Δεν τα βρήκαν κι έβγαλε το όπλο

Δεν ήθελε να τη σκοτώσει, είχε όμως πάνω του ένα όπλο και 23 επιπλέον
φυσίγγια, όταν συναντήθηκαν για να συζητήσουν. Εκείνη κυοφορούσε το παιδί
τους, αλλά δεν ήθελε να ζει πλέον μαζί του. Το τέλος ήρθε με δύο πυροβολισμούς.

Ζοζέφ Μπουκέρ. Σκεφτικός στο εδώλιο, δηλώνει ότι δεν θυμάται πώς έγινε το κακό

Ο 45ΧΡΟΝΟΣ Λιβανέζος οικονομολόγος Ζοζέφ Μπουκέρ και η 34χρονη Μαρία Τσίρου
γνωρίστηκαν τον Αύγουστο του 1993, σε μια δεξίωση του θείου της κοπέλας. Η
σχέση τους άρχισε δύο μήνες αργότερα, ενώ από τον Φεβρουάριο του 1994 ζούσαν
μαζί. Αρχικά εγκαταστάθηκαν στη Γενεύη, αργότερα μεταφέρθηκαν στην Αγγλία και
κατέληξαν στο Παρίσι, όπου αγόρασαν και δικό τους σπίτι.

«Από τότε άρχισαν τα προβλήματα», λέει τώρα η μητέρα της Μαρίας, η κ.
Ελευθερία Θωμά, καταθέτοντας ως μάρτυρας στο δικαστήριο, όπου δικάζεται από
χθες ο Λιβανέζος για τη δολοφονία της κόρης της. «Ένα παιδί είχα και το έχασα.
Θέλω να αποδοθεί δικαιοσύνη. Δεν ωφελεί να αποκρύψω τίποτε. Το παιδί μου
έφυγε…», προσθέτει.

Η ατμόσφαιρα στην αίθουσα του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας, όπου
διεξάγεται η δίκη, είναι ήρεμη. Οι γονείς και οι συγγενείς της Μαρίας Τσίρου,
καταβεβλημένοι από τον πόνο, δεν έχουν κουράγιο για φωνές, επεισόδια,
εντυπωσιασμούς. Ο κατηγορούμενος κάθεται στο εδώλιο σκεπτικός και λίγο πριν
από την έναρξη της διαδικασίας δηλώνει: «Δεν ήθελα να τη σκοτώσω. Είχα
τρελαθεί. Δεν το ήθελα».

Η ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ

Το έγκλημα έγινε στα Βριλήσσια, στις 17 Μαρτίου 1997. Η Μαρία Τσίρου βρισκόταν
ήδη περίπου τρεις μήνες στην Αθήνα, εγκαταλείποντας τον Ζοζέφ Μπουκέρ στο
Παρίσι. Δεν άντεχε, όπως είπαν οι γονείς της, τη συμπεριφορά του και γι’ αυτό
τους ειδοποίησε να πάνε εκεί και να την πάρουν. Μαζί της είχε και την κόρη της
Έλενα, τριών ετών τότε, από προηγούμενο γάμο.

Ο Ζοζέφ Μπουκέρ είχε φτάσει στην Αθήνα λίγες ημέρες νωρίτερα. Ήθελε να βρει τη
Μαρία για να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους, όπως έλεγε. Κυρίως όμως φαίνεται
πως τον ενδιέφερε το παιδί που επρόκειτο να γεννηθεί σε δύο μήνες, αφού όπως
έχει πει ο ίδιος στην ανάκριση, είχε υποχρεώσει τη Μαρία ­ εν όψει της
αναχώρησής της από το Παρίσι ­ να του υπογράψει ένα χαρτί με το οποίο του
παραχωρούσε την επιμέλεια και την ανατροφή του παιδιού.

ΟΙ ΔΙΑΠΛΗΚΤΙΣΜΟΙ

Το πρωί της 17ης Μαρτίου 1997 οι δύο άλλοτε σύντροφοι συναντήθηκαν στον δρόμο,
στο αυτοκίνητο του Μπουκέρ. Εκεί φαίνεται πως διαπληκτίστηκαν έντονα. Ο ίδιος
λέει πως η Μαρία, πάνω στον καβγά, του είπε πως το παιδί δεν ήταν δικό του.
Τότε έβγαλε το όπλο και, όπως ισχυρίζεται, της ζήτησε να τον σκοτώσει. Από τη
στιγμή εκείνη και μετά δεν θυμάται τίποτε. Δεν θυμάται, λέει, πως μόλις η
Μαρία βγήκε από το αυτοκίνητο και άρχισε να τρέχει την πυροβόλησε δύο φορές
και τη σκότωσε και πως βρέθηκε και ο ίδιος τραυματισμένος στα πόδια…

ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

Περιγράφοντας ο πατέρας της Μαρίας, ο κ. Αθ. Τσίρος, στο δικαστήριο τις σκηνές
που διαδραματίστηκαν στο Παρίσι, όταν οι γονείς της κοπέλας, οι οποίοι ήταν
χωρισμένοι, πήγαν να την πάρουν, είπε: «Δεν μας άφηνε να την πάρουμε. Κάλεσα
την αστυνομία. Εκείνος περιέλουσε τις αποσκευές με βενζίνη, έσπαγε πράγματα
και φώναζε: “Αν φύγει θα τη σκοτώσω και θα σκοτωθώ”. Επέμενε να μείνει η Μαρία
εκεί, για να γεννήσει το παιδί. Ήθελε να της πάρει το παιδί και μετά θα την
άφηνε να φύγει».

Η μητέρα της Μαρίας, η οποία μεγαλώνει τώρα την τετράχρονη Έλενα, ένα παιδί με
πολλά ψυχολογικά προβλήματα ­ όπως είπε ­ χαρακτήρισε τον κατηγορούμενο
μυθομανή και κακότροπο, ενώ υποστήριξε πως η κόρη της τον αγαπούσε και δεν θα
τον άφηνε, αν δεν την προκαλούσε με τη συμπεριφορά του.

Η ΙΖΑΜΠΕΛ

Εντελώς αντίθετη άποψη διετύπωσε η οικιακή βοηθός του ζεύγους, η οποία ήρθε
από το Παρίσι για να καταθέσει στο δικαστήριο. Η Ιζαμπέλ παρουσίασε την άτυχη
Μαρία Τσίρου ως μια εντελώς αδιάφορη για τον σύντροφό της γυναίκα. «Εκείνος
την αγαπούσε, ενώ η Μαρία έλεγε πως τον αγαπάει», είπε. Η παρουσία της
οικιακής βοηθού στο δικαστήριο προκάλεσε την αντίδραση των συνηγόρων πολιτικής
αγωγής, οι οποίοι αμφισβήτησαν την ιδιότητά της. Της ζήτησαν κάποιο έγγραφο
που να αποδεικνύει την υπαλληλική σχέση της με τον Ζοζέφ Μπουκέρ και τη Μαρία
Τσίρου, αλλά δεν είχε μαζί της. Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ούτε οι
γονείς της Μαρίας τη γνώριζαν ούτε είχε έρθει να καταθέσει στην ανάκριση,
έκανε τους συνηγόρους πολιτικής αγωγής να ζητήσουν άδεια από την εισαγγελέα
της έδρας να έρθει στο δικαστήριο η τετράχρονη Έλενα, για να την αναγνωρίσει.
Στο σημείο αυτό η δίκη διεκόπη για σήμερα.