Δεν φτάσαμε τυχαία στο Κύπελλο

Το γήπεδο του Πανιωνίου είναι το δεύτερο σπίτι του και ο Σαπουντζής δεν κρύβει την αγάπη του για την ομάδα

Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΠΟΥΝΤΖΗΣ ακόμα δεν έχει συνειδητοποιήσει το μεγάλο
κατόρθωμα του Πανιωνίου. Ο παίκτης της ομάδας της Νέας Σμύρνης μίλησε στην
«ΟΜΑΔΑ» και αποκάλυψε πώς ο Πανιώνιος έφθασε στην κατάκτηση του τροπαίου, τι
άλλαξε μετά την αποχώρηση του Κυράστα και ποιες σκέψεις κάνει για το μέλλον,
αφού το συμβόλαιό του λήγει το καλοκαίρι: «Όταν ξεκίνησαν οι αγώνες του
Κυπέλλου κανείς από μας δεν πίστευε ότι μπορούσαμε να φτάσουμε στο… όνειρο,
την κατάκτηση του Κυπέλλου», ομολογεί ο Σαπουντζής και συνεχίζει: «Τρώγοντας
όμως ανοίγει η όρεξη. Μετά τις πρώτες επιτυχίες, ο Χρήστος Εμβολιάδης άρχισε
να μας λέει για τη μεγάλη διάκριση μέσω αυτού του θεσμού. Καθημερινά μας
μιλούσε γι’ αυτόν τον σκοπό και σιγά σιγά αρχίσαμε να ελπίζουμε».

Η ομάδα αντιμετώπισε πολλά προβλήματα κατά τη διάρκεια της χρονιάς και όμως τα
κατάφερε. Να τι λέει γι’ αυτό το θέμα: «Πολλά πράγματα βγήκαν στη “φόρα”, αλλά
λίγο διογκωμένα. Βρήκαμε πολλά εμπόδια στον δρόμο μας, με κυριότερο το
οικονομικό. Υπήρχαν πολλές φορές που παίζαμε απλήρωτοι, δεν ξέραμε και εμείς
οι ίδιοι τι να κάνουμε. Κάποιοι ποδοσφαιριστές έφυγαν, γιατί δεν πληρώθηκαν,
αλλά η ομάδα συνέχιζε. Συζητούσαμε μεταξύ μας και λέγαμε υπομονή, και όταν
βγαίναμε στον αγωνιστικό χώρο για να παίξουμε μπάλα τα ξεχνούσαμε όλα. Ήμασταν
μια οικογένεια και αυτό μας έσπρωξε, μαζί με τον συγκλονιστικό κόσμο μας.
Αλήθεια, τι ήταν αυτό που έγινε στο Στάδιο Καραϊσκάκη; Είδατε αυτόν τον κόσμο;
Όλες οι ηλικίες ήρθαν στο γήπεδο να βοηθήσουν το καμάρι της περιοχής. Και
εμείς δεν τους απογοητεύσαμε. Μόλις τελείωσε το ματς έκλαιγα για δέκα λεπτά,
δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι καταφέραμε».

Η ιδιαίτερη σχέση που έχει με τους οπαδούς του Πανιωνίου φαίνεται σε κάθε του βήμα. Οι φανατικοί οπαδοί ποζάρουν δίπλα στον Σαπουντζή ευτυχισμένοι

Μήπως ο Παναθηναϊκός σάς υποτίμησε; «Δεν νομίζω ότι έγινε κάτι τέτοιο. Όλη η
Ελλάδα είδε ότι ήμασταν καλύτεροι από τον Παναθηναϊκό. Το πρόβλημα που
αντιμετώπισαν οι αντίπαλοί μας είναι ότι δεν περίμεναν ότι θα παίζαμε τόσο
δυνατά και αυτό έφερε τα πάνω κάτω. Τέτοιοι αγώνες θέλουν ψυχή, θάρρος και
δύναμη. Εκεί κρίνονται όλα. Και βέβαια πάνω απ’ όλα να μη φοβηθείς. Έτσι
φέραμε το ματς στα μέτρα μας».

Ποιοι όμως συμπαραστάθηκαν στην πορεία του Πανιωνίου; «Μετά την επιτυχία,
πολλοί ήταν αυτοί που βρέθηκαν δίπλα μας να πανηγυρίζουν, αυτό άλλωστε
συμβαίνει σε όλες τις ομάδες. Όλους αυτούς όμως τους θέλουμε κοντά και στα
προβλήματα. Δεν πρέπει αυτή η πορεία να είναι ένα ξέσπασμα, που θα σβήσει.
Αυτή η ομάδα αξίζει τη συμπαράσταση και παρακαλούμε όσους την αγαπούν να
βοηθήσουν. Ο Λουκάς Σιότροπος στάθηκε κοντά μας, από την πρώτη στιγμή μάς
βοήθησε όσο μπορούσε, αλλά ένας άνθρωπος μόνος του τι μπορεί να κάνει;».

Ο Αντώνης Σαπουντζής μιλά, για τον άθλο του Πανιωνίου, στον συντάκτη της «ΟΜΑΔΑΣ» Θόδωρο Ακάλεστο

Η ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ του Κυράστα και η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας, από τον Εμβολιάδη,
άλλαξε κάποια πράγματα. Να ποια ήταν αυτά: «Ο Κυράστας είναι καλός προπονητής,
αλλά έχει άλλη φιλοσοφία. Παίζαμε περισσότερο αμυντικά, ενώ είχε και άγχος το
οποίο μετέδιδε στους παίκτες. Ο Εμβολιάδης μάς άφησε ελεύθερους, ανέβασε το
ηθικό μας, παίζαμε πιο επιθετικά, δουλέψαμε για έναν σκοπό και δώσαμε αυτό που
μπορούσε ο κάθε ποδοσφαιριστής».

Ο μέσος του Πανιωνίου μιλάει για δικαίωση προσωπική, αλλά και της ομάδας:
«Δείξαμε ότι αυτή η ομάδα έχει ψυχή. Όσο για μένα απέδειξα ότι δεν τελείωσα
ακόμα, έχω μέλλον, μπορώ να παίξω καλή μπάλα και θέλω να μείνω στον Πανιώνιο.
Αυτό όμως δεν είναι της παρούσης στιγμής».

Η ιδιαίτερη σχέση του Σαπουντζή με τους οπαδούς, φαίνεται σε κάθε του βήμα. Ο
παίκτης του Πανιωνίου, όπου σταθεί, γίνεται αντικείμενο λατρείας: «Έχω μία
ιδιαίτερη σχέση μαζί τους. Με αγαπάνε και τους αγαπώ, τους λατρεύω. Με
συγκινεί όταν φωνάζουν οι οργανωμένοι και προσπαθώ πάντα να τους αποζημιώνω.
Όταν βγήκαμε, στον τελικό, στον αγωνιστικό χώρο για ζέσταμα και είδαμε αυτό
τον κόσμο, μιλήσαμε και είπαμε: “Ήρθε η ώρα μας, τώρα πρέπει να τα δώσουμε
όλα, πρώτα γι’ αυτούς και μετά για τους εαυτούς μας”. Ψυχή ήθελε και εμείς την
είχαμε. Δώσαμε τα χέρια και… ορμήσαμε στο γήπεδο. Το αποτέλεσμα μας
δικαίωσε. Ξέρετε ποιο είναι το πιο σημαντικό. Βγαίνουμε στον δρόμο και μας
σταματάνε οπαδοί άλλων ομάδων και μας δίνουν συγχαρητήρια, πολύ σημαντικό
πράγμα αυτό. Σπάσαμε το κατεστημένο, γίναμε οι μικροί που κτυπήσαμε τους
μεγάλους. Αυτό δεν ανταλλάσσεται με τίποτα».

Είναι εγωιστής και το παραδέχεται: «Όπως οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές, έτσι
και εγώ δεν θέλω να χάνω. Παθιάζομαι για τη νίκη, ειδικά όταν βλέπω κόσμο,
ακόμα και αν οι περισσότεροι είναι της αντιπάλου ομάδας. Άλλο πράγμα να
παίζεις σε γεμάτα γήπεδα, αλλά δυστυχώς κάποιοι έχουν απομακρύνει τον κόσμο.
Κάτι πρέπει να γίνει, ν’ αλλάξει αυτό».

Σε κάθε του βήμα ο Σαπουντζής εισπράττει την αγάπη του κόσμου του Πανιωνίου, κάθε ηλικίας και φύλου. Οι αυθόρμητες αντιδράσεις του κόσμου δεν ανταλλάσσονται με τίποτα, ομολογεί ο παίκτης

Για τις αιτίες που συμβαίνει αυτό, μας είπε: «Φταίνε πολλά πράγματα. Πάντως
πρέπει οι υπεύθυνοι να προσέχουν και λίγο τις λεγόμενες μικρές ομάδες. Είδατε
τι έγινε στον τελικό.

Μέχρι την αποβολή του Γεωργιάδη, ο διαιτητής ήταν καλός, μετά “έσπρωχνε” τον
Παναθηναϊκό. Οι μεγάλοι δεν έχουν ανάγκη από τέτοια. Πρέπει να αφήσουν και
εμάς να δείξουμε ότι είμαστε εδώ, υπάρχουμε και πολεμάμε».

Αλήθεια, αυτό το Κύπελλο σε ποιον ανήκει; «Το μερίδιο επιτυχίας, ανήκει σε
όλους. Τους παίκτες, τον προπονητή, τον πρόεδρο και φυσικά στον υπέροχο κόσμο».

Ο Σαπουντζής έπαιξε τρία χρόνια στον Άρη, αλλά έφυγε στενοχωρημένος: «Δεν
ξεχνώ τι πέρασα στον Άρη, τρία καλά χρόνια, με χαρές και λύπες. Φεύγοντας,
πικράθηκα λίγο, αλλά όταν μπήκα στο Χαριλάου με τον Πανιώνιο και με
χειροκρότησαν, τα ξέχασα όλα, τους αγαπώ. Είμαι Πανιώνιος και Άρης, δεν μπορώ
να ξεχωρίσω αυτές τις ομάδες. Αν μείνω στον Πανιώνιο, έχω δώσει τον λόγο μου.
Θα κάνω έναν πάνθηρα τατουάζ στο μπράτσο μου. Πανιωνάρα…».