Μεξεκάνει

27 ΙΟΥΝΙΟΥ 1998. Το Μεξικό διεκδικεί από το Μαρόκο τον άτυπο αλλά ουσιαστικό
τίτλο της πιο συμπαθητικής ομάδας του Μουντιάλ. Με μια διαφορά: για το πρώτο η
περιπέτεια συνεχίζεται και η συμπάθεια απειλεί να μεταβληθεί σε δυνατότερο συναίσθημα.

Η μέχρι στιγμής εικόνα των Μεξικανών καταρρίπτει όλα τα ποδοσφαιρικά και
εθνολογικά στερεότυπα. Αντί για μια παρέα κακοξυρισμένων τεμπέληδων, είδαμε
μια ομάδα καθαρών και φρέσκων μαχητών, που όσο περνάει η ώρα ανέβαζαν την
απόδοσή τους. Αντί για τον μαύρο και πάντα θυμωμένο Ούγκο Σάντσες, επιθετικό
δηλητήριο ενσταλάζει τώρα ο ξανθός και μποέμ Ερνάντες, που τόσο θυμίζει, στο
καλύτερο, τον αλήστου μνήμης υπασπιστή του Μαραντόνα, τον Κανίγκια. Αντί για
το αναμενόμενο νοτιοαμερικάνικο παιχνίδι με τα τσαλιμάκια, τις πασίτσες και τα
ξεπετάγματα, οι Αζτέκοι παίζουν το «ευρωπαϊκότερο» ποδόσφαιρο από τις ομάδες
της ηπείρου τους ­ και από πολλές ευρωπαϊκές, αγαπητοί Εγγλέζοι.
Αποτελεσματικότητα, χωρίς να λείπει η φαντασία, που σε δύο τουλάχιστον
περιπτώσεις αγγίζει τον ζογκλερισμό: ο Μπλάνκο εγκαινίασε το νέο είδος
πηδηχτής τρίπλας με τους Κορεάτες, ενώ ο Κάμπος έχει από καιρό λανσάρει το
στυλ του τερματοφύλακα σε ελατήρια.

Τρεις φορές, σε τρία παιχνίδια, οι Μεξικάνοι έμειναν πίσω στο σκορ και
τρεις φορές ανέτρεψαν το αποτέλεσμα. Κι αν με τους Κορεάτες βοήθησε η
αριθμητική υπεροχή τους και με τους Βέλγους όλα κρίθηκαν σε μία φάση (όταν
κέρδισαν το πέναλτι και την αποβολή), με τους ισχυρούς Ολλανδούς οφείλουν
αποκλειστικά την τύχη τους στην τόλμη τους. Μετά την πορτοκαλιά καταιγίδα του
πρώτου ημιχρόνου και τη μείωση του σκορ (με ένα ακόμα από αυτά τα γκολ που
ανήκουν στην ευρεία κατηγορία των αμφισβητούμενης πατρότητας), ανοίχτηκαν με
τέτοιο τρόπο που ήταν φανερό ότι θα δέχονταν ή θα έβαζαν κι άλλο. Συνέβη
τελικά το δεύτερο (είπαμε ότι σ’ αυτή τη διοργάνωση η δικαιοσύνη είναι εντελώς
σχετική έννοια), στο τελευταίο μάλιστα λεπτό των καθυστερήσεων (άλλη μεγάλη
κατηγορία, στην οποία παγκόσμιοι πρωταθλητές αναδείχθηκαν οι Αυστριακοί),
εκθέτοντας για μια ακόμα φορά τον πιο ακριβοπληρωμένο αλλά και τον πιο
Σταμ-ατημένο αμυντικό του Μουντιάλ (πώς ταιριάζουν αυτά τα δύο, μόνο ο
προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μπορεί να μας πει).

Με την ίδια λοιπόν χαρά που πληροφορήθηκα χθες, από αυτή εδώ την εφημερίδα,
ότι οι μελαχρινές είναι οι νέες ξανθιές, σας πληροφορώ με τη σειρά μου ότι το
Μεξικό είναι η νέα Γερμανία: ανατρέπει σκορ και προγνωστικά με την ίδια
ευκολία και συστηματικότητα. Με αγωνία περιμένω τώρα τον μεταξύ τους
προημιτελικό, για να εξακριβώσω μήπως τελικά είναι και πιο Γερμανία από τη Γερμανία.