[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΤΟ ΠΙΣΩ μέρος της αστυνομικής ταυτότητας και στη δέκατη σειρά με μικρά
γράμματα γράφει ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ, και όλοι οι Έλληνες πολίτες καλούμεθα να το
συμπληρώσουμε. Υπάρχουν κάποιοι που δυσκολεύονται.

Δουλειά τους είναι να συγκεντρώνουν τον ιδρώτα των αθλητών και να τον
«μεταφράζουν» σε μηδενικά στους, ήδη, πλούσιους τραπεζικούς τους λογαριασμούς.
Ωραία δουλειά; Ναι, θα απαντούσαν μ’ ένα στόμα καμιά 30αριά
καλοκοστουμαρισμένοι νεαροί που αυτοαποκαλούνται «μάνατζερ αθλητών».

Η μόδα ξεκίνησε από το μπάσκετ. Επειδή πρόεδροι και προπονητές δεν γνώριζαν τη
διεθνή αγορά ανέθεσαν σε άλλους να γεμίσουν (στα τέλη της δεκαετίας του ’80)
τα ελληνικά γήπεδα με, αμφιβόλου αξίας και προβληματικούς χαρακτήρες, παίκτες.

Από το μπάσκετ τη σκυτάλη παρέλαβε το ποδόσφαιρο. Κακοαντιγραφή και εδώ. Στο
εξωτερικό υπάρχουν μάνατζερ αθλητών, δηλωμένοι στην Ευρωπαϊκή Ποδοσφαιρική
Ομοσπονδία, που κινούνται με συγκεκριμένους κανόνες δεοντολογίας. Αυτοί προσφέρουν.

Στην Ελλάδα; Μάνατζερ, οι περισσότεροι χωρίς επίσημα δικαιολογητικά, αλωνίζουν
στις ομάδες τάζοντας υπερβολικά ποσά σε παίκτες και προπονητές ­ οι οποίοι
τους υπακούουν τυφλά. Παράλληλα, προσφέρουν και ειδήσεις-δολώματα σε
δημοσιογράφους που αρκετές φορές (άθελά τους;) πέφτουν στην παγίδα.

Λίγο λίγο οι μάνατζερ αρχίζουν να γίνονται τα επικίνδυνα αφεντικά των ομάδων.
Υπερβολή; Όχι, και να γιατί.

Εάν σε μια μικρομεσαία ομάδα Α’ εθνικής κατηγορίας ο άνευ προσόντων μάνατζερ
«ελέγχει» πέντε ποδοσφαιριστές και τον προπονητή, ποιος καθορίζει το τελικό
αποτέλεσμα της συνάντησης; Και εάν ο ίδιος ο μάνατζερ έχει «ενδιαφέρον» να
αποσπάσει ένα αποτέλεσμα που θα ευνοεί την αντίπαλη ομάδα, για ποιον θα
αγωνιστούν παίκτες και προπονητής; Για τον χρηματοδότη πρόεδρό τους ή, μήπως,
για τις συμφέρουσες επαφές του μάνατζέρ τους;

Το ασφυκτικό χωρίς όρους σφιχταγκάλιασμα του ποδοσφαίρου με τους πωλητές
ονείρων, μόνο οδυνηρά αποτελέσματα μπορεί να έχει για τον αθλητισμό μας. Ο
Γιώργος Βασιλακόπουλος ­ καταξιωμένος παράγων στην Ευρώπη ­ το έχει δηλώσει σε
όλους τους τόνους: Ο χειρότερος εχθρός του μπάσκετ είναι οι μάνατζερ. Ακούει κανείς;