Σάμπως

12 ΙΟΥΝΙΟΥ 1998. Τα περί σάμπας μύθος. Αλλά οι ελπίδες για καλό θέαμα ακέραιες.

Η ποδοσφαιρική πρεμιέρα του Μουντιάλ ’98 έδωσε ενδείξεις και χάρισε
συγκινήσεις. Η Βραζιλία, πρώτο φαβορί ελλείψει άλλου υποψηφίου, έπεισε ότι
κάτι της λείπει για να πείσει. Για όσους βλέπουν τα παιχνίδια πέρα από το
αποτέλεσμά τους, έγινε φανερό στο ματς με τη Σκωτία ότι οι παγκόσμιοι
πρωταθλητές δεν έχουν βρει ­ ακόμα; ­ το βασικό κλειδί της ποδοσφαιρικής, της
δικής τους τουλάχιστον, κυριαρχίας: ρυθμό. Διαθέτουν βέβαια τους παίκτες που
μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Ο Ρονάλντο έπεισε και τους πιο δύσπιστους, στους
οποίους μέχρι χθες συγκαταλεγόμουν, ότι σε ατομικά προσόντα βρίσκεται
παγκοσμίως πολύ μπροστά από τον δεύτερο. Και δεν είναι μόνος, αφού αντί για το
αμφίβολης αποτελεσματικότητας ζεύγος των Ρο-Ρο (ο Ρομάριο ήταν γερασμένος)
φαίνεται πως στη Γαλλία θα απολαύσουμε το Ρο-Ρι (αφού ο Ριβάλντο μοιάζει
εξίσου συναρπαστικά απρόβλεπτος). Το πρώτο παιχνίδι της όμως η Βραζιλία το
κέρδισε περισσότερο χάρις στη γριά και τη νέα αλεπού του πάγκου της (εδώ το
δίδυμο έχει το μουσικοχορευτικότερο όνομα Ζα-Ζι), που, αφού πρώτα έκαναν τη
σύνθεση μαντάρα, τόλμησαν τις σωστές αλλαγές τη στιγμή που έπρεπε. Χάρις
επίσης στην τύχη των δυνατών: ένα γκολ με τον ώμο στα πρώτα λεπτά και μια
καραμπόλα εκεί που οι Σκωτσέζοι είχαν αρχίσει να πιστεύουν. Αλίμονο πάντως σε
όποιον βιασθεί να υποτιμήσει τους πρωταθλητές μετά την πρώτη τους εμφάνιση. Η
ομάδα που θα τους κερδίσει μένει ακόμα να εφευρεθεί ­ καθώς μάλιστα τα
παιχνίδια δεν τα κερδίζουν μόνο οι Ρονάλντο αλλά και οι Σαμπά-ιο αυτού του κόσμου.

Το πιο ευχάριστο ήταν ότι όλες οι ομάδες της πρεμιέρας έπαιξαν χωρίς να
κρύψουν τον εαυτό τους, τα προσόντα και τις αδυναμίες τους. Από την πλήρη
αντίθεση με τους άτσαλους Νορβηγούς, οι Μαροκινοί έβγαλαν τα δύο ωραιότερα
γκολ και τον παίκτη που έκλεψε την παράσταση την πρώτη μέρα: τον Μουσταφά
Χατζί, κάτι σαν Τζίμι Χέντριξ με τα πόδια του Γιόχαν Κρόιφ. Επειδή έδωσαν
χωρίς τσιγκουνιές και την ψυχή τους, οι Σκωτσέζοι κέρδισαν το χειροκρότημα,
παρ’ όλο που ακόμα να έπαιζαν αμφιβάλλω αν θα κατάφερναν να απειλήσουν τον
αντίπαλο τερματοφύλακα. Επειδή υπάκουσε στο ένστικτό του, ο Ντένιλσον
ντρίμπλαρε τρεις αντιπάλους πάνω στη γραμμή στην πρώτη του επαφή με την μπάλα,
πριν τον επαναφέρει στην τάξη ο αρχηγός του. Η ομορφιά καραδοκεί και οι
προσδοκίες μας μεγαλώνουν. Εξάλλου, μετά την πρώτη μέρα, περιμένουμε ακόμα να
δούμε ένα παιχνίδι χωρίς αυτογκόλ.