Χιλιάδες στρέμματα σε ακριβές περιοχές

ΑΠΟ ΤΟ 1987, την περίοδο της μεγάλης κρίσης στις σχέσεις Εκκλησίας – Κράτους,
περιμένει η Ιερά Σύνοδος την αξιοποίηση μεγάλων δασικών εκτάσεων προς όφελός
της. Μέχρι σήμερα οι περιοχές αυτές, οι περισσότερες στην Αττική, παραμένουν
υπό «καθεστώς δέσμευσης», για τους Ιεράρχες που διαχειρίζονται τα οικονομικά.
Και αυτό ήταν το θέμα στη συζήτηση Τζουμάκα – Χριστόδουλου.

Οι εκτάσεις αυτές είναι στον Κοκκιναρά, τη Φασκομηλιά, τη Στροφυλιά, τη Βάρη
και το Σούνιο.

Πρόκειται για εκτάσεις που ανήκουν στη ρευστοποιητέα περιουσία των μονών, όπως
αυτές είχαν χαρακτηρισθεί το 1930, και ανήκουν κατά κύριο λόγο στις Μονές
Πεντέλης και Πετράκη.

Το δάσος του Κοκκιναρά έκτασης περίπου 5.000 στρεμμάτων δεν έχει αξιοποιηθεί,
όπως υποστηρίζει η Εκκλησία.

Στο υπόμνημα που κατατέθηκε στο υπουργείο Γεωργίας ζητείται να
αποχαρακτηριστεί μία έκταση 900 στρεμμάτων και να αποδοθεί για αξιοποίηση.

Η έκταση περίπου 3.000 στρεμμάτων στην περιοχή Λεγραινά στο Σούνιο χρειάζεται,
σύμφωνα πάντα με το υπόμνημα, νέα ρύθμιση, αφού έχει χαρακτηρισθεί δασική,
ενώ, όπως αναφέρεται, υπάρχουν αεροφωτογραφίες που δείχνουν ότι σε μεγάλη
έκταση δεν υπήρχε δάσος.

Η Φασκομηλιά, πάνω από τη λίμνη Βουλιαγμενης, ανήκει και αυτή στις περιοχές
υπό αξιοποίηση, όπως και η Βάρη όπου υπάρχουν αναξιοποίητα περίπου 2.000
στρέμματα. Το δάσος της Στροφυλιάς, μεταξύ Αχαΐας και Ηλείας, έκτασης 20.000
στρεμμάτων, από τα πλέον σημαντικά λόγω της ποικίλης βλάστησης, έχει αφεθεί
στην τύχη του κατά την Εκκλησία, η οποία επιθυμεί μια πολλαπλή αξιοποίηση,
χωρίς βεβαίως να υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο.

Σε αυτές θα πρέπει να προστεθούν και άλλες περιοχές σε όλη την Ελλαδα που
χρειάζονται ειδικές ρυθμίσεις, όπως ο Σκαραμαγκάς, η Λούτσα, το Κορωπί και το
Μαύρο Λιθάρι.