ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ρονάλντο και Ιζάζ

Ράβοντας μπάλες. Στο Σιαλκότ κατασκευάζονται 28 εκατομμύρια μπάλες τον χρόνο, το 70% της παγκόσμιας παραγωγής

Μ’ ένα σπουδαίο αγώνα αρχίζει απόψε η παγκόσμια ποδοσφαιρική φιέστα. Ένα
«ζήτω» για τα παιδιά της Βραζιλίας που θα βλέπουν στην τηλεόραση τα ινδάλματά
τους. Δύο «ζήτω» για τα παιδιά του Πακιστάν που θα έχουν ράψει τις μπάλες.

«ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ είναι το μόνο που έχουμε εμείς οι φτωχοί στη Βραζιλία, για να
βγούμε από τη φτώχεια ή για να συνεχίσουμε να ζούμε σ’ αυτήν», έλεγε πρόσφατα
στον ισπανό συγγραφέα Χούλιο Γιαμαθάρες ο Ριβάλντο. Το 10άρι της Εθνικής
Βραζιλίας πέρασε μεγάλη φτώχεια στα περίχωρα της Ρεσίφε: από την πείνα,
μάλιστα, του είχαν πέσει όλα τα δόντια. Αλλά τα κατάφερε. Όπως τα κατάφερε ο
Ρομάριο, που ζει σήμερα σε μια από τις ακριβότερες περιοχές του Ρίο έχοντας
όμως γεννηθεί και μεγαλώσει σε μια άθλια και βίαιη φαβέλα της πόλης, το
Ζακαρεζίνιο. Ο Εντμούντο, το «Αγρίμι», που μεγάλωσε στη φαβέλα Νιτερόι. Μα και
ο ίδιος ο Ρονάλντο, το αστέρι του Μουντιάλ, που ζούσε μέχρι πρόσφατα σ’ ένα
σπίτι μιας φτωχικής συνοικίας του Ρίο το οποίο θα μπορούσε σήμερα να αγοράσει
(μαζί με τον δρόμο όπου βρίσκεται) με το εισόδημα μιας μέρας.

Αυτοί τα κατάφεραν. Οι άλλοι, τα εκατομμύρια βραζιλόπουλα που θα τους
παρακολουθούν από σήμερα με αγωνία και πάθος, ελπίζουν μια μέρα να βρεθούν στη
θέση τους. Εδώ και λίγα χρόνια, γράφει ο Γιαμαθάρες στην «Ελ Παΐς», το
ποδόσφαιρο αποτελεί το μοναδικό μέσο κοινωνικής προόδου για τα παιδιά αυτά.
Δεν είναι το ποδόσφαιρο προνόμιο των φτωχών ­ αλλά συνέπεια της φτώχειας τους.
Κι ένα κομμάτι του εαυτού τους από τη μέρα που γεννιούνται. «Στη Βραζιλία, αν
γεννηθείς αγόρι, ξέρεις ότι πρέπει να δοκιμάσεις να γίνεις ποδοσφαιριστής»,
λέει ο Ρομπέρτο Κάρλος, που παίζει σήμερα στη Ρεάλ. «Αν δεν τα καταφέρεις,
μπορείς να αφοσιωθείς σε οτιδήποτε άλλο».

Ο δεκάχρονος Ιζάζ Σαχ και τα άλλα 7.000 παιδιά που ράβουν μπάλες από το πρωί
μέχρι το βράδυ στο Σιαλκότ του Βορειοανατολικού Πακιστάν δεν έχουν ούτε αυτή
την επιλογή. Ποδόσφαιρο δεν έχουν παίξει ποτέ, τις βεντέτες του Μουντιάλ δεν
τις γνωρίζουν. Η μόνη σχέση που έχουν με το άθλημα είναι οι 24 ρουπίες (κάπου
150 δρχ.) που κερδίζουν για κάθε μπάλα που τελειώνουν. Ο Ιζάζ ράβει σήμερα δύο
μπάλες τη μέρα. Μα όταν τελειοποιήσει την τεχνική του, ελπίζει να διπλασιάσει
την παραγωγή. Προς το παρόν, μαζί με τον πατέρα του, δύο από τις αδελφές του
και έναν από τους αδελφούς του φέρνουν καθημερινά στο σπίτι κάπου ένα χιλιάρικο.

Ο Ρονάλντο βρίσκει πως αυτό είναι άδικο. Και πρόσφατα ανέλαβε πρωτοβουλία κατά
της εκμετάλλευσης της παιδικής εργασίας. Το κακό είναι ότι το έκανε για
λογαριασμό της εταιρείας Nike, που τα προϊόντα της έχουν ταυτιστεί με τη
δουλεία, την εκμετάλλευση και την καταναγκαστική εργασία στην Ασία. Και που
πληρώνει τον βραζιλιάνο άσο μισό δισεκατομμύριο δρχ. τον χρόνο.