Σινεμά «Οι εκλογές»

Αφίσες α λα Χόλιγουντ. Ο Σρέντερ και πίσω του η «καμπάνα», που χτυπά για τον Κολ

Αν είναι αλήθεια πως ένα από τα καλύτερα όπλα σε μια πολιτική εκστρατεία είναι
το χιούμορ, τότε όποιος κάνει τον κόσμο να γελά στην προεκλογική Γερμανία έχει
πολύ καλές πιθανότητες για νίκη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ οπλοστάσιο, σ’ αυτή την κατηγορία, ανήκει στο SPD. Μήνες τώρα,
οι σοσιαλδημοκράτες έχουν γεμίσει τους τοίχους με… χολιγουντιανές αφίσες που
διακωμωδούν τους αντίπαλους τους.

Από την κλασική ταινία του Σαμ Γουντ «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα», του 1943,
είναι εμπνευσμένη η πιο διαδεδομένη προεκλογική αφίσα. Μία πελώρια καμπάνα
ταλαντεύεται στον άνεμο και στο κέντρο της, εκεί που θα περίμενες να δεις τον
Γκάρι Κούπερ, ξεχωρίζει το ολοστρόγγυλο κεφάλι του Χέλμουτ Κολ: γι’ αυτόν
χτυπά η καμπάνα, λέει το SPD.

Κάτω από την εικόνα, δύο φράσεις: «Το περιμένει ανυπόμονα όλη η Γερμανια…
Προσοχή, μόνο ώς τις 27 Σεπτεμβρίου» (η ημερομηνία των εκλογών).

Το κλίμα Χόλιγουντ είναι χαρακτηριστικό αυτών των εκλογών. Οι Γερμανοί
προσπαθούν να γελάσουν με ό,τι δυσάρεστο τους συμβαίνει: Με την ανεργία, με
την οικονομική αβεβαιότητα, με την ίδια την αγωνία τους για το μέλλον.

«ΟΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ»

Όλοι συμφωνούν ότι πρόκειται για την πιο δραματική εκλογική αναμέτρηση των
τελευταίων 15 χρόνων. Και η πραγματικότητα φαίνεται να ξεπερνά σε «σασπένς»
κάθε έργο κινηματογραφικής φαντασίας. «Όπως έλεγε και ο γέρο Αλφρέντο στο
“Σινεμά ο Παράδεισος” ­ γράφει ένας σχολιαστής ­ καμιά ταινία δεν μπορεί να
συγκριθεί με την ίδια τη ζωή».

Στην παλιά αφίσα τού «Όσα παίρνει ο άνεμος», ο Κλαρκ Γκέιμπλ και η Βίβιαν Λι
διακρίνονταν με τα πρόσωπά τους γεμάτα αγωνία, με φόντο τη μεγάλη πυρκαγιά της
Ατλάντας. Στη σύγχρονη γερμανική παρωδία, τα πρόσωπα είναι του Χέλμουτ Κολ και
του υπουργού του, των Οικονομικων, Τέο Βάιγκελ.

Η ιδέα για το είδος αυτό της πολιτικής εκστρατείας ανήκει στο διαφημιστικό
γραφείο KNSK-BBDO του Αμβούργου. Κατά τον διευθυντή του, Αντρέας Γκάγιερ,
υπάρχει στη Γερμανια όχι μόνο μία αλλαγή συνθηκών, αλλά και μία αλλαγή νοοτροπίας.

Πριν από μερικά χρόνια, ο μέσος Γερμανός θα δυσφορούσε, δεν θα δεχόταν
ευχαρίστως μία τέτοιου είδους πολιτική καμπάνια. Σήμερα, τη δέχεται
ευχαρίστως. Το κλίμα παραείναι βαρύ. Ο κόσμος ευγνωμονεί όποιον μπορεί να τον
κάνει να χαμογελάσει, έστω για λίγο.

ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ Ο ΣΡΕΝΤΕΡ

Εκείνος που χαμογελά αρκετά συχνά τον τελευταίο καιρό είναι, βέβαια, ο
Γκέρχαρτ Σρέντερ. Ο αρχηγός των σοσιαλδημοκρατών αισθάνεται ότι έχει
επιβιβαστεί κιόλας στο τρένο της νίκης. Τα γκάλοπ τού δίνουν άνετα 40% και τα
ποσοστά είναι σε συνεχή άνοδο.

Πιστεύει ότι στο διάστημα που του μένει έως τις εκλογές, η θέση του κόμματός
του θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο.

Στο στρατόπεδο της CDU, των Χριστιανοδημοκρατών, επικρατεί σύγχυση. Μερικοί
φοβούνται ότι οι εκλογές αυτές θα σημάνουν το τέλος της εποχής Κολ.

Το κόμμα αισθάνεται αδύνατο. Και αντίθετα απ’ ό,τι συμβαίνει τελευταία στο
SPD, δεν υπάρχουν εδώ στελέχη που να δίνουν στο κόμμα εικόνα σφριγηλού
οργανισμού. Η καμπάνα χτυπά όλο και πιο ανησυχητικά.

ΑΝ ΤΟ ΣΙΝΕΜΑ δίνει ιδέες στην πολιτική, δεν παύει πάντως και αυτή να δίνει
τροφή σ’ εκείνο. Ο Μάικ Νιούελ («Τέσσερις γάμοι και μία κηδεία») ετοιμάζει ήδη
μια ταινία με τη Μέριλ Στριπ στον ρόλο μίας Γερμανίδας βουλευτίνας.

Πρόκειται για την 45άχρονη Βέρα Λάνγκσφελτ, η οποία είναι τώρα μέλος του
κυβερνώντος κόμματος. Η Βέρα, ανατολικογερμανικής καταγωγής, είναι κόρη
αξιωματούχου της Στάζι, η ίδια όμως υπήρξε αντικαθεστωτική.

Οι σχέσεις και η επιρροή τού πατέρα της δεν τη γλίτωσαν από τη σύλληψη και τη
φυλάκιση για έξι μήνες μετά τη συμμετοχή της σε μία διαδήλωση κατά του
Χόνεκερ. Μετά την απόλυσή της η Βέρα έφυγε για κάμποσο καιρό στην Αγγλία.
Τελικά, όμως, γύρισε και παντρεύτηκε ένα μαθηματικό, τον Κνουτ Βολενμπέργκερ.

Η σχέση τους ήταν αρμονική. Μετά την πτώση του Τείχους, όμως, η Βέρα ζήτησε
από τη Στάζι τον φάκελό της. Κατάπληκτη διάβασε αμέτρητες αναφορές εις βάρος
της από τον σύζυγό της. Δέκα ολόκληρα χρόνια, ο άνδρας της, πράκτορας και
αυτός της Στάζι, την «κάρφωνε» για τις σχέσεις της, τις ιδέες της, τα
οικονομικά της, τα πάντα.

Χώρισαν, φυσικά. Και δεν ξανασυναντήθηκαν ποτέ. Η Λάνγκσφελτ, που ήταν αρχικά
βουλευτής των Πρασίνων, προσχώρησε στον Κολ. Δεν θα ‘θελε να γυρίσει στα
παλιά. Αλλά μαζί με το Τείχος, πολλά γκρεμίστηκαν στη ζωή της.