματα που υπάρχουν ακόμα στην Ευρώπη έχουν δύο
επιλογές», υποστηρίζει ο Ντ’ Αλέμα. Και εξηγεί: «Είτε να εξελιχθούν σε ένα
είδος “Αριστεράς της Αριστεράς”, συμμετέχοντας στην άσκηση της εξουσίας, είτε
να επιλέξουν να αντιταχθούν στο σύστημα. Η πιο φρόνιμη επιλογή είναι σαφώς η
πρώτη. Εάν ένα τμήμα της Αριστεράς υιοθετήσει μία στάση ενάντια στο σύστημα,
μόνο κακό μπορεί να προκαλέσει. Κακό τόσο στο κράτος όσο και στην αριστερή
παράταξη στο σύνολό της».
Ο Μάσιμο Ντ’ Αλέμα δηλώνει άνθρωπος της δράσης. Σημασία γι’ αυτόν έχει να
δοθεί η δυνατότητα στην Αριστερά να παράγει έργο. Αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει
να κάνει τον πολιτικό της λόγο λιγότερο επιθετικό και περισσότερο μετριοπαθή,
είναι και αυτό ένα δείγμα της προσπάθειας για τον εκσυγχρονισμό της. Στην
Ιταλία, βέβαια, οι απόψεις του προκαλούν αντιδράσεις. Ο Ντ’ Αλέμα είναι όμως
κατηγορηματικός: «Για πολλά χρόνια στην Ιταλία η Αριστερά περιοριζόταν στο να
διακηρύττει τα πιστεύω της, ενώ κάποιοι άλλοι κυβερνούσαν τη χώρα. Σήμερα
ευτυχώς τα πράγματα έχουν αλλάξει. Αυτό που επιζητεί, είναι να παραμείνει
πιστή στα ιδανικά της συμμετέχοντας όμως και η ίδια στην κυβέρνηση».














