Στον τελικό χωρίς το «μαξιλάρι»

Ο Μπόμπι Τσάρλτον είναι πρεσβευτής του Μουντιάλ του 2006 στην Αγγλία

ΑΛΗΘΕΙΑ, τι ενθουσιασμός επικράτησε στο Παρίσι, μετά τη νίκη της Γαλλίας
επί της Κροατίας, που την οδήγησε για πρώτη φορά σε τελικό Παγκοσμίου
Κυπέλλου! Οι «Τρικολόρ» άξιζαν την πρόκριση, παρά το γεγονός ότι οι Κροάτες
έδωσαν ­ κατά διαστήματα ­ τον καλύτερό τους εαυτό. Όταν ο Σούκερ σκόραρε
αμέσως μετά την έναρξη του δευτέρου μέρους, ο αγώνας πήρε άλλο χρώμα. Οι
Γάλλοι πίστεψαν προς στιγμήν ότι έφτασε η ώρα που θα γνωρίσουν την πρώτη ήττα
και θα αποκλειστούν. Παρ’ όλα αυτά ο Τιράμ ισοφάρισε και όλα ήρθαν από μόνα
τους στη συνέχεια. Ο ίδιος παίκτης σημείωσε και το δεύτερο γκολ, ενώ
ακολούθησε παραλήρημα εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου. Μέχρι εκείνο το
χρονικό σημείο ο Γκιβάρς και ο Τζορκαέφ, δεν πρόσφεραν απολύτως τίποτα κάτω
από τα στενά μαρκαρίσματα των αντιπάλων.

Το «μαξιλάρι». Ο Λοράν Μπλαν θα λείψει από την άμυνα της Γαλλίας

Από το ξεκίνημα του Παγκοσμίου Κυπέλλου, πολλοί ήταν αυτοί που διατυμπάνιζαν
ότι η Γαλλία δεν είχε στις τάξεις της κλασικό σκόρερ. Για μεγάλο διάστημα στον
ημιτελικό με την Κροατία, αυτό φαινόταν ξεκάθαρα. Ακόμα και ο Μπλανκ ίσως
πίστεψε το ίδιο πράγμα, αφού προσπαθούσε από μόνος του να διεισδύσει στην
αντίπαλη άμυνα. Δεν τα κατάφερε, ενώ στο 74′ αποβλήθηκε. Όταν αποχώρησε από το
γήπεδο, ένιωσα ότι τα όνειρα των Γάλλων για τον τελικό έφυγαν μαζί του. Πρέπει
να ήταν απαρηγόρητος, αφού είχε εκπληκτική απόδοση σε όλους τους αγώνες και θα
απουσιάσει από τον σημαντικότερο. Πρέπει να δάκρυσε για τα όνειρά του, τα
οποία θρυμματίστηκαν. Παρά το γεγονός ότι ο Ντεσαγί είναι από τους καλύτερους
αμυντικούς του Μουντιάλ και δεν έχει κανένα λάθος στο ενεργητικό του, η Γαλλία
ίσως υποφέρει με αντίπαλο τη Βραζιλία χωρίς το «μαξιλάρι» της, τον Μπλανκ.

Όλες οι γαλλικές ελπίδες θα είναι πάνω στον Ζιντάν, αφού μόνο αυτός έχει
ανακαλύψει πώς να σπάσει τη ζώνη των Νοτιοαμερικανών. Ίσως να ένιωθε καλύτερα
αν μπορούσε να βασιστεί στη δύναμη της αμυντικής γραμμής, αλλά δεν το νομίζω.

Το ενθουσιώδες κοινό του Παρισίου, το οποίο θαύμασα το βράδυ της Τετάρτης να
πανηγυρίζει την πρόκριση στον τελικό, υποψιάζομαι ότι κατά την επιστροφή μου
στο ξενοδοχείο μετά τον αυριανό αγώνα, θα έχει χαμηλότερους τόνους. Όποιο και
αν είναι το αποτέλεσμα, οφείλω να ομολογήσω ότι διοργάνωσαν ένα εξαιρετικό
Παγκόσμιο Κύπελλο.

Με προβλήματα. Οι Γάλλοι καλούνται να λύσουν το πρόβλημα που προκύπτει από την απουσία του Μπλαν

Πραγματικά, εντυπωσιάστηκα από την απόδοση της Βραζιλίας εναντίον της
Ολλανδίας, παρά το γεγονός ότι οι «Σελεσάο» έδωσαν την εντύπωση πως πήγαιναν
προς τη διαδικασία των πέναλτι. Οι «Οράνιε» διέθεταν το κλασικό πειθαρχημένο
σύνολο, ενώ οι επιθετικοί ήταν αρκετά υπομονετικοί. Αυτό που με συνάρπασε
περισσότερο απ’ όλα ήταν ο βηματισμός του Ρομπέρτο Κάρλος στην αριστερή
πλευρά. Μαζί με τον Ριβάλντο και αργότερα τον Ντενίλσον ήταν αχτύπητοι στην
επιθετική γραμμή. Οι Γάλλοι είναι αρκετά έξυπνοι για να μην επαναλάβουν τα
λάθη των Ολλανδών, οι οποίοι προσπαθούσαν με ανορθόδοξο τρόπο να περάσουν την
μπάλα ανάμεσα από τους Βραζιλιάνους. Μόνο μία φορά κατάφερε η Ολλανδία να
πραγματοποιήσει επίθεση με σωστές βάσεις και αυτή ήταν η φάση του γκολ.
Ουσιαστικά δεν απείλησε σοβαρά. Η αμυντική γραμμή ήταν σαφώς ευάλωτη για τους
ταχύτατους Βραζιλιάνους.

Η Βραζιλία είχε ενθουσιάσει τους πάντες στο παρελθόν όταν χαρισματικοί
ποδοσφαιριστές πρόσφεραν θέαμα υψηλής ποιότητας. Σήμερα οι «Σελεσάο» έχουν
σαφώς καλύτερη οργάνωση. Μαρκάρουν στενά τους αντιπάλους και πηγαίνουν πάντα
πίσω από την μπάλα όταν αυτή δεν βρίσκεται στην κατοχή τους. Διαθέτουν
ταχύτατο και δυνατό κέντρο. Όσον αφορά το σύνολο, αγωνίζονται πολύ καιρό μαζί
και γνωρίζουν καλά τις συνήθειες των συμπαικτών τους. Θα χρειαστεί μία πολύ
μεγάλη ομάδα για να τους αντισταθεί, ειδικά τώρα που βρίσκονται στον τελικό. Ο
Ζιντάν θα είναι το κλειδί των Γάλλων σε κάθε προσπάθεια που θα επιχειρούν για
να διασπάσουν τη βραζιλιάνικη άμυνα. Όμως, ακόμα και η δημιουργικότητα αυτού
του ποδοσφαιριστή, ίσως φθαρεί με την οργάνωση των «Σελεσάο» στην άμυνα. Η
Γαλλία οφείλει να αποδείξει ότι δίκαια έφτασε στον τελικό, αλλά ύστερα από την
απόδοση της Βραζιλίας στη Μασσαλία εναντίον της Ολλανδίας, καθώς και την
απουσία του Μπλανκ, οι παίκτες του Ζαγκάλο έχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες
να πανηγυρίσουν τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο τους.

Ομάδες από την Ασία και την Αφρική, όχι μόνο αγωνίστηκαν υπέροχα, αλλά έκαναν
και τις χώρες τους περήφανες. Το ποδόσφαιρο δεν έχει εχθρούς. Και το
καινούργιο πνεύμα που επικρατεί στον βασιλιά των σπορ, είναι η καρδιά της
Αγγλίας που διεκδικεί το Μουντιάλ του 2006. Η μετακόμιση των φιλάθλων από όλα
τα μέρη του κόσμου στο σπίτι που γεννήθηκε το ποδόσφαιρο, είναι μεγάλη τιμή
για όλους τους φίλους του αθλήματος. Ελπίζω να τη μοιραστούμε στην Αγγλία το 2006.