[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΕΙΝΑΙ από τις περιπτώσεις που λες «χαλάλι τους» και να δοθούν όσο γίνεται
περισσότερα χρήματα. Ο λόγος για τα έργα διάσωσης των ιστορικών και
θρησκευτικών μνημείων που βρίσκονται στο Άγιον Όρος και τα οποία αριθμούν ζωή
άνω των χιλίων χρόνων.

Μία χιλιετία, στη διάρκεια της οποίας σημειώθηκαν κοσμογονικές αλλαγές, μεγάλο
μέρος των οποίων αποτυπώνεται στα μοναστήρια και τα έγραφα ή άλλα ντοκουμέντα
που ­ με περισσή επιμέλεια και φροντίδα ­ φυλάσσονται επί αιώνες στο Άγιον Όρος.

Το σημερινό Άγιον Όρος δεν έχει μόνο θεολογικό ενδιαφέρον. Έχει και
αρχιτεκτονικό και ιστορικό και οικολογικό ενδιαφέρον, αφού παραμένει, παρά τις
μικρές τεχνικές επεμβάσεις των τελευταίων χρόνων, μια περιοχή στην οποία ο
χρόνος δεν φαίνεται να περνά με την ίδια ταχύτητα και με τα ίδια αποτελέσματα
όσο στον υπόλοιπο κόσμο…

Αυτό λοιπόν το απέραντο μουσείο, που όμοιό του δεν υπάρχει στον κόσμο,
κινδύνεψε πολλές φορές να αφανιστεί, αφού δεν έμεινε έξω από πολιτικές,
θρησκευτικές, οικονομικές και προσωπικές έριδες, καθότι ανθρώπινο έργο. Όμως ο
μεγαλύτερος εχθρός του αποδείχθηκε ο χρόνος. Οι φθορές που έχουν προκληθεί στα
μοναστήρια είναι μεγάλες και ο κίνδυνος να φθάσουν μέχρι τα κειμήλια σημαντικός.

Έτσι η απόφαση του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Κ. Λαλιώτη να τείνει ευήκοον ους στην
κραυγή των μοναχών του Αγίου Όρους για βοήθεια, ώστε να σωθεί αυτό το μνημείο,
δεν μπορεί παρά να χαιρετισθεί ως μία ιδιαίτερα σημαντική προσπάθεια της
πολιτείας να διασώσει μια χιλιετή ιστορία. Το πόσο σημαντική ήταν η απόφαση
του ΥΠΕΧΩΔΕ φάνηκε κατά την τελευταία επίσκεψη στο Άγιον Όρος του κ. Λαλιώτη.
Δεν είναι μόνο που οι εκπρόσωποι των μοναστηριών τον υποδέχθηκαν περίπου ως
σωτήρα. Είναι που, τόσο ο ίδιος όσο και οι εκπρόσωποι του Τύπου που τον
συνόδευαν, είχαν την ευκαιρία να διαπιστώσουν ότι τα χρήματα που διατίθενται
πιάνουν τόπο, αφού σχεδόν σε όλα τα μοναστήρια γίνονται σημαντικά έργα κατά
τρόπο που εξασφαλίζεται η διάσωση του Αγίου Όρους.

Όσες ενστάσεις και αν έχει κάποιος απέναντι στο θρησκευτικό χαρακτήρα (με ό,τι
αυτό συνεπάγεται) του Αγίου Όρους, δεν μπορεί παρά να δεχτεί ότι πρόκειται για
ένα μοναδικό δημιούργημα που χρήζει ιδιαίτερης προστασίας και φροντίδας. Και
ότι πρέπει να υπάρχει και τις επόμενες χιλιετίες…