ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Μπαμπού(σου)λας

Γενική σύγχυση. Άλλοι λένε πως φταίει η τεχνολογία που ξεπέρασε τις
ιδεολογικές μας αρχές. Άλλοι ισχυρίζονται πως τα πάντα κατευθύνονται από
Κέντρα Εξουσίας. Οι περισσότεροι σιωπούν κι αφουγκράζονται μήπως και συλλάβουν
τα μηνύματα των καιρών.

Από κομπάρσο σ’ έκανα /πρωταγωνιστή ……………

Κατανόησα πλέον τους /επιχειρηματικούς κινδύνους ……………

Δεν είμαι ο παλιός ικέτης ……………

Κι αν το απαιτήσουν οι ανάγκες /της σκηνής

από πρωταγωνιστή θα σε ξανακάνω /κομπάρσο

Άγη Μπράτσου, σκηνοθέτης

ΧΑΣΑΜΕ (για πάντα;) τον «μπούσουλα» της ζωής μας. Αρμενίζουμε με καπετάνιο τον
Ελ Νίνιο και πλήρωμα τους κάθε λογής αποκλεισμένους. Από παντού εκπέμπονται SOS.

Φωνές, κραυγές αγωνίας από έναν κόσμο που χάνεται, που βυθίζεται σε άγνωστα
μήκη και πλάτη, που δεν έχει κάπου να κρατηθεί, αλλά και δεν αφήνει να πάρουν
οι θύελλες τα παιδιά και τα όνειρα. Και όμως στη στεριά, οι «σωσμένοι», οι
σίγουροι, οι κατέχοντες τη γη και το ύδωρ, αντί να κάνουν κάτι, να τρέξουν να
μας βοηθήσουν, χτυπούν παλαμάκια τραγουδώντας ρυθμικά «Μπα-μπού-λας η
παγκοσμιοποίηση / Μπα-μπού-λας ο ανταγωνισμός / Μπα-μπού-λας η ευρωένωση /
Μπα-μπού-λας ή θάνατος». Αυτό ήταν λοιπόν το τέλος των ιδεολογιών; Ο
μπαμπ/σούλας; Ο χαμένος μπούσουλας και ο ανακαλυφθείς μπαμπούλας θα
χαρακτηρίζουν και θα χωρίζουν τις νέες τάξεις;

Τους δίχως μπούσουλα θα τους τρώει ο μπαμπούλας και τους με μπούσουλα θα τους
κυβερνάνε οι «μπαμπουλάνθρωποι»; Κανείς δεν αναρωτιέται μη τυχόν ο μπαμπούλας
έκλεψε τον μπούσουλα ή μήπως και ο μπαμπούλας δεν έχει μπούσουλα, αλλά ­
τρομαγμένοι καθώς είμαστε ­ πιστέψαμε στα λόγια των «θαλάμων επιχειρήσεων» και
των «ευρω-κωπηλατών».

* Για να δούμε, λοιπόν, ποιον ακριβώς μπούσουλα ακολουθούν «οι
μπαμπουλάνθρωποι». Μήπως της ανεξαρτησίας, καθώς κανακεύουν και «γλείφουν»
τους κεφαλαιοκράτες; Μήπως της διαφάνειας, καθώς ικετεύουν τις εφημερίδες να
μην αποκαλύπτουν τα σκάνδαλα;

Μήπως της αξιοκρατίας, καθώς προωθούν συγγενείς και φίλους στα πολιτικά και
οικονομικά πόστα; Μήπως του διαλόγου, καθώς συκοφαντούν τον φίλο και
ποινικοποιούν την άποψη του αντιπάλου; Μήπως της εξοικονόμησης, καθώς το μόνο
που έκοψαν είναι το επίδομα προετοιμασίας των εν ακαδημαϊκή αδεία καθηγητών
Πανεπιστημίου και το επίδομα τροφής των αεροσυνοδών; Μήπως της ηθικής, καθώς
σπρώχνουν τον κόσμο στον τζόγο για να ανεβαίνουν τα ποσοστά τους;

Μήπως της κοινωνικής ειρήνης, καθώς δηλώνουν ότι τα συνδικάτα φταίνε για όλα
και οι εργοδότες για τίποτα; Μήπως της λαϊκής κυριαρχίας, καθώς με τα ΜΜΕ και
τα δίκτυα υποκαθιστούν τη δημοκρατία και τους θεσμούς της; Μήπως της αριστερής
προοπτικής, καθώς οι μισοί ζητούν σπόνσορα ακόμα και στις παραεκκλησιαστικές
οργανώσεις, ενώ οι άλλοι μισοί ευλογούν ­ εν ονόματι ποίου; ­ τον κάθε
Αυλάρχη, Καζινάρχη, Καναλάρχη;

Μπουσουλάνε στα τυφλά οι τάχατες κατέχοντες τα μυστικά του μπούσουλα που μας
οδηγεί πλησίστια στον 21ο αιώνα. Και τελικά «μπαμπούλας» δεν υπάρχει. Αυτοί
τον επινόησαν ελλείψει άλλων αρχών και ιδεών.

* Αν ο χαμένος μπούσουλας των κινδυνευόντων να ναυαγήσουν έδειχνε πάντα προς
την κοινωνική δικαιοσύνη, ο ανακαλυφθείς μπαμπού(σου)λας στρέφεται προς την
ευρω-ιδιωτικοποίηση. Ευρω-ιδιωτικοποίηση παντού. Η πολιτική έγινε
ευρω-ιδιωτική υπόθεση. Τα Πανεπιστήμια ευρω-ιδιωτικοποιούνται. Αυτά που μας
πήραν μετά τον πόλεμο και τους πήραμε μετά τη μεταπολίτευση, μας τα
ξαναπαίρνουν διά της ευρω-ιδιωτικοποιήσεως. Μια γενικευμένη ευρω-ιδιωτεία
διακατέχει τους αποφασίζοντες. Νεοσοσιαλιστές που χαίρονται επειδή στα 50 τους
ανακάλυψαν τον καπιταλισμό (με ευρωμακιγιαρισμένο το γηρασμένο του πρόσωπο).
Τώρα τελευταία, μάλιστα, σκέφτηκαν να ευρω-ιδιωτικοποιήσουν και τα ινδάλματα
της γενιάς μας.

Να γκρεμίσουν τα είδωλα με τα οποία γαλουχηθήκαμε και να κατασκευάσουν νέα,
ψεύτικα, πλαστικά που δεν θα ανήκουν στην ιστορία αλλά σε ιδιωτικές συλλογές ή
ιδρύματα. Ευρω-πλανώνται οι «μπαμπουλάνθρωποι».

Καραβοτσακισμένοι και εγκαταλελειμμένοι θα φθάσουμε πριν απ’ αυτούς στο λιμάνι
της απανεμιάς, γιατί η ρότα της ανθρωπιάς δεν χρειάζεται εκσυγχρονιστικά
όργανα ακριβείας· της αρκεί η αστροφεγγιά, οι κρυφοί ψίθυροι της φύσης και η
ζεστή ανάσα του πλαϊνού συντρόφου.