Θα παίξουν Ίντερ – Μίλαν

ΠΡΙΝ ΑΠΟ δύο μήνες είχα τονίσει ότι ο ιδανικός τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου
θα ήταν μεταξύ Γαλλίας και Βραζιλίας. Έ, λοιπόν, έτσι ήρθαν τα πράγματα. Αύριο
το βράδυ, στο «Σταντ Ντε Φρανς», η διοργανώτρια χώρα θα αντιμετωπίσει για
πρώτη φορά την κάτοχο του τίτλου. Θα είναι ένα συναρπαστικό και, ελπίζω,
ανοιχτό παιχνίδι. Για το τελευταίο Μουντιάλ του αιώνα, αυτό είναι ό,τι καλύτερο.

Η Βραζιλία προκρίθηκε στον τελικό, αφού επιβλήθηκε της Ολλανδίας στα πέναλτι.
Η τελευταία ήταν πολύ υπομονετική και αγωνίστηκε πολύ καλά. Ακόμα και όταν ο
Ρονάλντο σκόραρε με το ξεκίνημα του δευτέρου μέρους, οι Ολλανδοί δεν
πανικοβλήθηκαν.

Συνέχισαν να παλεύουν και ισοφάρισαν λίγο πριν από το τέλος με γκολ του Πάτρικ
Κλάιφερτ. Όμως, στην παράταση η Βραζιλία δεν έκανε πίσω και ήταν σαφώς ανώτερη
από την Ολλανδία. Αυτή είναι άλλωστε και η εμπειρία μιας ομάδας που έχει λάβει
μέρος σε πολλά Μουντιάλ. Η Κροατία αποτέλεσε τη μεγάλη έκπληξη για όλους, αφού
στην πρώτη της εμφάνιση σε παγκόσμιο κύπελλο, κατάφερε να φθάσει στα
ημιτελικά. Παρ’ όλα αυτά, αρκετοί από τους ποδοσφαιριστές που διαθέτει είναι
βετεράνοι στα πρωταθλήματα που αγωνίζονται. Και πήραν προβάδισμα με το
ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου, ύστερα από γκολ του Νταβόρ Σούκερ.

Όμως, ξαφνικά η Γαλλία, που έκανε το παν για να σκοράρει στα πρώτα σαράντα
πέντε λεπτά, ισοφάρισε αμέσως και λίγο αργότερα κατάφερε να πάρει τη νίκη. Και
τώρα έχουμε δύο ομάδες στον τελικό, από τις οποίες η μία πάει για τον πέμπτο
τίτλο της και η άλλη θα προσπαθήσει να τον κατακτήσει για πρώτη φορά. Πιστεύω
ότι οι Γάλλοι θα είναι αγχωμένοι, αφού αγωνίζονται μπροστά στο κοινό τους. Η
Βραζιλία γνωρίζει, από την πλευρά της, τι μπορεί και τι θα πρέπει να κάνει
στον τελικό. Το ίδιο και η Γαλλία.

Ο Μπλανκ και ο Ντεσαγί συνεργάζονται άψογα, όμως με την απουσία του πρώτου τα
πράγματα θα είναι διαφορετικά. Φυσικά ο παίκτης που θα πρέπει να προσέξουν
περισσότερο από κάθε άλλον είναι ο Ρονάλντο. Θα είναι σαν αγώνας Ίντερ-Μίλαν
όταν ο Ντεσαγί τεθεί αντιμέτωπος με τον Βραζιλιάνο άσο. Αλλά η Βραζιλία δεν
στηρίζεται μόνο στον Ρονάλντο. Η επίθεση μπορεί να έρθει απ’ οπουδήποτε. Όπως
πάντα, η Βραζιλία θα παίξει επιθετικό ποδόσφαιρο για να νικήσει τον αγώνα.

Το γαλλικό κλειδί ονομάζεται Ζιντάν, ο οποίος θα ηγηθεί της επίθεσης. Όμως, η
Γαλλία δεν έχει κλασικούς σκόρερ, όπως η Ολλανδία ή η Βραζιλία. Οι Γάλλοι
διαθέτουν ποδοσφαιριστές σαν τον Ζιντάν, τον Τζορκαέφ, οι οποίοι δημιουργούν,
αλλά δεν σκοράρουν απαραιτήτως. Τρανταχτό παράδειγμα το γεγονός ότι τα τέρματα
των τρικολόρ στα τελευταία παιχνίδια πέτυχαν αμυντικοί, όπως ο Τιράμ και ο Μπλανκ.

Μπορεί να έχει αποδειχθεί ότι η Γαλλία διαθέτει οργανωμένη ομάδα, ωστόσο δεν
έχει στις τάξεις της τον Κλίνσμαν ή τον Μπίρχοφ της Γερμανίας ή τον Σίρερ και
τον Όουεν της Αγγλίας, οι οποίοι επικοινωνούν με τα δίχτυα. Αυτό ίσως είναι
και το μεγάλο πρόβλημα. Η Γαλλία θα αγωνιστεί λίγο πιο πολύ αμυντικά από την
Ολλανδία, που είχε δώσει μεγάλη βαρύτητα στο μαν-του-μαν.

Το φαβορί. Οι Βραζιλιάνοι είναι πιο κοντά στο τρόπαιο

Το ματς αυτό είναι ό,τι καλύτερο για τους φιλάθλους. Η Βραζιλία είναι η ομάδα
την οποία θέλουν να δουν στον τελικό όλοι οι φίλοι του ποδοσφαίρου. Οι Γάλλοι
είναι ενθουσιασμένοι που η ομάδα τους βρίσκεται στον τελικό, όμως τους αρέσει
επίσης και το παιχνίδι της Βραζιλίας. Και αυτή η ομάδα αγωνίζεται εντελώς
διαφορετικά από εκείνη που κατέκτησε το παγκόσμιο κύπελλο στην Αμερική πριν
από τέσσερα χρόνια. Το 1994 η Βραζιλία ήταν πολύ πιο οργανωμένη, αφού ο
προπονητής Κάρλος Αλμπέρτο Παρέιρα και οι παίκτες είχαν περισσότερα παιχνίδια
στα πόδια τους. Εφέτος, λόγω της απουσίας του Σελεσάο από την προκριματική
φάση, τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Ο Μάριο Ζαγκάλο ανέλαβε την ομάδα ένα μήνα πριν από την έναρξη του Μουντιάλ.
Γενικά, αυτή η Βραζιλία έχει καλύτερους ποδοσφαιριστές, όμως χρειάστηκε
αρκετός χρόνος ώστε να γίνει πιο ομάδα. Πιστεύω ότι το τελευταίο συνέβη στον
αγώνα με την Ολλανδία. Πριν από τον ημιτελικό, η Βραζιλία δεν είχε την
οργάνωση που θα έπρεπε.

Όμως, όταν αντιμετώπισε μια μεγάλη ομάδα όπως η Ολλανδία, όλα ήρθαν από μόνα
τους. Ο κόσμος λέει ότι η Βραζιλία μπορεί να νικάει ακόμα και αν δεν
αγωνίζεται με τον καλύτερο τρόπο. Στον τελικό αναμένω να δώσει τον καλύτερό
της εαυτό. Πριν από 40 χρόνια η Βραζιλία ήταν η μοναδική ομάδα έξω από το
ημισφαίριο που είχε κατακτήσει το παγκόσμιο κύπελλο. Εκείνη την εποχή
αγωνιζόμουν στην ομάδα και ένας Γάλλος δημοσιογράφος με ονόμασε «Βασιλιά
Πελέ». Επίσης, στη Γαλλία είχα αναδειχθεί «αθλητής του 20ού αιώνα». Πολλά
όμορφα πράγματα μού έχουν συμβεί σε αυτή τη χώρα. Και αύριο αναμένω και άλλο
ένα. Η Βραζιλία να κατακτήσει το πέμπτο παγκόσμιο κύπελλο.