Τα έργα μετά την υποτίμηση

Την αναθεώρηση του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, έτσι ώστε να αυξηθεί το
ποσοστό συμμετοχής της Κοινότητας στα συγχρηματοδοτούμενα έργα, και τον
περιορισμό ­ ή και κατάργηση ­ των έργων με εθνική αποκλειστικά χρηματοδότηση
μελετά η κυβέρνηση, προκειμένου να μειώσει τις συνέπειες της υποτίμησης επί
του ελλείμματος.ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ της αναθεώρησης του ΚΠΣ απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη της
Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως εκ τούτου αναμένεται να είναι ένα από τα κύρια θέματα
των συναντήσεων που θα έχει σήμερα στην Αθήνα ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζακ
Σαντέρ με κυβερνητικούς αξιωματούχους, περιλαμβανομένου του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη.

Βάσει του προϋπολογισμού η Ελλάδα προβλεπόταν να λάβει από τις Βρυξέλλες 840
δισεκατομμύρια δραχμές για δημόσιες επενδύσεις, στις οποίες η ίδια θα συνέβαλε
με 580 δισ. Επειδή όμως το ποσόν δίδεται σε ECU, μετά την υποτίμηση η
Κοινότητα θα δώσει 957 δισεκατομμύρια δραχμές και αν τα ποσοστά συμμετοχής
κράτους και Ένωσης μείνουν απαράλλακτα, αυτό θα σημαίνει και αύξηση της
ελληνικής συμμετοχής από 580 σε 661 δισ..

Το σενάριο αυτό ­ το οποίο πολλοί στην κυβέρνηση αντιμετώπισαν θετικά,
θεωρώντας πως έτσι θα μπορούν να γίνουν περισσότερα έργα ­ έχει μια ολέθρια
για την πορεία της χώρας προς την ΟΝΕ συνέπεια: η διαφορά των 81 δισ. είναι
καθαρό «φόρτωμα του ελλείμματος».

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΠΣ

Ως εκ τούτου, συνεργάτες του Πρωθυπουργού εισηγούνται τώρα την αναθεώρηση του
ΚΠΣ, έτσι ώστε η συμμετοχή της Κοινότητας στα έργα να αυξηθεί. Δηλαδή, η
Ελλάδα να εισπράξει τα ίδια ECU αλλά να μην αυξήσει τη δική της συμμετοχή.

Η διαπραγμάτευση με τις Βρυξέλλες δεν αναμένεται να είναι εύκολη ­ ήδη ο
αρμόδιος υφυπουργός Χρήστος Πάχτας είχε τις πρώτες διερευνητικές επαφές στην
βελγική πρωτεύουσα. Επειδή όμως η Κοινότητα δεν καλείται να μεταβάλει το
συνολικό ποσό που δίδει στη χώρα, αλλά και επειδή ο στόχος της μείωσης του
ελλείμματος αντιμετωπίζεται θετικά από τους Ευρωπαίους, κύκλοι του Μεγάρου
Μαξίμου αισιοδοξούν πως «τα πράγματα θα πάνε καλά».

Παράλληλα, η κυβέρνηση μελετά και τον περιορισμό ­ μέχρις… εξαλείψεως ­ των
έργων που έχουν προγραμματισθεί με εθνική αποκλειστικά χρηματοδότηση, το
κόστος των οποίων για το 1998 ανέρχεται σε 585 δισεκατομμύρια δραχμές. Για το
εγχείρημα αυτό συνηγορεί και το γεγονός ότι υπάρχει έντονος σκεπτικισμός για
το κατά πόσον τα έργα αυτά είναι πράγματι απαραίτητα ή μήπως υπηρετούν
διάφορες σκοπιμότητες τοπικών και άλλων παραγόντων. «Πρέπει να τα ξαναδούμε
όλα από την αρχή, έχοντας στο μυαλό μας το ιδανικό, που θα ήταν να μείνουν
μονάχα αυτά που μπορούν να γίνουν με 100% αυτοχρηματοδότηση», έλεγε
κυβερνητικός παράγοντας.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ

Πάντως, ο περιορισμός ή η κατάργηση των έργων με εθνική χρηματοδότηση ­ εν
αντιθέσει προς το εγχείρημα της αναθεώρησης του ΚΠΣ ­ αναμένεται να
δημιουργήσει και αντιδράσεις εντός του κυβερνώντος κόμματος, αφού το 1998 δεν
είναι μονάχα κρίσιμη χρονιά για το έλλειμμα, αλλά είναι και χρονιά νομαρχιακών
και δημοτικών εκλογών.

Ωστόσο, ουσιαστικά το πρώτο βήμα έχει ήδη γίνει με την απόφαση του Υπουργικού
Συμβουλίου για εξοικονόμηση των 320 δισεκατομμυρίων που υπολογίζεται ότι είναι
το κόστος της υποτίμησης. Έχει αποφασισθεί ότι από αυτά τα 320 δισ., τα 80 θα
προέλθουν από την εξοικονόμηση μέσω του «μίνι ασφαλιστικού», τα 100 από
γενικές μειώσεις στον προϋπολογισμό και τα υπόλοιπα 140 από τη «μείωση του
ελλείμματος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων»