Εκφονητές

3 ΙΟΥΛΙΟΥ. Στην πρώτη ανάσα που επιτρέπει το Μουντιάλ, σκέφτομαι μια άλλη
πλευρά των αγώνων, που αντανακλά κι αυτή τον ψυχισμό των λαών. Πρόκειται για
τη μετάδοση των παιχνιδιών σε κάθε χώρα.

Όποιος έχει παρακολουθήσει ποδόσφαιρο στο εξωτερικό δεν εκπλήσσεται από την
πιο γραφική μορφή που παίρνει η εθνική πανσπερμία: τον τρόπο που προφέρονται
τα ονόματα στις διάφορες γλώσσες. Ο Άγγλος, για παράδειγμα, φίλαθλος, κι ας
ξέρει λίγα γαλλικά, θα δυσκολευθεί εξαιρετικά να αναγνωρίσει σε ποιον
αναφέρεται με τόση συμπάθεια ο Γάλλος εκφωνητής αποκαλώντας τον Οντέλ (ναι,
πρόκειται για τον Χοντλ και η συμπάθεια οφείλεται βεβαίως στο γεγονός ότι
έπαιξε και στη Γαλλία). Ο Ισπανός σπορτκάστερ θα θεωρήσει απόλυτα φυσικό να
μας πληροφορήσει ότι ο αγαπημένος σκηνοθέτης του θρυλικού Θαϊρθίνιο είναι ο
Εστήβεν Εσπήλμπεργκ, αλλά θα κάνει ότι δεν καταλαβαίνει τον Γερμανό συνάδελφό
του, όταν χρεώνει μέρος της ισπανικής αποτυχίας στον γερο-Τσουμπιτσαρέτα. Στον
τομέα πάντως αυτόν τίποτα ποτέ δεν θα πλησιάσει την αναγραφή επί της οθόνης
του ονόματος ηρωικού μπακ του Παναθηναϊκού ως Hadjiat (μικρό) Hanassiou (ο
δύστυχος ο Χατζηαθανασίου ακόμα προσπαθεί να πείσει τους φίλους του ότι έπαιξε
στο Άνφιλντ).

Εκεί όμως που εμφανίζονται καθαρότερα τα εθνικά χαρακτηριστικά είναι στον
τρόπο μετάδοσης και σχολιασμού των αγώνων. Υπάρχει ο νόμος της σιωπής κι
υπάρχει κι ο διαγωνισμός ευφωνίας. Στην Ολλανδία, νόμιζα κάποτε ότι είχε
χαλάσει ο ήχος της τηλεόρασής μου, καθώς ο εκφωνητής θεωρούσε ανάξιες
περιγραφής όσες φάσεις εκτυλίσσονταν μακρύτερα από δέκα μέτρα από το τέρμα.
Στην Αργεντινή, ο εκτός συναγωνισμού σταρ της τηλεόρασης, ο άνθρωπος ο οποίος
στην καλή του μέρα καλωσόριζε κάθε γκολ του Μαραντόνα με 786 διαφορετικά
όμικρον, είναι σήμερα ισόβιος γερουσιαστής. Υπάρχει ο χιουμοριστικός και
αταβιστικός σωβινισμός. Ο διάσημος, συμπαθέστατος, αλλά ακατανόητος Σκωτσέζος
σχολιαστής του BBC κάτι θα μουγκρίσει για τον Μπόσμαν σε αποτυχημένη σέντρα
συμπατριώτη του και ο εκάστοτε Brian Moore θα βάλει τα γέλια. Στην Ιταλία, οι
εκφωνητές έχουν την πάγια συνήθεια, όταν πιάνει την μπάλα παίκτης αντίπαλης
ομάδας, να αναφέρουν συναρπαστικές λεπτομέρειες για τον Ιταλό παίκτη, ο οποίος
μόλις την έχασε. Κι υπάρχει κι η μετάδοση Μουντιάλ αλά γκρέκα.

«Αλλά αυτή, πολυταξιδεμένη (από εδώ στη Μεντόζα ως εκεί στο Λος Άντζελες)
και χιλιοτραγουδισμένη (από τον Λουκιανό ως τις σχολικές παρέες), έχει ζήσει
τόσες περιπέτειες και μας έχει χαρίσει τόσες φραστικές συγκινήσεις, που θα
χρειαζόταν ολόκληρο βιβλίο για να της αποδοθούν οι πρέπουσες τιμές και να μη
φονευθεί το πνεύμα της».