Χρυσές κάμερες

Ποδόσφαιρο και θέαμα. Η τηλεόραση και η κάμερα κοντά στις μαγικές στιγμές που προσφέρει ο βασιλιάς των σπορ. Ο άνθρωπος της TV δεν χάνει την ευκαιρία και απαθανατίζει τους πανηγυρισμούς των παικτών της Τσέλσι στον αγώνα με την Μίντλεσμπρο (2-0)

Ο ΝΙΚΗΤΗΣ της φετινής διοργάνωσης του Τσάμπιονς Λιγκ θα βάλει στο ταμείο του
περίπου 11 δισ. δραχμές, ενώ ο δεύτερος στη γενική κατάταξη θα εισπράξει 9,5
δισ. δραχμές.

Τα ποσά αυτά είναι υψηλότερα κατά 35% των περασμένων χρόνων, αφού η ΤΕΑΜ,
θυγατρική εταιρεία της ΟΥΕΦΑ, απέκτησε περισσότερα κανάλια-συνδρομητές. Στο
συγκεκριμένο σημείο είναι άξιο προσοχής να τονίσουμε πως όταν πρωτοξεκίνησε η
προσπάθεια της ΤΕΑΜ μόνο δέκα κανάλια στην Ευρώπη είχαν τα τηλεοπτικά
δικαιώματα. Όμως σήμερα η εικόνα των αγώνων του Κυπέλλου Πρωταθλητριών φθάνει
από 165 κανάλια σε 90 χώρες της γης (σε μαγνητοσκόπηση ή απ’ ευθείας).

Η πρώτη εκτίμηση για τα κέρδη των τηλεοπτικών μεταδόσεων των ευρωπαϊκών
κυπέλλων γίνεται με αφορμή τη συμμετοχή δύο ελληνικών ομάδων στο Τσάμπιονς
Λιγκ της επόμενης περιόδου, αλλά και από το γεγονός ότι την περίοδο που
διανύουμε πολλά ακούγονται και άλλα τόσα συζητούνται στους διαδρόμους των
συλλόγων, των καναλιών και φυσικά της ΕΠΑΕ.

ΤΣΑΜΠΙΟΝΣ ΛΙΓΚ

Στο Τσάμπιονς Λιγκ η φόρμουλα είναι γνωστή και καθιερωμένη. Εκτός από το
μπόνους εισόδου στους «ομίλους», η ΟΥΕΦΑ έχει καθιερώσει το πριμ για κάθε
βαθμό που κερδίζει η ομάδα, η οποία μετέχει στους ομίλους (τέσσερις όμιλοι των
έξι ομάδων). Φυσικά, για κάθε γύρο που περνούν οι ομάδες υπάρχει και ένα ακόμη
μπόνους, μεγάλου ποσού που συμπληρώνει την πορεία και τον τελικό «λογαριασμό».

Όμως διάφορα ποσά κατανέμονται και για τους «χαμένους» ή και ακόμα για τις
ομάδες που ξεκινούν «εκτός ομίλων», με μικρότερα ποσά και κέρδη. Χρήματα
εισπράττει και η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία κάθε χώρας που παίρνει μέρος στις
ευρωπαϊκές διοργανώσεις (ΕΠΟ, π.χ. περίπου 125 εκατ. δραχμές για την περίοδο
που λήγει).

ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ

Στις περισσότερες χώρες του κόσμου, κυρίως όμως της Ευρώπης, οι σύλλογοι είναι
οι απόλυτοι κυρίαρχοι των τηλεοπτικών τοπίων και του διαφημιστικού μάρκετινγκ.

Εκχωρούν τα δικαιώματά τους στην αντίστοιχη «λίγκα» αλλά με κοινό παρονομαστή,
τη δίκαιη κατανομή και διανομή των ποσών που εισπράττονται στο σύνολο από το
γκρουπ ή τους ομίλους TV.

Κάτι το οποίο έχει καθοριστεί από την αρχή της περιόδου και όχι στο τέλος ή με
«πλειοψηφία» μέρους των εκπροσώπων των σωματείων που μετέχουν στη λίγκα.

Πέρα όμως απ’ αυτό, όλα τα υπόλοιπα που αφορούν συμφωνίες με TV ράδιο,
τηλεόραση «Pay-per-view» και πάνω απ’ όλα τα αποκλειστικά δικαιώματα των
ομάδων που μετέχουν στα Κύπελλα Ευρώπης (εκτός Τσάμπιονς Λιγκ) με αντίστοιχα
κανάλια, διαχειρίζονται μόνα τους τα σωματεία και χωρίς μεσάζοντες».

Στο Κύπελλο Κυπελλούχων και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ η κατάσταση είναι τελείως
διαφορετική. Για τον λόγο αυτό, η ΟΥΕΦΑ έχει ήδη εξετάσει και επιμελείται
προγράμματος, ώστε από την μεταπροσεχή περίοδο οι διοργανώσεις αυτές να έχουν
καλύτερο και πιο βελτιωμένο «αποδοτικό τέλος». Έτσι, σύντομα θα ανακοινωθεί
από την ΟΥΕΦΑ το πρόγραμμα «πακέτων αγώνων» όπως και στο Τσάμπιονς Λιγκ, όπου
τα κέρδη θα είναι σαφώς μεγαλύτερα για τους μετέχοντες.

Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα, οι ομάδες που πήραν μέρος στο Κύπελλο
Κυπελλούχων και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ έχουν δυσανάλογα εισπράξει, αφού οι συμφωνίες
των σωματείων με τα κανάλια ήταν μεμονωμένες όπως και η διαφημιστική καμπάνια (μάρκετινγκ).

Οι διαφορές στις εισπράξεις από χώρα σε χώρα και ομάδα σε ομάδα είναι
τεράστιες. Ιδιαίτερα όταν προσπαθήσει κάποιος να κάνει συγκρίσεις στα ποσά
αυτά, με την Ελλάδα και τις ομάδες μας. Είναι όμως, φυσικό αυτό, όταν η ΑΕΚ
εισπράττει 24 εκατ. δραχμές για ένα παιχνίδι της στο Κύπελλο Κυπελλούχων (όπως
τουλάχιστον αναγράφηκε και όχι όπως ανακοινώθηκε από το ίδιο το σωματείο), ή ο
ΠΑΟΚ 15-20 εκατ. δραχμές για ένα παιχνίδι του ΟΥΕΦΑ, κ.λπ. το προϊόν αυτό δεν
βγαίνει πιο έξω, ούτε είναι δυνατόν να το εκμεταλλευτεί καλύτερα η ομάδα. Δεν
πηγαίνει δηλαδή, σε άλλες χώρες ή δεν υπάρχει ζήτηση από διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα.

Για τα συμβαίνοντα στον χώρο αυτό δεν θα σταθούμε σήμερα. Μελλοντικά όμως έχει
για στόχο κυρίως, τους «μεσάζοντες» και τους «παράγοντες έξω από τα γραφεία
των συλλόγων τους», που ενεργούν χωρίς διαγωνισμούς ή σκεπτικά προβολής και
διαφήμισης του προϊόντος τους, αλλά ουσιαστικά δρουν με «ανάθεση», πακέτου ή
απλού αγώνα.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ αναφέρουμε ορισμένες συμφωνίες γνωστών ομάδων και τα ποσά που
έχουν γίνει γνωστά ότι εισπράχθηκαν.

1) Η Ίντερ, για τη χρονιά που λήγει (Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) εισέπραξε περίπου 900
εκατ. δραχμές (Ρονάλντο, βέβαια…).

2) Λάτσιο, στην ίδια διοργάνωση, έχει συμφωνία για τα παιχνίδι στην έδρα
της με τη RAI, αντί 450 εκατ. δραχμών.

3) Η Παρί Σ.Ζ. στη Γαλλία, με το TV-PLUS, έχει σχέση και μετόχου, αφού ο
ιδιοκτήτης είναι κοινός. Υπολογίζεται πάντως ότι η ξεχωριστή συμφωνία για το
Κύπελλο Γαλλίας και την Ευρώπη ξεπερνά το 1 δισ. δραχμές.

4) Στην Ισπανία τα πράγματα είναι ακόμα πιο προσοδοφόρα, αφού η κοινή
συμφωνία με τη «λίγκα» είναι τέτοια που ένα σωματείο μπορεί να προχωρήσει και
σε μικρότερες (τοπικής εμβέλειας) συμφωνίες και παροχής εικόνας των αγώνων
στην έδρα τους. Έτσι, το χαμηλότερο ποσό συμφωνίας έφθασε πέρυσι το 1,5 δισ.
δραχμές, ενώ για τις ομάδες που αγωνίστηκαν στην Ευρώπη, οι εισπράξεις έφθασαν
τα 3 δισ. δρχ.

5) Στην Αγγλία επικρατεί ακόμα αναλυτικότερη συμφωνία. Και αυτό γιατί οι
περισσότερες ομάδες έχουν δικά τους γραφεία μάρκετινγκ, ενώ άλλες είναι ήδη
στο Χρηματιστήριο.