Σιλάβερτ: Γεννημένος αρχηγός

ΠΑΡΙΣΙ

ΧΟΣΕ ΛΟΥΪΣ ΣΙΛΑΒΕΡΤ: 33 χρόνων, 1μ. 88 ύψος, 90 κιλά βάρος. Τερματοφύλακας της
Βέλεζ Σάρσφιλντ, στην Αργεντινή, και της Εθνικής Παραγουάης στο Μουντιάλ της
Γαλλίας. Σημείωσε 33 γκολ στην καριέρα του με την Εθνική και με την ομάδα του
στο πρωτάθλημα (28 με τη Σάρσφιλντ και 4 με την Παραγουάη, ένα με την
Θαραγόθα, μοναδική παρένθεση στην καριέρα του όταν αγωνίστηκε στο ισπανικό πρωτάθλημα).

Βάζει γκολ με πέναλτι, με φάουλ, με το κεφάλι, όταν δεν διστάζει να τρέξει
στην αντίπαλη περιοχή για να ενισχύσει επιθετικά την ομάδα του. Θεωρείται
μοναδική προσωπικότητα στον παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χώρο γι’ αυτές τις
περίεργες συνήθειές του, αν σκεφθούμε ότι παλαιότερα ο Κολομβιανός Κιρόγα είχε
αποσπάσει ανάλογα εύσημα.

Μιλούσε καθημερινά ο Σιλάβερτ με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της Παραγουάης Ραούλ Κούμπας

Ο Σιλάβερτ διαβάζει Ουμπέρτο Έκο και Ρόα Μπάστος, με τον ίδιο τρόπο που
μελετά, σε απόλυτη σιωπή και απομόνωση, τη Βίβλο, που δεν αποχωρίζεται ποτέ.
Όπου κι αν πάει κι όπου κι αν βρεθεί. Παίζει στην Αργεντινή από το 1992 κάτω
από τις οδηγίες του Κάρλος Μπιάνκι, γνωστότερου στη Γαλλία για την προσφορά
του ως προπονητή.

ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΑΠΡΙΤΣΙΟ

Ο πιο δημοφιλής τερματοφύλακας αποχωρεί με το κεφάλι ψηλά. Οι συμπαίκτες του έχουν καταρρεύσει

Ήλθε στη Γαλλία για να πάρει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο, από καπρίτσιο, αλλά
και ύστερα από ανοικτή ρήξη με τον προπονητή του, τον Βραζιλιάνο Καρπετζιάνι,
όταν εκείνος θέλησε να καλέσει στην Εθνική τον σαραντάχρονο Ρομέρο: «Είναι
κτήνος», του διαβίβασε, «και αν τον καλέσεις στην αποστολή εγώ δεν έρχομαι στη
Γαλλία». Και φυσικά, ο Σιλάβερτ βρισκόταν εδώ μέχρι προχθές όταν η Παραγουάη
αποκλείστηκε από τη Γαλλία, στο 113ο λεπτό, και για τον καλύτερο, ίσως,
τερματοφύλακα του Μουντιάλ, το εισιτήριο της επιστροφής, όσο πικρό κι αν ήταν,
δεν μπόρεσε να το αποφύγει.

Ποιος είναι ο Σιλάβερτ; Που έκανε όλο τον κόσμο να μιλάει γι’ αυτόν και τώρα,
στην επιστροφή του στην Παραγουάη, να ξεκινάει την προεκλογική του εκστρατεία
για το προεδρικό αξίωμα της πατρίδας του;

«Δεν με ενδιαφέρει τι γράφουν και τι λένε για μένα. Αρκεί να γράφουν το όνομά
μου και να μιλάνε για τον Σιλάβερτ». Μια δήλωση που την έχουμε ακούσει και
στην Ελλάδα από πολιτικούς του παρελθόντος. Για τον τερματοφύλακα, όμως, της
Παραγουάης δεν πρόκειται για μια αποστροφή στα κοινά, ούτε στις δημόσιες
σχέσεις. Είναι ο τύπος του και ο χαρακτήρας ενός «μικρού – μεγάλου παιδιού,
που έμαθε να ζει πατώντας γερά στο έδαφος και μη ξεχνώντας από πού προέρχεται
και πού βαδίζει».

Αυταρχικός, σκληρός διαπραγματευτής, διεκδικεί αυτό που του ανήκει. Όταν η
Παραγουάη πήρε το πρώτο θετικό αποτέλεσμα στη Γαλλία με αντίπαλο τη Βουλγαρία
(0-0) και αργότερα με την Ισπανία (0-0) επισκέφθηκε το ξενοδοχείο της
αποστολής για να συγχαρεί τους παίκτες ο πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της
Παραγουάης Ραμόν Θουμπιθαρέτα (σ.σ. συνωνυμία με τον Ισπανό τερματοφύλακα).
Μόλις τον είδε ο Σιλάβερτ τον πλησίασε και του είπε να απομακρυνθεί αμέσως από
το ξενοδοχείο, γιατί είναι «προκλητικός αφού δεν πιστεύει αυτά που λέει». Και
ο πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής τού ζήτησε εξηγήσεις, χωρίς όμως να
παραμείνει στο ξενοδοχείο, αφού ο Σιλάβερτ του είπε «φύγε γιατί όταν
ερχόμασταν στο αεροπλάνο, καθόσουν στην πρώτη θέση και μιλούσες εναντίον μας,
ενώ εμείς βρισκόμασταν στην τουριστική…».

ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

Πολλοί είπαν και είχαν δίκιο, ο Σιλάβερτ ήταν η Παραγουάη

Ο Σιλάβερτ, στον αγώνα με τη Γαλλία, ήταν ο πραγματικός ηγέτης. Ένας
γεννημένος αρχηγός, με όλες του τις παραξενιές. Προσπαθούσε να δώσει δύναμη
και κουράγιο στους συμπαίκτες του, με φωνές και παροτρύνσεις. Τους έδειχνε τη
θέση και μετά από μια άστοχη επέμβασή τους, τους έλεγε «μπράβο, δεν πειράζει».
Το φινάλε ήταν από τις ωραιότερες και πιο συναρπαστικές εικόνες σ’ αυτό το
Μουντιάλ. Ο Μπλαν έχει σημειώσει το γκολ. Ο συμπαίκτης του Άρτσε είχε αφήσει
τον αντίπαλό του ελεύθερο στο σουτ. Όλοι έπεσαν στο χορτάρι, κλαίγοντας
απαρηγόρητοι. Ο Σιλάβερτ είδε τους συμπαίκτες του και, σαν να μην είχε συμβεί
απολύτως τίποτα, άρχισε να τους τραβά για να ανασηκωθούν και να χαιρετήσουν
τον κόσμο τους… Εκείνοι, δεν μπορούσαν να συνέλθουν. Ο τερματοφύλακας της
Παραγουάης, γεννημένος αρχηγός, έβαλε τις φωνές και έπεφτε στην αγκαλιά
τους… Έκλαιγε και αυτός μαζί τους… Αυτός ήταν και είναι ο καλύτερος
τερματοφύλακας του Μουντιάλ, έως τώρα.

Στήριγμα για όλους ο Σιλάβερτ μετά τον «ξαφνικό θάνατο»

Σε ηλικία 10 χρόνων άρχισε να κλωτσά την μπάλα. Δάσκαλός του, ο πατέρας του.
Γήπεδό του, ένα χωράφι. Στα 15 πρωτόπαιξε σε ομάδα Α’ κατηγορίας. «Έχω μαζί
μου τον Θεό. Είναι η πηγή μου. Η σκέψη του και οι ευλογίες του με στηρίζουν
και μου δίνουν δύναμη και κουράγιο», έλεγε.

ΤΟ ΓΟΥΡΙ ΤΟΥ

Διαβάζει καθημερινά την Καινή Διαθήκη. Κάνει προσευχές αμέσως μόλις ξυπνά και
όταν πηγαίνει για ύπνο. Στο γήπεδο, παίρνει πάντα μαζί του ένα σακουλάκι από
δέρμα. Μέσα, ένα ευαγγέλιο και ένα μετάλλιο με τον Εσταυρωμένο, που του έδωσε
ένας καθολικός ηγούμενος, που ζει στις Άνδεις.

Ήταν ο μόνος που είχε καθημερινή τηλεφωνική επαφή με τον Πρόεδρο της
Δημοκρατίας Ραούλ Κούμπας. Τον προσεχή του αντίπαλο, στις εκλογές.