«Σας ευχαριστώ, θέλω το πτυχίο»

Με τη συνδρομή συγγενών, φίλων, καθηγητών, αλλά και αγνώστων συγκεντρώθηκαν τα χρήματα της εγγυοδοσίας ­ ένα εκατ. δρχ. ­ για να βγει έστω προσωρινά ο Γιάννης Κολόβης

Για το ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στην τελευταία νύχτα που πέρασε στη
φυλακή προετοιμάστηκε ο 18χρονος πατροκτόνος Γιάννης Κολόβης, ο οποίος από
σήμερα, τηρώντας την υπόσχεσή του, επέστρεψε στο θρανίο του σχολείου του.

ΜΙΑ μεγάλη αγκαλιά από τους συμμαθητές και τους καθηγητές του περίμενε τον
Γιάννη στα πρώτα δειλά βήματα που έκανε χθες από τα μέσα προς τα έξω. Στα
πρόσωπα όλων ήταν ζωγραφισμένη η ικανοποίηση για την απόφαση της 19ης τακτικής
ανακρίτριας. Η κ. Ελευθερία Ρώμα κατάφερε να ξεφύγει από την στενόκαρδη
ερμηνεία των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα και να προσφέρει αυτό το «δώρο»
στον νεαρό δράστη, δείχνοντάς του το χαμογελαστό πρόσωπο της Δικαιοσύνης, που
ξέρει να τιμωρεί, αλλά και να δίνει παραδείγματα σωφρονισμού.

Μόνο στο πρόσωπο του 18χρονου Γιάννη δεν μπορούσε να διακρίνει κανείς έστω ένα
χαμόγελο. Πώς θα μπορούσε αλήθεια να λησμονήσει τι ήταν εκείνο που έκανε για
να φτάσει στο σημείο να στερηθεί την προσωπική του ελευθερία; Στο μυαλό του
στριφογυρίζουν ακόμη όλες οι εικόνες που σημάδεψαν στα 18 του χρόνια το
υπόλοιπο της ζωής του. Η βιαιότητα του πατέρα-αφέντη, ο οποίος κακοποιούσε την
μητέρα του. Η υπομονή εκείνης, που αδιαμαρτύρητα δεχόταν να παίζει το ρόλο του
θύματος. Ο 10χρονος αδελφός του Κώστας, που είχε γίνει πολλές φορές αυτόπτης
μάρτυρας τέτοιων σκηνών. Και στη μέση όλων αυτών ο ίδιος, που από τον ρόλο του
απλού θεατή, σ’ ένα ξεχείλισμα οργής, προτίμησε για τον εαυτό του τον ρόλο του
πρωταγωνιστή. Θύτης και θύμα μαζί στην εξέλιξη του δράματος.

ΑΝΟΙΞΕ Η ΠΟΡΤΑ

Η ώρα ήταν λίγο μετά τη μία το μεσημέρι. Η πόρτα του Σωφρονιστικού
Καταστήματος Ανηλίκων των φυλακών του Κορυδαλλού άνοιξε διάπλατα για τον
Γιάννη Κολόβη, αν και ξέρει πως μετά τη δίκη του μπορεί να ξαναγυρίσει στο
κελί του για να εκτίσει την ποινή που οι δικαστές του επιβάλλουν ως τιμωρία
για τη δολοφονία του πατέρα του. Μέσα σε μια πλαστική σακούλα είχε στριμώξει
τα λιγοστά του ρούχα και τα προσωπικά του αντικείμενα. Το βλέμμα του ήταν
καρφωμένο στο έδαφος. Έμοιαζε να τα έχει χαμένα. Ίσως ούτε εκείνος να περίμενε
την τόσο μεγάλη συμπαράσταση από τους φίλους, τους καθηγητές, αλλά και
άγνωστους συνανθρώπους του. Με τη δική τους συνδρομή συγκεντρώθηκαν τα χρήματα
της εγγυοδοσίας, του 1.000.000 δραχμών. Και με τη δική τους βοήθεια θα βαδίσει
ξανά στο μονοπάτι που επέλεξε. Συνοδοιπόροι στον δύσκολο δρόμο του.

«Σας ευχαριστώ όλους. Αύριο (σ.σ.: σήμερα) θα επιστρέψω στο σχολείο μου». Ήταν
τα μόνα λόγια που είπε ο Γιάννης, ο οποίος έδειχνε πως ήθελε να ξεφύγει από τα
φώτα της δημοσιότητας και να βρεθεί όσο πιο γρήγορα μπορούσε κοντά στη μητέρα
του και τον μικρότερο αδερφό του. Είναι και εκείνο το χρέος που οι δικαστές
δεν του επέτρεψαν να εκπληρώσει την ημέρα της προφυλάκισής του. Να επισκεφθεί
δηλαδή το μνήμα του πατέρα του, κι ας είναι ο φονιάς του.

ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Στο πλευρό του εκτός από τους συνηγόρους του κ.κ. Αλ. Λυκουρέζο και Β.
Καπελάκη, οι καθηγητές του, οι οποίοι εμφανώς συγκινημένοι δήλωσαν πως είναι
έτοιμοι να βοηθήσουν τον Γιάννη να καλύψει τα κενά στα μαθήματα που έχασε τις
μέρες της προφυλάκισής του για να μπορέσει να προετοιμαστεί για τις εξετάσεις
και να πάρει το πτυχίο του ηλεκτρολόγου.

Έτοιμοι είναι και οι συμμαθητές του, οι οποίοι μάλιστα εξέδωσαν χθες γραπτή
ανακοίνωση εκφράζοντας την ικανοποίησή τους, αλλά και την παράκλησή τους προς
τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να συμβάλουν στη διατήρηση κλίματος ηρεμίας στο
χώρο του σχολείου τους μετά την επιστροφή του Γιάννη Κολόβη.

Η ηρεμία είναι ό,τι χρειάζεται ο 18χρονος μαθητής. Για να μπορέσει να
συνεχίσει το σχολείο του και να βάλει σε μία τάξη τις σκέψεις του. Τίποτα δεν
έχει ακόμη κριθεί.

Έχει ακόμη να παλέψει και να ξεπεράσει πολλά εμπόδια. Η προσωρινή αποφυλάκιση
δεν σημαίνει και παντοτινή ατιμωρησία ενός εγκλήματος που ποτέ δεν αρνήθηκε
ότι διέπραξε. Το γνωρίζει και εύχεται να αντέξει μέχρι το τέλος.