Στις μικρές Τράπεζες στοχεύουν τώρα οι αγοραστές

Τώρα όλοι οι τραπεζίτες ψάχνουν όχι μόνο για το δικό τους επόμενο βήμα αλλά
και εκείνο των ανταγωνιστών τους. Όλα τα δεδομένα που ίσχυαν στην τραπεζική
αγορά μέχρι τη Δευτέρα τώρα έχουν αλλάξει, αφού η αξία των τραπεζών έχει
διαφοροποιηθεί, ενώ και οι μικρές τράπεζες μετατρέπονται σε στόχο εξαγορών.
Ταυτόχρονα, όμως, έχουν γίνει σημαντικές ανακατατάξεις στη θέση των τραπεζών
στην ελληνική αγορά.

ΜΕ ΑΥΤΟΝ τον τρόπο περιέγραψε την κατάσταση που επικρατεί από χθες στην
τραπεζική αγορά επικεφαλής μικρής ελληνικής τράπεζας και σίγουρα έχει δίκιο αφού:

* Ο Όμιλος Λάτση περνάει στη δεύτερη θέση των ελληνικών ιδιωτικών τραπεζών
μαζί με τη Τράπεζα Εργασίας και στην πέμπτη θέση του συνόλου των ελληνικών τραπεζών.

* Οι τιμές πώλησης ακόμα και της πιο μικρής ελληνικής τράπεζας έχουν τιναχθεί
στα ύψη τόσο γιατί η προσφορά που κατέθεσε ο Όμιλος Λάτση για την Τράπεζα
Κρήτης διαφοροποίησε τις αξίες όσο και γιατί οι περισσότερες τράπεζες που
θέλουν να παραμείνουν στο γκρουπ των πρωταγωνιστών θα αρχίσουν να ψάχνουν για
ενδεχόμενες εξαγορές και συνεργασίες.

ΤΑ 3+1 ΣΕΝΑΡΙΑ

Στα πλαίσια αυτά, το αποτέλεσμα της πώλησης της Ιονικής αποκτά ιδιαίτερη
σημασία, αφού στην περίπτωση που την αποκτήσει κάποιος από τους τραπεζικούς
ομίλους που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον, οι αλλαγές στο τραπεζικό τοπίο θα
είναι θεαματικές. Έτσι, στην τραπεζική αγορά παίζουν τα εξής σενάρια:

* Η Alpha Τράπεζα Πίστεως αποκτά τον έλεγχο της Ιονικής. Αυτό σημαίνει ότι το
μερίδιο στις καταθέσεις φθάνει στο 18,4%, στις χορηγήσεις 17,6% και στο
ενεργητικό 17,7%. Έτσ, δημιουργείται στο χώρο των τραπεζών ένα διπολικό σχήμα
ισχυρών ομίλων (Εθνικής και Πίστεως) που θα ελεγχεί πάνω από το 50% της αγοράς
και η απόστασή του από τις άλλες τράπεζες θα είναι πολύ μεγάλη. Στο επόμενο
γκρουπ θα υπάρχουν τέσσερις τράπεζες που θα έχουν το 20% περίπου της
τραπεζικής αγοράς.

* Ο Όμιλος Λάτση αποκτά τον έλεγχο της Ιονικής. Στη περίπτωση αυτή τα μερίδια
του ομίλου διαμορφώνονται ως εξής: 12% στις καταθέσεις, 10,8% στις χορηγήσεις
και 11% στο ενεργητικό. Στην περίπτωση αυτή ο όμιλος βρίσκεται σε απόσταση
αναπνοής από την πρώτη θέση των ιδιωτικών τραπεζών ενώ στο τραπεζικό σύστημα
υπάρχουν τέσσερις μεγάλες τράπεζες (Εθνική, Πίστεως, Εμπορική, Eurobank) που
θα ελέγχουν το 70% της τραπεζικής αγοράς. Στην περίπτωση αυτή όμως στο
παιγνίδι του ανταγωνισμού παραμένει και η Τράπεζα Εργασίας παρά το γεγονός ότι
βρίσκεται στο τρίτο σκαλί της κατάταξης των ιδιωτικών τραπεζών.

* Η Τράπεζα Εργασίας αποκτά τον έλεγχο της Ιονικής. Στην περίπτωση αυτή τα
μερίδια κατανέμονται ως εξής: 12,4% στις καταθέσεις, 10,2% στις χορηγήσεις και
11,3% στο ενεργητικό στην περίπτωση αυτή η Εργασίας βρίσκεται πολύ κοντά στην
πρώτη θέση του πίνακα της κατάταξης των ελληνικών ιδιωτικών τραπεζών ενώ στην
ελληνική αγορά υπάρχουν πάλι τέσσερις τράπεζες που μοιράζονται το 70% περίπου
του συνόλου της αγοράς. Παρ’ όλα αυτά όμως και ο Όμιλος Λάτση έχει μία
σημαντική παρουσία στην ελληνική αγορά.

Φυσικά, υπάρχει και το τέταρτο σενάριο, να κηρυχθεί άγονος ο διαγωνισμός για
την Ιονική Τράπεζα, αφού κανένας ενδιαφερόμενος δεν θα είναι διατεθειμένος να
προσφέρει τίμημα πάνω από 200 δισ. δραχμές για την Ιονική. Στην περίπτωση αυτή
η τραπεζική αγορά παραμένει ώς έχει και οι τράπεζες που θέλουν να μεγαλώσουν
τη παρουσία τους αναζητούν άλλες λύσεις, όπως π.χ. μετοχικές συνεργασίες ή
εξαγορές μικρότερων τραπεζών.

ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ

Εκτός όμως από το τίμημα, η περίπτωση εξαγοράς της Ιονικής παρουσιάζει και
κάποιες διαδικαστικές μεν αλλά πολύ ουσιαστικές δυσκολίες. Η σημαντικότερη απ’
αυτές είναι η ενσωμάτωσή της στα στάνταρ του αγοραστή. Το πρόβλημα αυτό
γίνεται ακόμα δυσκολότερο στην περίπτωση που το μέγεθος της Ιονικής είναι
μεγαλύτερο από του αγοραστή της. Τραπεζικοί αναλυτές διατυπώνουν μάλιστα την
εκτίμηση ότι η διαδικασία ενσωμάτωσης μπορεί να διαρκέσει 2-3 χρόνια στην
καλύτερη περίπτωση. Όμως πίσω από όλα αυτά υπάρχει ένα παρασκήνιο που μπορεί
να αναγκάσει κάποιους από τους υποψήφιους να συμμετάσχουν στη διαδικασία
πώλησης της Ιονικής Τράπεζας για να αντιμετωπίσουν εσωτερικά προβλήματα και
αμφισβητήσεις από τους μετόχους τους. Στην περίπτωση αυτή μια διέξοδος είναι η
από κοινού κάθοδος στο διαγωνισμό με κάποιον άλλον είτε γνωστό είτε άγνωστο
ενδιαφερόμενο. Έτσι κτίζεται μια συμμαχία ­ προσωρινού ή μόνιμου χαρακτήρα ­
που μπορεί από μόνη της να αλλάξει το τραπεζικό σκηνικό.

Ένα άλλο ερωτηματικό που υπάρχει είναι πώς θα αντιδράσουν οι ενδιαφερόμενοι σε
περίπτωση που η Ιονική περάσει στα χέρια των ανταγωνιστών τους. Τα ενδεχόμενα
είναι δύο σύμφωνα με τις απόψεις τραπεζικών αναλυτών.

Το πρώτο είναι να αρχίσουν να «κτυπάνε» μικρότερες τράπεζες που βγαίνουν για
πούλημα.

Το δεύτερο είναι να αναζητήσουν στρατηγικές συμμαχίες είτε μέσα από την Ελλάδα
είτε από το εξωτερικό.

Για το λόγο αυτό άλλωστε δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι οι
στρατηγικές συμμαχίες θα είναι το κλειδί για την επιβίωση όχι μόνο των μεγάλων
αλλά και των μικρότερων τραπεζών που θέλουν να έχουν δυναμική παρουσία στην
τραπεζική αγορά. Πάντως, όλες αυτές οι εξελίξεις μπορούν να επιταχύνουν και τη
διαδικασία πώλησης της Εμπορικής Τράπεζας.

Όλα αυτά τα σενάρια και τα ενδεχόμενα εξετάζουν διεξοδικά τα επιτελεία των
τραπεζών ­ τόσο εκείνων που έχουν δηλώσει ενδιαφέρον για την Ιονική όσο και
των υπολοίπων ­ και προετοιμάζουν τις επόμενες κινήσεις τους.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΜΝΗΣΤΗΡΕΣ

Χθες, στελέχη της Τράπεζας Εργασίας δηλώνουν ότι η τράπεζά τους μελετά το θέμα
της Ιονικής και ότι θα προχωρήσει σε προσφορά που θα είναι όμως σε μία λογική
τιμή. Κλειστά κρατούν τα χαρτιά τους τόσο η Πίστεως όσο και ο Όμιλος Λάτση,
καθώς όταν ερωτώνται τα στελέχη τους περιορίζονται στο να δηλώσουν ότι
μελετούν το θέμα της Ιονικής Τράπεζας.

Η ΤΡΑ.Κ.ΕΛ.

Από την άλλη πλευρά όμως ξαφνικό ενδιαφέρον εμφανίζεται στην περίπτωση της
πώλησης της Τράπεζας Κεντρικής Ελλάδος, η οποία έχει 24 υποκαταστήματα και
ανήκει στον όμιλο επιχειρήσεων της ΑΤΕ. Έτσι, μέχρι και την προηγούμενη
εβδομάδα στη λίστα των ενδιαφερομένων ήταν η Τράπεζα Αττικής, η Εγνατία, η
Ευρωπαϊκή Λαϊκή. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει αφού σ’ αυτούς μπορεί να
προστεθούν και άλλοι ενδιαφερόμενοι μεγαλύτερου μεγέθους.

«Το μεγαλύτερο πρόβλημα πλέον είναι η τιμή που θα πρέπει να προσφέρει κάποιος
ώστε να έχει ισχυρές πιθανότητες να αποκτήσει την τράπεζα. Μέχρι την
προηγούμενη εβδομάδα γνώριζα μέχρι πού θα πήγαινα τον πήχυ. Τώρα όλα έχουν
αλλάξει», τόνιζε χαρακτηριστικά στα «ΝΕΑ» τραπεζίτης που ενδιαφέρεται για την
εξαγορά της Τράπεζας Κεντρικής Ελλάδος.

ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΑΜΕΙΩΝ

Πάντως, από την άλλη πλευρά, σ’ όλα αυτά τα ενδεχόμενα υπάρχει και ο τρίτος
δρόμος που συνοψίζεται στην επιλογή της «οργανικής ανάπτυξης» όπως τη
χαρακτηρίζουν οι τεχνοκράτες. Δηλαδή οι τράπεζες να επενδύσουν κεφάλαια για να
αυξήσουν το δίκτυό τους, ώστε να αποκτήσουν καινούργιους πελάτες.
Χαρακτηριστική μπορεί να θεωρηθεί η περίπτωση της Τράπεζας Αττικής όπου η
διοίκησή της καταβάλλει προσπάθειες να εξελιχθεί σε τράπεζα ασφαλιστικών
ταμείων ενώ ταυτόχρονα προωθεί και τις συνεργασίες μ’ άλλα τραπεζικά ιδρύματα
του εσωτερικού και του εξωτερικού. Έτσι, στη μετοχική παρουσία του ΤΣΜΕΔΕ
(ταμείο μηχανικών) θα πρέπει να προστεθεί η εν δυνάμει συνεργασία με το ΤΣΑΥ
(ταμείο υγειονομικών) ενώ ανάλογες κινήσεις εξετάζονται και μ’ άλλα ταμεία.
Παράλληλα, στα πλαίσια της σύστασης εταιρείας διαχείρισης αμοιβαίου κεφαλαίου
υλοποιείται η συνεργασία με τη Δωρική Τράπεζα και την ιαπωνική Νικ που έχουν
το 25% και 20% αντίστοιχα του μετοχικού κεφαλαίου της νέας εταιρείας.

ΜΕΣΩ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ

Αρκετές τράπεζες συνδέουν τις επόμενες επιχειρηματικές τους κινήσεις με το
Χρηματιστήριο. Έτσι, η ΑΣΠΙΣ και η Δωρική προωθούν την είσοδό τους στο
Χρηματιστήριο ενώ αντίστοιχη κίνηση εξετάζει το επιτελείο της EUROBANK.
Παράλληλα αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου
της ALPHA Τράπεζας Πίστεως κατά 88 δισ. δραχμές.