ΠΡΟΣΩΠΑ Οι καλές συνέπειες της δημοσιότητας

Άρθουρ Μπελ. Η τύχη του 71χρονου άστεγου πρώην χορευτή άλλαξε αφού τα «μίντια» ασχολήθηκαν μαζί του

Ένα ασθενοφόρο τον περιμάζεψε από τον δρόμο με κρυοπαγήματα, τα ΜΜΕ
ασχολήθηκαν με την ιστορία του και, δύο μήνες αργότερα, η τύχη του Άρθουρ Μπελ
έχει αλλάξει.

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ του είναι μία από τις λίγες στις οποίες τα φώτα της δημοσιότητας
στην ιδιωτική ζωή ενός προσώπου αποβαίνουν προς όφελός του. Όταν ο 71χρονος
Άρθουρ Μπελ βρέθηκε στο δημοτικό νοσοκομείο του Μπρούκλιν ανίκανος να
περπατήσει, ήταν απλώς ένας ακόμη άστεγος μαύρος της Νέας Υόρκης. Εκεί γνώρισε
όμως τη Μαρία Μακίν, μια κοινωνική λειτουργό που πήρε στα σοβαρά τις φλυαρίες
του για τη ζωή του ως χορευτή του κλασικού μπαλέτου, ερεύνησε και βρήκε ότι ο
Μπελ είχε πράγματι χορέψει με τη Μαργκότ Φοντέυν και συνεργαστεί με τον σερ
Φρέντερικ Άστον, όπως ισχυριζόταν· κι όχι μόνον αυτό, αλλά ήταν ένας από τους
πρώτους μαύρους χορευτές που έσπασαν τα φυλετικά στεγανά στον κόσμο του
κλασικού μπαλέτου. Η κοινωνική λειτουργός μίλησε για την ανακάλυψή της στη
«Νιου Γιορκ Τάιμς» και η ιστορία έκανε τον γύρο του κόσμου.

Ο Μπελ είναι τώρα διασημότερος απ’ όσο είχε υπάρξει ποτέ ως χορευτής, γράφει η
«Ιντιπέντεντ». Έδωσε συνεντεύξεις, εμφανίστηκε στην τηλεόραση και εξακολουθεί
να δέχεται προτάσεις για τα δικαιώματα ενός βιβλίου και μιας ταινίας με θέμα
τη ζωή του ­ μεταξύ άλλων από την Ουώλτ Ντίσνεϋ, τον ηθοποιό Μόργκαν Φρήμαν
και μια βρετανική εταιρεία ντοκιμαντέρ. Επιπλέον δεν είναι πια άστεγος ­ ένα
ίδρυμα απόμαχων ηθοποιών του προσέφερε μόνιμη στέγη. «Αισθάνομαι πως είναι
δικοί μου άνθρωποι», λέει εκείνος. «Όπου και να πάει κανείς, οι καλλιτέχνες
είναι οι πιο ενδιαφέροντες άνθρωποι».

Τον Μπελ ανακάλυψαν επίσης τα αδέλφια του που εδώ και 40 χρόνια τον είχαν για
χαμένο. Πέντε αδελφές του από τη Φλόριντα και ένας αδελφός του που μένει σε
προάστιο της Νέας Υόρκης αντάμωσαν τελευταία ­ «χορηγός» του δείπνου τους ήταν
το τηλεοπτικό δίκτυο ABC… Ένας δικηγόρος της Νέας Υόρκης έχει αναλάβει
δωρεάν την εκπροσώπηση του ηλικιωμένου πρώην χορευτή και λέει πως θα
προσπαθήσει να συσταθεί μια «υποτροφία Άρθουρ Μπελ» για νέους που θέλουν να
σταδιοδρομήσουν στον χορό. Εντυπωσιακή ήταν και η ανταπόκριση απλών ανθρώπων,
οι οποίοι έστειλαν συγκινητικές επιστολές και χρήματα για να ενισχύσουν τον
Μπελ, ο οποίος είχε γνωρίσει τη δόξα στο Μανχάταν του 1950 ως σολίστας στην
παγκόσμια πρεμιέρα του μπαλέτου Illuminations, βασισμένου στα ποιήματα του
Αρθούρου Ρεμπώ. Σε μια από τις επιστολές αυτές, εκτός από ένα χαρτονόμισμα 50
δολαρίων, ήταν γραμμένοι και δύο στίχοι του «καταραμένου» Γάλλου ποιητή:
«Τέντωσα σχοινιά από καμπαναριό σε καμπαναριό / γιρλάντες από παράθυρο σε
παράθυρο / χρυσές αλυσίδες απ’ άστρο σ’ άστρο / και χορεύω».