Είναι το κίνημα της γενικευμένης αυτοδιαχείρισης

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ του Μάη 1968 στη Γαλλία είναι δημιουργός ενός νέου πλούσιου
ιδεολογικού και πολιτικού εξοπλισμού στον αγώνα για μια ελεύθερη, δημοκρατική,
σοσιαλιστική κοινωνία στηριζόμενη στην Άμεση Δημοκρατία των παραγωγών –
πολιτών και για μια ελεύθερη ερωτική διάσταση της ζωής. Η εξέγερση της
φοιτητικής και της μαθητικής νεολαίας εστράφη εναντίον του καπιταλιστικού και
βαρύτατα αυταρχικού κράτους του Ντε Γκωλ και της ανυπόφορα συντηρητικής
ηγεσίας, που επικεφαλής της βρισκόταν το αποκρουστικό σταλινικό κομμουνιστικό
κόμμα της Γαλλίας.

Η γαλλική ειρηνική επανάσταση του Μάη, έφερε την αναγέννηση των ιδεών του
σοσιαλιστικού διεθνισμού και της αντιεξουσιαστικής κατεύθυνσης της ζωής:
αντιεξουσιαστικής στην πολιτεία, αντιεξουσιαστικής στο σχολείο,
αντιεξουσιαστικής στην οικογένεια.

Από αυτήν την τρισυπόστατη αντιεξουσιαστική κατεύθυνση της γαλλικής
σοσιαλιστικής εξέγερσης του Μάη ανέβλυσε και το κίνημα της απελευθέρωσης των
γυναικών από την πολυδιάστατη εκμετάλλευση και καταπίεση που υφίστανται:
εργασιακή, οικιακή, ερωτική και πολιτική.

Εξάλλου, η εξέγερση των φοιτητών και εργατών και των φοιτητριών και όλων των
γυναικών της Γαλλίας, υπογράμμισε και ανέδειξε αξιολογικά την ερωτική διάσταση
της ζωής ως μία εκ των θεμελιωδών συνιστωσών του κοινωνικού ανθρώπου, αλλά και
ως πηγή έμπνευσης και δημιουργίας.

Ακριβώς για αυτό, τα κορίτσια και οι γυναίκες της Γαλλίας, τονίζοντας με την
εξαίσια πρωτοβουλία τους την ομορφιά και τον έρωτα ως τα κατ’ εξοχήν στοιχεία
του δημιουργικού παλμού στην κοινωνική ζωή, προσέφεραν για πρώτη φορά στη
νεώτερη ιστορία, ύστερα από τις Αρχαίες Ελληνικές Δημοκρατίες, το βαθύτερο
ανθρωπιστικό αλλά και αισθητικό περιεχόμενο μιας σύγχρονης αυτοκυβερνώμενης,
αυτοδιαχειριζόμενης, ελεύθερης και βαθύτατα δημοκρατικής σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Υπογραμμίζω ότι οι απαρχές του Μάη 1968 βρίσκονται στην ερωτική επανάσταση της
22 του Μάρτη 1968, που ξεσήκωσαν οι φοιτήτριες στο Πανεπιστήμιο της Nanterre.
Οι φοιτήτριες του Πανεπιστημίου αυτού κατήργησαν τη διαταγή του μεσαιωνικού
πρύτανη Rosse, που απαγόρευε την επικοινωνία φοιτητών και φοιτητριών, και κατά
τη διάρκεια της νύχτας της 21 προς 22 του Μάρτη εγκατέλειψαν τους κοιτώνες
τους και πήγαν και εγκαταστάθηκαν στα δωμάτια των συμφοιτητών τους, του Πανεπιστημίου.

Παράλληλα, με κέντρο τη Σχολή της Κοινωνιολογίας, ξεσπά το κίνημα της
γενικότερης αμφισβήτησης ενάντια στην κατεστημένη, συντηρητική, ρατσιστική και
δεσποτική – αυταρχική ιδεολογία του βοναπαρτιστικού καθεστώτος του Ντε Γκωλ.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν σάρωσαν σαν σίφουνας ολόκληρη τη σκουριά της
συντηρητικής Γαλλίας και της Ευρώπης.

Η κατάληψη της Σορβόννης από τους φοιτητές, τους διδάσκοντες και τους
εργαζομένους συνοδεύθηκε με δημιουργικές προτάσεις για μια επιστημονική
διδασκαλία και έρευνα που να συσχετίζεται με τις βαθύτερα γνήσιες ανάγκες του
κοινωνικού ανθρώπου και μιας ελεύθερης και αυτοδιαχειριζόμενης καθημερινής
κοινωνικής εργασίας και ζωής.

Έτσι αναδείχθηκε μία νέα μορφή και ένα νέο περιεχόμενο των επιστημών και της
τέχνης με κέντρο την ολοκλήρωση και την ευδαιμονία του ανθρώπου.

Για αυτό ακριβώς, το κίνημα ξεσήκωσε σαν σίφουνας ολόκληρη τη Γαλλία, έχοντας
απήχηση και στη βάση του στρατού και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Ο Γαλλικός Μάης είναι το κίνημα της γενικευμένης αυτοδιαχείρισης.