Δίχτυ προστασίας για τους αδύναμους εργαζομένους από Άρειο Πάγο

ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ εργαζομένων που γίνονται για οικονομικοτεχνικούς λόγους είναι
νόμιμες μόνον εάν τηρούνται για την απόλυση τα αντικειμενικά κριτήρια της
αρχαιότητας, της εμπειρίας, της οικογενειακής και οικονομικής κατάστασης των
υπαλλήλων, της παραγωγικότητας κ.λπ.

Αυτό τονίζει ο Άρειος Πάγος, κρίνοντας με απόφασή του νόμιμη και μη
καταχρηστική την απόλυση υπαλλήλου ναυτιλιακής εταιρείας (που έγινε για
οικονομικοτεχνικούς λόγους, καθώς παρουσίαζε σημαντική μείωση εσόδων), καθώς
αυτός ήταν άγαμος και συνεπώς είχε λιγότερες οικογενειακές υποχρεώσεις από
άλλους συναδέλφους του.

Ουσιαστικά, το Ανώτατο Δικαστήριο σημειώνει ότι ένας εργοδότης μπορεί να
προχωρεί σε μείωση προσωπικού για να μειώσει τις δαπάνες της επιχείρησης, αλλά
οι απολυθέντες θα πρέπει να είναι οι νεώτεροι και λιγότερο έμπειροι υπάλληλοι,
οι αντιπαραγωγικοί, οι άγαμοι, οι οικονομικά ισχυρότεροι κ.λπ. Έτσι, ο Άρειος
Πάγος, επαναλαμβάνοντας τη νομολογία του για το ζήτημα, απλώνει «δίχτυ
προστασίας» για τους μεγαλύτερους σε ηλικία και οικονομικά ασθενέστερους
υπαλλήλους μιας (προβληματικής) επιχείρησης.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ναυτιλιακή εταιρεία παρουσίαζε σημαντική μείωση
εργασιών και, για να μειώσει τις δαπάνες της, προχώρησε σταδιακά σε μία
τριετία σε 55 απολύσεις, οι οποίες και από το Εφετείο Πειραιά κρίθηκαν ως
αναπόφευκτες. Αλλά ο απολυμένος υπάλληλος που προσέφυγε και στον Άρειο Πάγο,
θεωρούσε ότι η απόλυσή του ήταν καταχρηστική και θα έπρεπε να ακυρωθεί.

Το πολιτικό τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου επικύρωσε τελικά την εφετειακή
απόφαση, σημειώνοντας ότι ο απολυμένος ήταν άγαμος, ενώ οι υπόλοιποι
εργαζόμενοι είχαν μεγαλύτερες οικογενειακές υποχρεώσεις, αλλά και μεγαλύτερη
κατάρτιση και εμπειρία. Επίσης, δέχεται με την απόφαση ότι «δεν μπορούσαν να
επιλεγούν ηπιότερα μέτρα, ώστε να μη γίνει η απόλυση, όπως τροποποίηση της
σύμβασης για απασχόληση σε λιγότερες ώρες ή σε άλλη θέση».

«Τα δικαστήρια ­ καταλήγει ο Άρειος Πάγος ­ μπορούν να ελέγχουν τη δυνατότητα
λήψης ηπιότερων μέτρων αντί της απόλυσης που είναι το επαχθέστερο μέτρο, καθώς
και την καταχρηστικότητά τους, αλλά παραμένει ανέλεγκτη η κρίση του εργοδότη
για τη σκοπιμότητα και αναγκαιότητα των απολύσεων για οικονομικοτεχνικούς λόγους».