ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Μόνη λύση η πώληση

Αύριο η Γενική Συνέλευση των μετόχων της Εμπορικής Τράπεζας αποφασίζει ­ εκτός
απροόπτου ­ την πώληση της θυγατρικής της Ιονικής Τράπεζας.

Αύριο, λοιπόν, γράφεται η τελευταία πράξη σε μια ταραχώδη σύγκρουση κυβέρνησης
και συνδικαλιστών του ευρύτερου δημόσιου τομέα και αρχίζει μια νέα, αφού η
απεργία που έχει εξαγγείλει, επίσης για σήμερα η ΟΤΟΕ, αποκαλύπτει ότι οι
αντιδράσεις θα κλιμακωθούν με πιθανό στόχο να ματαιωθεί η πώληση και έτσι να
αποδυναμωθεί, αν όχι να ανατραπεί, το πρόγραμμα διαρθρωτικών αλλαγών της κυβέρνησης.

Είναι φανερό λοιπόν ότι η αυριανή ημέρα αποτελεί την αφετηρία κρισίμων
εξελίξεων αφού, καλώς ή κακώς, η υπόθεση της Ιονικής καθίσταται η λυδία λίθος
που θα κρίνει την αξιοπιστία της κυβέρνησης. Οι αγορές περιμένουν να δουν αν η
κυβέρνηση θα φέρει εις πέρας το πρόγραμμά της για την Ιονική, για να
αποφασίσουν αν θα συνεχίσουν να την εμπιστεύονται ή αν πρέπει να αναθεωρήσουν
τις κινήσεις τους για αγορά ελληνικών ομολόγων ή τοποθετήσεων σε ελληνικές
μετοχές. Και από την άλλη πλευρά, όσοι στον πολιτικό κόσμο ή στο
συνδικαλιστικό κίνημα αντιτίθενται σε ιδιωτικοποιήσεις, αλλαγές στην αγορά
εργασίας κ.λπ. θέλουν μια νίκη στην Ιονική, για να σταματήσουν μια για πάντα
την κυβέρνηση.

Τι μπορεί να γίνει σήμερα στη Γενική Συνέλευση; Τα ίδια τα δεδομένα του
προβλήματος προδιαγράφουν και τη μόνη δυνατή λύση. Ο κ. Κων. Γεωργουτσάκος,
τον οποίο επέλεξε εδώ και δύο χρόνια η κυβέρνηση ως πρόεδρο της Εμπορικής, δεν
έχει παρά μία ευθύνη, να προασπίσει τα συμφέροντα των μετόχων της Τράπεζας ­
που στην πλειοψηφία τους είναι ασφαλιστικά ταμεία εργαζομένων ­ και να ανοίγει
προοπτικές για ενδυνάμωση και πρόοδο της Τράπεζας. Κλειδί για όλα αυτά είναι η
πώληση της Ιονικής. Αυτή, λοιπόν, θα εισηγηθεί ο κ. Κ. Γεωργουτσάκος και αυτήν
με το ίδιο αίσθημα ευθύνης θα ψηφίσουν οι μέτοχοι.

Σε τρία ερωτήματα, που θα κυριαρχούν στην αυριανή συνέλευση, θα δώσει
πειστικές απαντήσεις ο κ. Γεωργουτσάκος. Το πρώτο είναι αν η πώληση της
θυγατρικής Ιονικής είναι συμφέρουσα για την Εμπορική ή αν θα κέρδιζε
περισσότερα εάν την κρατούσε. Όμως με βάση τα κέρδη της Ιονικής τα τελευταία
πέντε χρόνια, η Εμπορική για τη συμμετοχή της σε αυτήν (60% του μετοχικού
κεφαλαίου) είχε μια απόδοση 3,3%, ενώ αν την αξία της την είχε επενδύσει σε
έντοκα γραμμάτια θα κέρδιζε περίπου 15% κάθε χρόνο! Από την άλλη πλευρά, για
να βγει η Ιονική από τη στασιμότητα, χρειάζεται να αυξήσει σημαντικά το
κεφάλαιό της, πράγμα που σημαίνει ότι η Εμπορική πρέπει να της δώσει το 60%
της αύξησης, κάτι εντελώς αδύνατον, γιατί αύξηση κεφαλαίων πρέπει επίσης να
πραγματοποιήσει η Εμπορική προκειμένου να ισχυροποιηθεί και να ανθήσει σε έναν
ανταγωνισμό, ο οποίος μετά την καθιέρωση του ευρώ θα γίνει ανελέητος.

Το δεύτερο ερώτημα των μετόχων της Εμπορικής, που πρέπει να απαντηθεί επίσης
με ισχυρά επιχειρήματα από τον κ. Κων. Γεωργουτσάκο, είναι: «Γιατί δεν
συγχωνεύεται η Εμπορική με τη θυγατρική της Ιονικής, ώστε να αποτελέσουν ένα
πανίσχυρο συγκρότημα;». Γιατί η λύση αυτή εμφανίζει ανυπέρβλητες δυσκολίες που
φθάνουν στα όρια του αδυνάτου. Η πραγματοποίηση της συγχώνευσης, θα τονίσει ο
κ. Κ. Γεωργουτσάκος, συνδέεται με τη λήψη ιδιαίτερα οδυνηρών μέτρων, μεταξύ
των οποίων είναι: Πρώτον, ο περιορισμός των θέσεων εργασίας στις δύο Τράπεζες
κατά 3.100 άτομα. Δεύτερον, η μείωση του αριθμού των καταστημάτων και των δύο
Τραπεζών από 546 σε 393. Ποια κυβέρνηση όμως μπορούσε να αντέξει σε μια τέτοια
έκρηξη ανεργίας;

Και το τρίτο ερώτημα, το οποίο συνοψίζει τα δύο προηγούμενα και αφορά τις
ωφέλειες της Εμπορικής από την πώληση της Ιονικής, είναι φανερό ότι θα έχει
την εξής απάντηση: Οι μέτοχοι της Εμπορικής θα ωφεληθούν διπλά από την πώληση
της Ιονικής. Πρώτον, από την σημαντική αύξηση του συνόλου των περιουσιακών
στοιχείων της Τράπεζας, λόγω της ρευστοποίησης της σημαντικής υπεραξίας που
υπάρχει σήμερα κρυμμένη στις μετοχές της Ιονικής. Και δεύτερον, από τη
σημαντική ενίσχυση των εσόδων της Τράπεζας, λόγω της τοποθέτησης του προϊόντος
της πώλησης των μετοχών, με απόδοση για την Τράπεζα πολύ υψηλότερη από αυτήν
που απέφεραν για πολλά χρόνια οι μετοχές της Ιονικής.

Φυσικά και η ίδια η Ιονική, που σήμερα είναι μια φθίνουσα Τράπεζα, δεν έχει
άλλη σωτηρία από την πώλησή της. Να, λοιπόν, που η πώληση της Ιονικής, πέραν
της πολιτικής σημασίας της για το κυβερνητικό πρόγραμμα, επιβάλλεται και με
αυστηρά οικονομικά κριτήρια.