ΓΙΑ ΘΥΜΗΣΟΥ

Μια ξεχασμένη δόξα. Ένα μεγάλο αστέρι που έλαμψε στο ελληνικό ποδόσφαιρο (1947
– 1962) ήταν ο Λάμπης Σεραφείδης. Ξεκίνησε από το Αιγάλεω. Αγωνίσθηκε με τα
χρώματα του Απόλλωνα. Μετά για λίγο στην ΑΕΚ, αλλά κυρίως (για 11 χρόνια) στον
Απόλλωνα. Δόξασε όμως και την εθνική μας ομάδα. Πήρε στους ώμους του παιχνίδια
ολόκληρα. Με σουτ κεραυνούς έδωσε νίκες στο εθνικό μας συγκρότημα. Οι δύο
περιπτώσεις από τη λάμψη του Λάμπη είναι χαρακτηριστικές.

Με γκολ κεραυνό του Λάμπη Σεραφείδη στο 9′, από αριστοτεχνική πάσα του Ηλία
Παπαγεωργίου, η Εθνική Ελλάδας τον Μάιο 1952, με σύνθεση που θριάμβευσε 1-0
επί της Τουρκίας, μέσα στο στάδιο Μιτάτ-Πασά στην Κωνσταντινούπολη.

Στη φωτογραφία όρθιοι από τα αριστερά: Κώστας Λινοξυλάκης (ΠΑΟ), Ηλίας Ρωσίδης
(Ολυμπιακός), Γουλιέλμος Αρβανίτης, γνωστός σαν Γούλιος (ΑΕΚ), Γιάννης Ιωάννου
(Εθνική, αργότερα έπαιξε στον Ολυμπιακό), Κώστας Πούλης (ΑΕΚ), Νίκος
Πεντζαρόπουλος (Πανιώνιος). Καθιστοί: Γιώργος Δαρίβας (Ολυμπιακός), Γιάννης
Κανάκης (ΑΕΚ), Λάκης Πετρόπουλος (ΠΑΟ), Λάμπης Σεραφείδης (Απόλλων), Μπάμπης
Δρόσος (Ολυμπιακός).

Θρίαμβος επί του Ισραήλ, στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, πέτυχε η εθνική μας
ομάδα στις 30 Απριλίου 1960. Οι φιλοξενούμενοι προηγήθηκαν με τον Γκλάζερ στο
60′, ενώ ο Λάμπης Σεραφείδης με δύο κανονιές σε δύο λεπτά (66′ και 68′)
εξουδετέρωσε τον Ισραηλινό τερματοφύλακα Χοντόροφ και χάρισε τη νίκη στην
Ελλάδα, που έπαιξε με την ακόλουθη σύνθεση: Θεοδωρίδης (Ολυμπιακός), Ρωσίδης –
αρχηγός (Ολυμπιακός), Λινοξυλάκης (Παναθηναϊκός), Στεφανάκος (Ολυμπιακός), Τ.
Λουκανίδης (Δόξα Δράμας), Δερμάτης (Απόλλων), Λέανδρος (ΠΑΟΚ), Πολυχρονίου
(Ολυμπιακός), Νεστορίδης (ΑΕΚ), Σταματιάδης (ΑΕΚ), Σεραφείδης (Απόλλων). Στις
φωτογραφίες (πάνω) η εκπληκτική πεντάδα που «έκλεψε την παράσταση» εκείνη τη μέρα.

Κάτω: Ο Κώστας Λινοξυλάκης ασπάζεται τον Λάμπη Σεραφείδη και ο αρχηγός της
εθνικής ομάδας Ηλίας Ρωσίδης παρακολουθεί με φανερή ικανοποίηση.