Άμυνα-γρανίτης

Οι Σκωτσέζοι ανοίγουν την αυλαία παίζοντας με το φαβορί Βραζιλία. Μια ισοπαλία θα τους κάνει να πανηγυρίσουν

ΜΕ ΟΠΛΟ τη γρανιτένια άμυνα, η Σκωτία θα προσπαθήσει να πετύχει ό,τι δεν
κατάφερε στις επτά προηγούμενες συμμετοχές της σε τελική φάση Παγκοσμίων
Κυπέλλων: να προκριθεί στον δεύτερο γύρο.

Σε τέσσερις διοργανώσεις (1974, 1978, 1982 και 1990) οι Σκωτσέζοι έχασαν την
πρόκριση στον δεύτερο γύρο στη διαφορά τερμάτων!

Ο Κρεγκ Μπράουν όμως πιστεύει πως η τύχη αυτή τη φορά θα είναι με το μέρος της
ομάδας του, η οποία φιλοδοξεί να γίνει η «Βουλγαρία» του Μουντιάλ ’98. Για
όσους δεν θυμούνται, η Βουλγαρία έως το Μουντιάλ ’94 δεν είχε πετύχει νίκη σε
τελική φάση, αλλά στις Ηνωμένες Πολιτείες κατάφερε να κατακτήσει την τέταρτη θέση.

Επιστροφή στη Σκωτία και το μεγάλο της όπλο, την άμυνα, την οποία έχουν
νικήσει οι αντίπαλοι μόλις επτά φορές σε 23 παιχνίδια από το 1994.

Για τον Μπράουν, ιδανικό ξεκίνημα θεωρείται μία «λευκή» ισοπαλία στον
εναρκτήριο αγώνα του Μουντιάλ με τη Βραζιλία. Από εκεί και πέρα, οι Σκωτσέζοι
πιστεύουν πως η αποστολή τους θα είναι πιο εύκολη με αντίπαλους το Μαρόκο και
τη Νορβηγία.

ΧΑΜΗΛΟΙ ΤΟΝΟΙ

Ο Σκωτσέζος ομοσπονδιακός προσπαθεί να διατηρήσει χαμηλούς τόνους στην ομάδα,
καθώς ακόμη θυμάται το κάζο του 1978. Τότε, η Σκωτία με αστέρια όπως ο Τζο
Τζόρνταν, ο Γκρέιαμ Σούνες και ο Κένι Νταλγκλίς είχε μεγαλεπήβολα σχέδια
(σκέφτονταν ακόμη και τον τελικό) όπως και οι φίλαθλοι της. Πολλοί θα
θυμούνται τους 30.000 Σκωτσέζους φιλάθλους που βρέθηκαν στο Άμπντον Παρκ για
να ξεπροβοδίσουν τα αστέρια τους και τα «χαστούκια» που δέχτηκαν οι τελευταίοι
από το Ιράν και το Περού (αντίστοιχες ήττες). Επίσης, ο Ουίλι Τζόνστον είχε
βρεθεί ντοπέ βαρύνοντας ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα στη Σκωτία.

Για να μη συμβούν τα ίδια ή χειρότερα ο Μπράουν δηλώνει, όποτε του δίνεται
ευκαιρία, πως «οποιοδήποτε αποτέλεσμα θα είναι ευπρόσδεκτο από τους Σκωτσέζους».

ΕΚΕΙ ΠΟΝΑΕΙ

Κόλιν Χέντρι. Ένα «λιοντάρι» στην άμυνα της Σκωτίας

Η άμυνα μπορεί να είναι το όπλο της Σκωτίας, η αχίλλειος πτέρνα ωστόσο, είναι
η επίθεση. Η μπάλα καταλήγει με πολύ μεγάλη δυσκολία στα αντίπαλα δίχτυα, αλλά
ο Μπράουν ελπίζει πως έστω και με λίγη τύχη οι επιθετικοί του Γκάλαχερ και
Ντιούρι θα τα καταφέρουν.

Στη μεσαία γραμμή, οι παίκτες που αγωνίζονται είναι πολύ καλοί στα τάκλιν αλλά
όχι και στο να δημιουργούν ευκαιρίες. Ο Μπράουν θα αναθέσει ηγετικό ρόλο στον
άσο της Σέλτικ, Πολ Λαμπερτ ο οποίος μαζί με τον έμπειρο Τζον Κόλινς θα
κληθούν να βοηθήσουν τις επιθετικές αιχμές να βρουν τον στόχο τους.

Ο καθηγητής Κρεγκ Μπράουν θέλει να χαμογελάσει και στο Μουντιάλ

ΠΑΛΙΟΣ ποδοσφαιριστής της Νταντί και μετέπειτα καθηγητής κολεγίου, ο Κρεγκ
Μπράουν ασχολήθηκε με την προπονητική περισσότερο για χόμπι. Το μόνιμο
χαμόγελό του, την εποχή που ανέλαβε την Εθνική ομάδα παίδων της Σκωτίας το
1986, τον έκανε αμέσως αγαπητό στους φιλάθλους. Μέχρι το 1993 ήταν ένας από
τους βοηθούς του ομοσπονδιακού Αντι Ρόξμπουργκ, μέχρι που ο τελευταίος
παραιτήθηκε. Ο Μπράουν θεωρείτο αουτσάιντερ για να αναλάβει τη θέση (φαβορί
ήταν οι Φέργκιουσον, Νταλγκλίς), ωστόσο η ομοσπονδία τον εμπιστεύτηκε και δεν
το μετάνιωσε. Στα προκριματικά του Ευρω ’96, η Σκωτία δέχθηκε μόλις δύο γκολ
και προκρίθηκε στα τελικά για πρώτη φορά στην ιστορία της, ενώ στα
προκριματικά του Μουντιάλ ’98 είχε την ίδια επιτυχία: η ομάδα δέχθηκε μόλις
τρία γκολ. Ο 53χρονος Μπράουν δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, γι’ αυτό και η
Σκωτία αυτήν τη στιγμή θεωρείται μία από τις πιο καλά οργανωμένες ομάδες του
κόσμου. Για τον Μπράουν σημασία δεν έχει τόσο το αποτέλεσμα σε έναν αγώνα, όσο
η αγωνιστικότητα που θα επίδειξη η ομάδα του. Στενός φίλος του Μπέρτι Φογκτς,
υιοθέτησε το σύστημα 5-3-2 το οποίο φαίνεται πως ταιριάζει απόλυτα στην Εθνική
Σκωτίας. Πρόσφατα ανανέωσε για τέσσερα ακόμη χρόνια το συμβόλαιό του (μέχρι το
2002) δείγμα της εμπιστοσύνης που δείχνει η ομοσπονδία στο πρόσωπο του Μπράουν.

Τζον Κόλινς. Θα αγωνιστεί στα γνώριμα γαλλικά γήπεδα

Ο ΤΖΟΝ Κόλινς γεννήθηκε πριν από 30 χρόνια στην πόλη Γκαλασίελς της Σκωτίας,
που θεωρείται το προπύργιο του ράγκμπι. Μικρός ο Κόλινς δοκίμασε την τύχη του
στο άθλημα χωρίς μεγάλη επιτυχία. Το ποδόσφαιρο γρήγορα αντικατέστησε το
ράγκμπι στην καρδιά του και δεν δίσταζε να ταξιδεύει 200 χιλιόμετρα για να
αγωνίζεται στο εφηβικό πρωτάθλημα.

«Υπάρχουν πολύ λίγες ποδοσφαιρικές ομάδες στην Γκαλασίελς, κοντά στο σπίτι
μου. Έτσι ζητούσα από τον πατέρα μου να πηγαίνουμε μέχρι τη Γλασκώβη για να
παίζω στην παιδική ομάδα της Σέλτικ. Όταν ο πατέρας μου όμως έσπασε το πόδι
του, αναγκάστηκα να πηγαίνω μέχρι το Εδιμβούργο, που δεν ήταν τόσο μακριά».

Ο Κόλινς εντάχθηκε σχεδόν αμέσως στο δυναμικό της Χιμπέρνιαν, με την οποία
αγωνίστηκε ως μέσος για πέντε χρόνια πριν πάρει μεταγραφή, το 1990, για τη
Σέλτικ πραγματοποιώντας ένα από τα όνειρά του.

Δυστυχώς για τον Κόλινς τα επόμενα έξι χρόνια η Σέλτικ διήνυσε μία από τις
χειρότερες περιόδους της ιστορίας της, κερδίζοντας μόλις ένα Κύπελλο το 1995.

«Δεν μπορούσα να περιμένω στη Σέλτικ πότε θα έρθει η επιτυχία. Πάντα ήμουν
οπαδός της Σέλτικ, αλλά έπρεπε να κοιτάξω και τη δική μου καριέρα».

Τον Ιούλιο του 1996, ο Κόλινς δέχθηκε προτάσεις από τις Μίντλεσμπρο, Έβερτον
και Τσέλσι. Οι εντυπωσιακές του εμφανίσεις στο Ευρω ’96, κίνησαν το ενδιαφέρον
και της Μονακό, η οποία τελικά κατάφερε να αρπάξει τον παίκτη, που είχε μείνει
ελεύθερος λόγω της απόφασης γιατην υπόθεση Μπόσμαν.

Την πρώτη του μόλις χρονιά στο Πρικγιπάτο, ο Κόλινς πανηγύρισε την κατάκτηση
του τίτλου, που τόσο του έλειπε.

Ο Σκωτσέζος άσος πιστεύει πως η μεταγραφή του στη γαλλική ομάδα τον ωφέλησε,
καθώς «κατάλαβα το παιχνίδι καλύτερα, ενώ απέκτησα πολύ καλή φυσική κατάσταση.
Το ηπειρωτικό στυλ παιχνιδιού μου ταιριάζει καλύτερα απ’ ό,τι το βρετανικό».

Αυτή τη χρονιά ο ρόλος του στην πορεία της Μονακό έως τα ημιτελικά του
Τσάμπιονς Λιγκ ήταν καθοριστικός, γεγονός που το αναγνωρίζει και ο προπονητής
του Ζαν Τιγκανά.

Για τον Κόλινς, το Στάδιο της Γαλλίας εκφράζει μία από τις λίγες ανεκπλήρωτες
επιθυμίες του. Εξηγεί:

«Έχω αγωνιστεί σε όλα τα μεγάλα γήπεδα της Γαλλίας, πλην του νέου στο Σεν
Ντενί. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, καθώς θα παίξω εναντίον της Βραζιλίας σε
ένα από τα καλύτερα γήπεδα του κόσμου».

Ο ρόλος του Κόλινς στην ομάδα της Σκωτίας είναι συγκεκριμένος: πλαγιοκοπήσεις
από την αριστερή πτέρυγα και κάλυψη του κενού χώρου. Γι’ αυτό που διακρίνεται
ο Κόλινς είναι η άριστη φυσική του κατάσταση και ο Μπράουν τον θεωρεί ως «τους
πνεύμονες της ομάδας».