ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ο άλλος είναι εμείς

«ΣΥΧΝΑ μια γυναίκα μας απογοητεύει από κοντά. Αισθάνεται κανείς την έλξη της,
επειδή δίνει την εντύπωση ότι διαθέτει πνεύμα, και το διαθέτει στ’ αλήθεια». Ο
Καρλ Κράους έζησε στις αρχές του αιώνα στη Βιέννη και θεωρείται ένας από τους
σημαντικότερους σατιρικούς γερμανόφωνους συγγραφείς. Οι αφορισμοί του για τις
γυναίκες είναι ουκ ολίγοι, αλλά αναρωτιέμαι ποια θα ήταν η γνώμη του για το
μπεστ-σέλερ των ημερών στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού…

Το βιβλίο έχει τίτλο «Σκύλα: Εξαίροντας τις δύσκολες γυναίκες» και το
περιεχόμενό του είναι αυτό ακριβώς ­ «ένας έπαινος», όπως λέει η συγγραφέας,
«στις υπέροχες εκείνες γυναίκες που ξέρουν πώς να κάνουν κόλαση τη ζωή ενός
άνδρα (και όχι μόνο) για να πάρουν αυτό που θέλουν». Η Ελίζαμπεθ Γουόρτζελ
φωτογραφίζεται γυμνή στο εξώφυλλο του βιβλίου της και προτρέπει τις
αναγνώστριες να ακολουθήσουν το παράδειγμα εκείνων που χαρακτηρίζει «σκύλες»:
τη Χίλαρι Κλίντον, τη Λιζ Τέιλορ, την Κόρτνεϊ Λαβ. Η συγγραφέας βρήκε ένα
σίγουρο τρόπο για να τραβήξει την προσοχή του κοινού. Η έλλειψη αναζητήσεων
και σκέψης οδηγεί, όπως στην προκειμένη περίπτωση, σε παράλογες γενικεύσεις,
σε ακραίες θέσεις που ­ ιδιαίτερα μέσα στην έντονα ανταγωνιστική αμερικανική
κοινωνία ­ γίνονται κομμάτια της κυρίαρχης ιδεολογίας.

Κάπως έτσι, ο «άλλος» σταματά να υπάρχει λόγω αυτού που είναι και παίρνει
υπόσταση μόνο για όσα μπορείς να πάρεις από εκείνον ­ με οποιονδήποτε τρόπο.
Το φύλο είναι απλώς η πρόφαση. Μια όμορφη γυναίκα στο εξώφυλλο και μια τάχα
μου «νέα» προσέγγιση σ’ ένα πανάρχαιο θέμα. Πόσοι τρόποι ακόμα θα εφευρεθούν
για να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι ο άλλος είναι εμείς;