ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η πόρνη πούλησε το μωρό

Όταν βγαίνει το CNN και αποσύρει επισήμως ένα ρεπορτάζ του που είχε
παρουσιάσει ως «παγκόσμια αποκλειστικότητα», εκφράζοντας ταυτόχρονα τη λύπη
του προς τους τηλεθεατές, ε, τότε, τα πράγματα είναι μάλλον σοβαρά.

Χαλεποί καιροί. Το «Time» και τα άλλα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης θυσιάζουν την αξιοπιστία τους στο κυνήγι της αποκλειστικότητας

ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ τα κρούσματα απάτης στα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης. Μέχρι τώρα,
τηρούνταν τουλάχιστον τα προσχήματα: το «Νιου Ρηπάμπλικ» απέλυσε τον Στήβεν
Γκλας που κατασκεύαζε άρθρα, η «Μπόστον Γκλόουμπ» απομάκρυνε την Πατρίτσια
Σμιθ που κατασκεύαζε πηγές, το «Τσιντσινάτι Ινκουάιρερ» ζήτησε συγγνώμη από
την Τσικίτα για τους ισχυρισμούς του περί των επιχειρηματικών τακτικών της
εταιρείας. Το CNN και το «Τάιμ», όμως, βούτηξαν σε βαθιά νερά. Και φαίνονταν
πολύ σίγουροι για τον εαυτό τους όταν τον περασμένο μήνα διακήρυσσαν με
αποκλειστικό ρεπορτάζ των Έιπριλ Όλιβερ και Πήτερ Αρνέτ ότι ο αμερικανικός
στρατός είχε χρησιμοποιήσει το 1970 στο Λάος δηλητηριώδες αέριο εναντίον
Αμερικανών λιποτακτών.

Αλλοι δεν ήταν τόσο σίγουροι. Και οι τεκμηριωμένες αντιρρήσεις που προέβαλαν
για την ακρίβεια του δημοσιεύματος ανάγκασαν το CNN να προσλάβει τον δικηγόρο
Φλόυντ Έιμπραμς για να διερευνήσει το θέμα. Η έκθεσή του, που δόθηκε στη
δημοσιότητα αυτή την εβδομάδα, απετελείτο από 40 σελίδες και ήταν καταπέλτης:
το ρεπορτάζ είναι ατεκμηρίωτο, αποδείξεις ότι χρησιμοποιήθηκε δηλητηριώδες
αέριο δεν υπάρχουν, στο στρατόπεδο που υποτίθεται ότι βομβαρδίστηκε δεν
υπήρχαν πιθανότατα καν Αμερικανοί λιποτάκτες. Άνθρακες ο θησαυρός. «Για όλα
φταίνε οι αρχισυντάκτες, οι συντάκτες, οι παραγωγοί και τα άλλα στελέχη που
ήταν υπεύθυνα για το ρεπορτάζ», έσπευσε να δηλώσει το CNN, υποσχόμενο
αποφασιστικά μέτρα για την ανάκτηση της αξιοπιστίας του.

Μα η αξιοπιστία των μήντια έχει χαθεί εδώ και καιρό, σημειώνει ο δημοσιογράφος
Τεντ Γκαπ που αποχώρησε το 1993 από το «Τάιμ» επειδή δεν αισθανόταν άνετα με
τις μεθόδους του νέου διευθυντή. Ο Τζιμ Γκέινς είχε έλθει από το περιοδικό
«Πηπλ» και πολλοί φοβούνταν ότι έφερνε μαζί του τις ανάλογες δημοσιογραφικές
αρχές. Λίγο καιρό αφού ανέλαβε τη διεύθυνση, το «Τάιμ» δημοσίευσε φωτογραφίες
που υποτίθεται ότι απεικόνιζαν 11χρονα αγόρια που εκπορνεύονταν στη Μόσχα. Η
απάτη δεν άργησε να αποκαλυφθεί και το περιοδικό αναγνώρισε ότι «ίσως να είχε
γίνει λάθος», προβάλλοντας όμως τη δικαιολογία ότι η κάλυψη των όσων
συμβαίνουν στη Μόσχα είναι κάτι πολύ δύσκολο.

Παλιότερα, γράφει ο Γκαπ στο Salonmagazine, το «Τάιμ» χειριζόταν τα
αποκλειστικά του θέματα με τόσο μεγάλη προσοχή ώστε το είχαν παρομοιάσει με
μια πόρνη με μωρό: δεν ξέρει τι να το κάνει. Οι δημοσιογράφοι του αρνούνταν να
υποκύψουν στην τάση των αρχισυντακτών να διογκώνουν θέματα ή να «εξωραΐζουν»
δηλώσεις ­ και συνήθως τα κατάφερναν. Σήμερα, δεν τους ρωτάει πια κανείς. Το
σύνθημα «αν έχεις αμφιβολίες για ένα θέμα μην το προχωράς» έχει αντικατασταθεί
από την αρχή: «Το θέμα αυτό είναι τόσο καλό, ώστε δεν χρειάζεται να
εξακριβωθεί». Και η κοινή λογική έχει δώσει τη θέση της στη δίψα για αποκλειστικότητες.