Ένα δυνατό κοκτέιλ

Οι «τρικολόρ» του Ζιντού (δεξιά) έσπασαν το αήττητο του Γκερερί και της παρέας του

Η ΙΣΠΑΝΙΑ είναι μία από τις πιο ταλαντούχες ομάδες του κόσμου. Ωστόσο, τα
αποτελέσματά της στις τελικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων (Μουντιάλ,
Ευρωπαϊκά) είναι απογοητευτικά, ίσως λόγω συγκυριών.

Αν και προκρίνεται με σχετική άνεση στις τελικές φάσεις των Μουντιάλ,
εντούτοις δεν έχει πετύχει να ξεπεράσει ποτέ τη γραμμή που χωρίζει την
αποτυχία με την επιτυχία.

Ολυμπιονίκες το 1992, οι Ισπανοί διεθνείς Κίκο, Πέρεζ Λουίς Ενρίκε, Φερέρ και
Αμπελάρδο, πιστεύουν ότι ήρθε η σειρά τους να πανηγυρίσουν μία μεγάλη διάκριση
σε Παγκόσμιο Κύπελλο.

Την ομάδα αποτελούν έμπειροι παίκτες, όπως ο τερματοφύλακας Θουμπιθαρέτα και
οι αμυντικοί Ιέρο, Αλκόρτα, οι οποίοι συνεργάζονται άψογα με τα νέα αστέρια
Ραούλ και Μοριέντες.

Το «κοκτέιλ» αυτό αποδείχτηκε ιδιαίτερα δυνατό στην προκριματική φάση. Η
Ισπανία συμμετείχε στον πιο δύσκολο όμιλο (9ο), μαζί με τις Τσεχία και
Γιουγκοσλαβία. Εντούτοις, προκρίθηκε αήττητη στα τελικά, ενώ από το 1994 μέχρι
τις 28 Ιανουαρίου αυτού του χρόνου συμπλήρωσε 31 αγώνες αήττητη. Το σερί
έσπασε η Γαλλία, στον αγώνα που έγινε με αφορμή τα εγκαίνια του νεότευκτου
«Σταδίου της Γαλλίας».

Στο Μουντιάλ των Ηνωμένων Πολιτειών, οι Ισπανοί ήταν το μεγάλο φαβορί για να
προκριθούν στα ημιτελικά, με αντίπαλο την Ιταλία. Οι λανθασμένες αποφάσεις,
όμως, του Ούγγρου διαιτητή Σάντορ Πουλ, στοίχισαν τη νίκη στην ομάδα του
Κλεμέντε και στον Ιταλό αμυντικό Μάουρο Τασότι την καριέρα του στη Σκουάντρα
Ατζούρα. Ο Τασότι χτύπησε στη μικρή περιοχή τον Λουίς Ενρίκε στο πρόσωπο
(κλασική περίπτωση πέναλτι) και ο Πουλ έδειξε «παίζεται». Στη συνέχεια, το
βίντεο «ενοχοποίησε» τον Τασότι, ο οποίος τιμωρήθηκε με οκτώ αγώνες αποκλεισμό
από τους διεθνείς αγώνες.

ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ

Στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Αγγλίας, οι Ισπανοί στάθηκαν και πάλι άτυχοι. Στα
προημιτελικά αντιμετώπισε τη διοργανώτρια Αγγλία, από την οποία αποκλείστηκε
στα πέναλτι (4-2). Και πάλι αδικήθηκε από τη διαιτησία.

Όλα αυτά τα αποτελέσματα, έχουν προκαλέσει μία τάση πεσιμισμού μεταξύ των
Ισπανών φιλάθλων αλλά και αρκετών διεθνών, οι οποίοι ψάχνουν μια ευκαιρία να
παίξουν στην Εθνική ομάδα, αφού στους συλλόγους τους κάθονται πολλές φορές
στον πάγκο λόγω της εισβολής των ξένων άσων.

Χαρακτηριστική παράδειγμα, η περίπτωση του Μοριέντες, τον οποίον ο Χάινκες
καθιέρωσε στη βασική ενδεκάδα της Ρεάλ, μετά το ντεμπούτο του νεαρού στην
Εθνική Ισπανίας (συνοδεύτηκε με δύο γκολ).

Για τον Κλεμέντε, το «κλειδί» της επιτυχίας της Ισπανίας στο Μουντιάλ
βρίσκεται κρυμμένο στο πρώτο παιχνίδι με την Νιγηρία, στις 13 Ιουνίου. Αν οι
Ισπανοί νικήσουν, τότε ανοίγει διάπλατα η πόρτα που οδηγεί στην επιτυχία.

Χαβιέ Κλεμέντε. Μεροληπτεί υπέρ των Βάσκων

ΚΑΝΕΙΣ άλλος προπονητής δεν είχε τόσες πολλές αντιπαραθέσεις με τους φιλάθλους
και με άλλους προπονητής όσες ο Χαβιέ Κλεμέντε.

Ο κόουτς της Ισπανίας γεννήθηκε στη χώρα των Βάσκων, το 1950. Ως
ποδοσφαιριστής είχε χαρακτηριστεί φαινόμενο, αλλά έπειτα από 42 παιχνίδια
έσπασε το πόδι του, κάτι που ανέκοψε την ανοδική πορεία της καριέρας του.

Σε ηλικία μόλις 32 ετών οδήγησε ως προπονητής την Ατλέτικο Μπιλμπάο στην
κατάκτηση του τίτλου (1982), επιτυχία που επανέλαβε και την επόμενη περίοδο.
Το 1984 απολύθηκε μετά τη συμπλοκή του με το «αστέρι» της Ατλέτικο, Σαράμπια.

Ο μανιώδης καπνιστής Κλεμέντε στη συνέχεια εργάστηκε στην Εσπανιόλ, την
Ατλέτικο Μαδρίτης, επέστρεψε στην Ατλέτικο Μπιλμπάο για να αναλάβει το 1992
την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Ισπανίας.

Το ρεκόρ του Κλεμέντε στα έξι χρόνια παρουσίας του στον ισπανικό πάγκο είναι
αξιοζήλευτο. Σε 57 αγώνες έχει πετύχει 34 νίκες, ενώ έχει γευτεί μόλις
τέσσερις φορές την πικρή γεύση της ήττας.

Μέχρι τον αγώνα με τη Γαλλία, πριν από μερικούς μήνες, στο πλαίσιο των
εγκαινίων του Σταδίου της Γαλλίας, οι Ισπανοί ήταν αήττητοι σε 31 παιχνίδια.

Παρά τις επιτυχίες, ο Κλεμέντε αντιμετωπίζει τη δυσπιστία του Τύπου, ο οποίος
τον κατηγορεί πως μεροληπτεί όταν καλεί ποδοσφαιριστές, καθώς δείχνει μία
προτίμηση στους ποδοσφαιριστές που κατάγονται από τη χώρα των Βάσκων.

Ο Κλεμέντε πάντως απολαμβάνει την εμπιστοσύνη των ηγετών της πανίσχυρης
ισπανικής ομοσπονδίας, γεγονός που θα του επιτρέψει να γίνει ο πρώτος Ισπανός
προπονητής που θα καθήσει στον πάγκο της Εθνικής σε δύο συνεχόμενα Μουντιάλ.

Θα αντέξει; Ο Ραούλ καλείται να σηκώσει στους ώμους του την Ισπανία

ΣΤΙΣ 27 Ιουνίου, ο Ραούλ συμπληρώνει τα 21 του χρόνια. Ωστόσο, θεωρείται
βετεράνος στα ισπανικά γήπεδα, αφού σε ηλικία μόλις 17 ετών καθιερώθηκε στη
βασική ενδεκάδα της Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ έχει φορέσει 12 φορές τη φανέλα της
Εθνικής Ισπανίας.

Η φετινή χρονιά για τον διεθνή Ισπανό θεωρείται η χειρότερη τής μέχρι τώρα
καριέρας του, καθώς έχασε τη θέση του στη Ρεάλ Μαδρίτης από το άλλο ανερχόμενο
αστέρι του ισπανικού ποδοσφαίρου, Φερνάντο Μοριέντες, λόγω των συχνών
τραυματισμών του.

Ο ισπανικός Τύπος, ωστόσο, θεωρεί πως η άσχημη φυσική κατάσταση στην οποία
βρισκόταν για αρκετούς μήνες ο Ραούλ, δεν οφείλεται μόνο στους τραυματισμούς
αλλά και στην άστατη εξωαγωνιστική του ζωή.

Ο νεαρός Ισπανός αναγκάστηκε να παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου, για να εξηγήσει
τους λόγους της αγωνιστικής του πτώσης, την οποία όμως αγνόησε η πλειοψηφία
των δημοσιογράφων.

Ο Χαβιέ Κλεμέντε όπως και οι περισσότεροι Ισπανοί φίλαθλοι ­ πλην ίσως των
φανατικών οπαδών της Μπαρτσελόνα ­ πιστεύουν πως ο Ραούλ είναι ικανός να
σηκώσει στους νεανικούς ώμους του την Ισπανία, στον γολγοθά του Μουντιάλ

Ο Ραούλ ελπίζει να μην καταρρεύσει όπως κατέρρευσε το άλλοτε χρυσό αγόρι της
Ισπανίας, Χουλέν Γκερερό, το 1994, όταν σε ηλικία 20 ετών του ανέθεσε ο
Κλεμέντε τον ρόλο του πλέι μέικερ

Τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα ο Ραούλ τα πραγματοποίησε στις μικρές ομάδες
της Ατλέτικο Μαδρίτης. Όμως όταν ο πρόεδρος της Ατλέτικο, Χεσούς Χιλ, αρνήθηκε
να πληρώσει τα χρήματα που απαιτούνταν για το σχολείο του Ραούλ, ο τελευταίος
μάζεψε τα πράγμαά του και μετακόμισε μερικά χιλιόμετρα πιο κάτω, στη Ρεάλ Μαδρίτης.

Σε διάστημα λίγων μηνών, ο Χόρχε Βαλντάνο, κόουτς τότε της Ρεάλ, άνοιξε τον
δρόμο στον πιτσιρικά Ραούλ, παροπλίζοντας τον «γύπα» και αδιαφιλονίκητο
αφεντικό της ομάδας, Εμίλιο Μπουτραγκένιο.

Οι εμφανίσεις που πραγματοπόιησε στη συνέχεια ο Ραούλ, με αποκορύφωμα την
περυσινή χρονιά, όταν η Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε τον τίτλο, ανάγκασε τους
Ιταλούς δημοσιογράφους να αποκαλέσουν τη «βασίλισσα» «Ραούλ Μαδρίτης».