Ήλιε

17 ΙΟΥΝΙΟΥ 1998. Το δάγκωμα της ρουμάνικης κόμπρας σημάδεψε την πρώτη εντελώς
στεγνή μέρα του Μουντιάλ. Ο ήλιος συντρόφεψε τον Ίλιε αλλά δεν έκανε να λάμψει
κανένα από τα χθεσινά παιχνίδια.

Ολοκληρώθηκε έτσι η πρώτη αγωνιστική, που είχε αρκετά γκολ και πολλά
αυτογκόλ, ανοιχτά παιχνίδια αλλά ένα μόνο μεγάλο, επιβεβαιώσεις για βελτίωση
σε σχέση με το 1990 αλλά ακέραια ακόμη την αβεβαιότητα όχι μόνο για την τελική
έκβαση αλλά και για ποιες είναι οι ομάδες που ξεχωρίζουν. Οι τρεις χθεσινοί
νικητές δεν ανήκουν πάντως ακόμα σ’ αυτές, αφού δεν έδειξαν τίποτα το
καινούργιο. Και καλά η Ρουμανία, με προπονητή που ετοιμάζει ήδη τις βαλίτσες
του για τα μέρη μας (ελπίζεται όχι για τουρισμό), ηγέτη που έφθασε στο λυκόφως
των δυνάμεων και ίσως και των φιλοδοξιών του και εθνική υποστήριξη που
μετριέται ακόμα με το σταγονόμετρο της γκρίνιας. Αγγλία και Γερμανία όμως; Ο
άγαρμπος ηρωισμός ενός Άνταμς και ο εντελώς προβλέψιμος κλασικισμός των μέσων
και του μόνου επιθετικού της μπορούν ακόμα και να συγκινούν όσους θεωρούν ως
μεγαλύτερο προσόν της Γηραιάς Αλβιόνος την πείσμονα άρνησή της να ξεφύγει έστω
και εκατοστό από την παράδοση. Όμως ο προπονητής της, που ως παίκτης είχε
εκλάμψεις ανατρεπτικής φαντασίας, είχε υποσχεθεί μιαν άλλη Αγγλία, πιο
ευρωπαϊκή, πιο μοντέρνα. Φευ, είδαμε πάλι το γνωστό έντιμο συνδυασμό ιδρώτα
και αίματος. Τα δε περίφημα «πάντσερ», κατά τη μητέρα όλων των κοινών τόπων,
παρέμειναν κι αυτά οχυρωμένα πίσω από την μπετονένια βεβαιότητα της υπεροχής
τους και την αναζήτηση της ασφυξίας του αντιπάλου.

Οι τρεις χθεσινοί «μεγάλοι» νίκησαν γιατί, πρώτον, έπαιζαν με αντιπάλους
που ανήκουν στη δυστυχώς αρκετά μεγάλη κατηγορία των μαχητών που μόνο με
σοβαρό ατύχημα μπορούν να σκοράρουν. Και, δεύτερον, γιατί διαθέτουν παίκτες
που σε μια φάση μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Τα γκολ του Ίλιε, του Σκόοουλς
και κυρίως του Κλίνσμαν είχαν την ομορφιά της σχεδόν απόλυτης απλότητας. Μόνο
όποιος έχει πατήσει και στη μέσα μεριά ενός γηπέδου ξέρει πόσο δύσκολο είναι
το στοπάρισμα της σέντρας με το στήθος και το απευθείας πλασέ στην απέναντι
γωνία. Ακόμα και με τέτοιες κινήσεις πάντως, έχω την αίσθηση πως ομάδες με
μεγάλες φιλοδοξίες χρειάζονται κάτι παραπά…

Συγγνώμη, χτυπάει το τηλέφωνο.

­ Ναι; Όου, χαλόου Πωλ.

­ …

­ Όχι σπουδαία πράγματα. Δε νομίζω πάντως πως έφταιγε η απουσία σου. Είδες
τι έπαθε ο Μακ Μάναμ… Τι;

­ …

­ Σόρι, δεν έχει άλλες μπίρες στο ψυγείο.

Ο Γκασκόιν ήταν.