[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΚΑΙ ΟΙ δικαστές κρίνονται. Από δικά τους εσωτερικά όργανα της Δικαιοσύνης
παρακολουθείται ­ ή εν πάση περιπτώσει πρέπει να παρακολουθείται ­ νυχθημερόν
η επάρκειά τους ­ επιστημονική και λειτουργική ­ το ήθος τους, η εργατικότητά τους.

Οι επιθεωρητές, ανώτεροι και ανώτατοι στον βαθμό δικαστές και εισαγγελείς,
ελέγχουν τους κατωτέρους, μελετούν τις αποφάσεις που εξέδωσαν, τις προτάσεις
που διατύπωσαν, τις εισηγήσεις που έγραψαν ενώ δεν υπολείπεται της ερεύνης η
γενικότερη στάση ζωής του λειτουργού. Οι παρατηρήσεις ­ θετικές και αρνητικές
­ περιλαμβάνονται στην υπηρεσιακή έκθεση του δικαστιακού.

Η σημασία των εκθέσεων; Τεράστια. Από το περιεχόμενό τους εξαρτάται η
υπηρεσιακή εξέλιξη, η τοποθέτηση σε «καλό» πόστο.

Οι καλές ή κακές σχέσεις ελεγκτή και ελεγχομένου παίζουν κι αυτές τον ρόλο
τους στην τελική κρίση, αν και δεν αποδεικνύεται η ύπαρξή τους ή το είδος
τους. Ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις ­ ακραίες βέβαια ­ τεκμαίρεται και
μάλιστα αμαχητί. Χαρακτηριστική η περίπτωση όπου συμπίπτουν δύο ιδιότητες σε
ένα πρόσωπο. Εκείνη του συνδικαλιστή και ταυτοχρόνως του προϊσταμένου της
επιθεώρησης των δικαστηρίων.

«Ζητώ την ψήφο σου», από τη μια. «Κρίνω την καριέρα σου», από την άλλη. Και
φυσικά κανένας νόμος δεν προβλέπει ασυμβίβαστο. Ίσως γιατί οι δικαστικοί
λειτουργοί έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία από άλλους κλάδους, με συνέπεια να μη
χρειάζεται η θέσπιση του αυτονόητου. Ίσως γιατί οι συνδικαλιστές από την Ένωση
των Ανωτάτων Δικαστικών Λειτουργών ­ από την οποία υποψήφιοι σήμερα στην Ένωση
Δικαστών και Εισαγγελέων πήραν μεταγραφή ­ δεν είχαν πλέον ανάγκη τις εκθέσεις
των επιθεωρητών. Άλλωστε οι συνδικαλιστικές διεκδικήσεις δεν αφορούν πάντοτε
τους τρίτους αλλά και τους κορυφαίους της ιεραρχίας. Και ποιος φανταζόταν πως
οι τελευταίοι θα κατέβαιναν στο καφενείο προς άγραν ψήφων προβάλλοντας μάλιστα
στις διακηρύξεις τους την ιδιότητα του υπερεπιθεωρητή; Έτσι, για να μην
ξεχνιόμαστε. Ο λόγος στους ψηφοφόρους. Ευτυχώς που η ψηφοφορία είναι εδώ μυστική.