Αγγελία

24 ΙΟΥΝΙΟΥ 1998. «Ζητούνται παίκται, ανεξαρτήτως φυσικών προσόντων, ικανοί
όπως συνεννοηθώσι μετά της ποδοσφαιρικής σφαίρας και μεταξύ των. Ζητείται
προπονητής, μη αφήνων παγκίτας τους καλυτέρους εξ αυτών. Ίνα επανδρώσωσι
εθνική ομάδα παλαιάς και παλαιώς ενδόξου χώρας».

Η αγγελία αυτή δεν μπήκε δυστυχώς εκεί που έπρεπε, σε όλες τις αγγλικές
εφημερίδες, τότε που έπρεπε, αρκετούς μήνες πριν αρχίσει το Μουντιάλ. Και ιδού
τα αποτελέσματα: εμφανίσεις σαν κι αυτή με τη Ρουμανία. Να εξηγούμαστε.
Λατρεύω τον τρόπο με τον οποίο Χοντλ και Κλέμενς (μεγάλες δόξες των νιάτων
μου) παρακολουθούν τον αγώνα από τον πάγκο, χαμογελαστοί, μαυρισμένοι, με τα
κόκκινα σορτσάκια τους και την αίσθηση του φαιρ-πλαίη να αναδίνεται από κάθε
πόρο τους. Λατρεύω τον τρόπο με τον οποίο ο Άνταμς (καλτ φιγούρα της μέσης
ηλικίας μου) σχεδόν ποδοπάτησε τους συμπαίκτες του μετά το τέλος του
παιχνιδιού, για να προλάβει, παρά την ήττα, να χαιρετίσει πρώτος τον διαιτητή.
Λατρεύω το ότι ο Λε Σο (ένας από τους λίγους πραγματικούς ποδοσφαιριστές αυτής
της ομάδας) ούτε διανοήθηκε να διαμαρτυρηθεί για την αγκωνιά που έφαγε στο
πρόσωπο, έστω και κατά λάθος, στη φάση του δεύτερου γκολ των Ρουμάνων. Από
αθλητική όμως άποψη μένω κατάπληκτος μπροστά στην επιμονή αυτής της ομάδας
(αυτού του λαού;) σε έναν εντελώς ξεπερασμένο τρόπο παιχνιδιού. Τα πρώτα
σημάδια είχαν ήδη φανεί στον οριακά νικηφόρο αγώνα με την Τυνησία. Άρκεσε να
βρεθεί μπροστά τους μια κανονική ποδοσφαιρική ομάδα, όχι και κανένα μεγαθήριο,
για να ανακαλύψουν έκθαμβοι οι Εγγλέζοι ότι τελευταίως στο ποδόσφαιρο
πραγματοποιήθηκαν ασύλληπτες εφευρέσεις που λέγονται τρίπλα, προσποίηση, πάσα
στον κενό χώρο, στρατηγική στο παιχνίδι.

Με μόνη παραφωνία τον απορροφημένο στον δικό του αγώνα εναντίον του χρόνου
Χάτζι, οι Ρουμάνοι του ικανού και είθε μονίμως γουρλή Άγγελου υπενθύμισαν ότι
το ποδόσφαιρο είναι κατεξοχήν απλό άθλημα. Ένα μόνο πράγμα είναι απαραίτητο:
ποδοσφαιριστές. Οι ιπτάμενοι τζέντλεμεν, οι μαραθωνοδρόμοι και οι
αποφασισμένοι να πεθάνουν για την πατρίδα τα καταφέρνουν λιγότερο καλά. Ακόμα
και η μοίρα (που καθόλου δεν έχει μείνει αμέτοχη σε αυτό το συναρπαστικό
Μουντιάλ) θέλησε να δείξει τον δρόμο στους υπηκόους της Αυτού Μεγαλειότητος.
Το νικητήριο γκολ πέτυχε ένας Ρουμάνος που παίζει στο αγγλικό πρωτάθλημα, αλλά
κατάφερε να μη γίνει Άγγλος. Φυσικά, ο Γκλεν Χοντλ, και Άγγλος να ήταν ο
Πετρέσκου (ακόμα και ο απίθανος Ίλιε), και πάλι τους δικούς του γίγαντες θα
εμπιστευόταν, όπως ασφαλώς θα κάνει, μέσα σε γενική βρετανική αγαλλίαση, στο
επόμενο παιχνίδι. Τι πειράζει αν έτσι διακινδυνεύει να είναι το τελευταίο του
στα γαλλικά γήπεδα;