ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ Οι επτά όροι για το νέο ΠΑΣΟΚ

Επτά όρους – προϋποθέσεις θέτει ο κ. Κώστας Σκανδαλίδης για τη δημιουργία
«τώρα, του πραγματικά νέου ΠΑΣΟΚ»! Και καλεί τον Πρωθυπουργό κ. Κ. Σημίτη να
εγγυηθεί ο ίδιος τους τολμηρούς όρους, καθώς ­ όπως λέει ­ είναι στα χέρια του
η ιστορική ευκαιρία για τη «νέα συνέγερση».

Ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, με τη συνέντευξή του στα
«ΝΕΑ», κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την κυβερνητική παράταξη και
υπογραμμίζει ότι χρειάζεται «αλλαγή πλεύσης» και «νέα πορεία σύνθεσης» τώρα,
«πριν» ­ όπως λέει χαρακτηριστικά ­ «να είναι πολύ αργά». Ο κ. Κ. Σκανδαλίδης
ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι η κυβερνητική πολιτική πρέπει να πάει μέχρι το
τέλος, δεν παραλείπει, ωστόσο, με αφορμή την υποτίμηση και τους χειρισμούς που
έγιναν, την αλαζονική στάση ορισμένων στελεχών που «θριαμβολογούσαν».

Επί της ουσίας, τονίζει ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στην αναπτυξιακή
προσπάθεια και την εξυγίανση των ΔΕΚΟ, αλλά παραδέχεται ότι σε «μεγάλα
στρώματα» του πληθυσμού υπάρχει σημαντικό κόστος. Απέναντι στον πολίτη που
βιώνει, όπως λέει, την ανασφάλεια από την εγκληματικότητα, την ανεργία και την
ταλαιπωρία του παρασιτικού και ανεγκέφαλου κράτους, ο κ. Κ. Σκανδαλίδης ζητεί
«σεβασμό και ευθύνη».

ΑΠΟ ΤΑ βήματα που θα γίνουν από εδώ και πέρα εξαρτά ο κ. Κ. Σκανδαλίδης την
επιτυχία ή όχι του εγχειρήματος της υποτίμησης της δραχμής. Την κίνηση αυτή,
πάντως, τη θεωρεί «επιθετική προσαρμογή» που έγινε με «πρωτοβουλία της
κυβέρνησης» και «με παρελκόμενο την αναγκαστική υποτίμηση της δραχμής, λόγω
της εισόδου στο σύστημα ισοτιμιών. Ασφαλώς, συνεχίζει, υπάρχει η θετική
αντίδραση της οικονομίας μας, που δείχνει για πρώτη φορά τέτοιες αντοχές, αλλά
και τάσεις κερδοσκοπίας και ανατιμήσεων… Μπροστά μας είναι ο ανήφορος, γιατί
την μεν αναγκαιότητα της επιλογής κανείς δεν μπορεί στα σοβαρά να
αμφισβητήσει, το δε αποτέλεσμά της θα εξαρτηθεί από τα βήματα που θα γίνουν τώρα».

ΕΡ.: Τα βήματα, όμως, φαίνεται να οδηγούν στην πεπατημένη…

ΑΠ.: Οι στόχοι, καθώς και τα μέτρα είναι επαρκείς. Η πιστή και αποτελεσματική
εφαρμογή τους είναι ζητούμενο. Όλα συναρτώνται με δύο κρίσιμους παράγοντες.
Τις διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία, μέσα από την εξυγίανση των ΔΕΚΟ, τον
εκσυγχρονισμό της Διοίκησης, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την ένταση της
αναπτυξιακής προσπάθειας. Έχουμε ένα κρίσιμο στοίχημα στους επόμενους μήνες. Η
επίτευξη του διπλού στόχου: ένταξη στην ΟΝΕ και ανταγωνιστική οικονομία ή
θυσίες χωρίς αντίκρυσμα και αναπαραγωγή μιας ατέρμονης κρίσης που θα μας
καταστήσει θεατές των ευρωπαϊκών εξελίξεων. Τώρα πρέπει να δοθεί η μάχη της Ελλάδας.

ΕΡ.: Γι’ αυτήν τη μάχη, όμως, αν κρίνουμε από τη σιωπή των εκθέσεων της
Κομισιόν, το πρώτο αποτέλεσμα κρίνεται αμφιλεγόμενο. Κάποιοι εγκαλούν τον
Πρωθυπουργό ζητώντας πολιτική διαπραγμάτευση για ένταξη της Ελλάδας στον πρώτο
κύκλο της ΟΝΕ…

ΑΠ.: Γνωρίζουν καλά ότι αυτό είναι ανέφικτο και δημαγωγούν. Το κλίμα στην
Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ιδιαίτερα θετικό για τη χώρα και την προσπάθεια που
καταβάλλει. Η πολιτική διαπραγμάτευση γίνεται εδώ και πολύ καιρό και
εντείνεται διαρκώς, με συνέπεια, μεθοδικότητα και προπαντός χωρίς
τυμπανοκρουσίες.

Γι’ αυτό και τα αποτελέσματα είναι θετικά και χειροπιαστά. Η μάχη δίνεται
καθημερινά για να πλησιάσουμε πολύ περισσότερο τον στόχο μας που είναι η
συμμετοχή στη δεύτερη ομάδα. Και αυτό θα το πετύχουμε. Τη μάχη της Ελλάδας
στην Ευρώπη ο Κ. Σημίτης την έχει κάνει υπόθεση ζωής για τον ίδιο.

ΕΡ.: Μέσα όμως; Η αντιπολίτευση σας κατηγορεί για υποτίμηση της νοημοσύνης των
πολιτών και της αξιοπιστίας της κυβέρνησης, ενώ διάχυτη είναι η εντύπωση ότι ο
τρόπος που έγινε η «προσαρμογή» της δραχμής υπήρξε αυτάρεσκος και αλαζονικός…

ΑΠ.: Η αντιπολίτευση ως συνήθως καταστροφολογεί για το μικροκομματικό της
όφελος, που θα είναι όμως πρόσκαιρο. Γνωρίζει καλά και τη χρησιμότητα και την
αναγκαιότητα της επιλογής. Αυτό, βεβαίως, δεν δικαιολογεί αλαζονική από μας
στάση απέναντι στον λαό. Είναι κάποιες στιγμές που θα περίμενα περισσότερη
σεμνότητα και μετριοπάθεια στο ύφος κυβερνητικών αξιωματούχων και άλλων που
κάθε άλλο παρά ταιριάζουν στην αυστηρή, λιτή, ειλικρινή εικόνα του Πρωθυπουργού.

ΕΡ.: Κύριε Σκανδαλίδη, την υποτίμηση διαδέχθηκε η θεομηνία, αυτήν η
εγκληματικότητα και τώρα ανοίγεται το μέτωπο της Ολυμπιακής. Δεν φοβάστε ότι
πέφτουν πάρα πολλά στον αμήχανο πολίτη;

ΑΠ.: Απεναντίας. Η εξυγίανση της Ολυμπιακής αποτελεί την πρώτη πράξη στη σειρά
των διαρθρωτικών αλλαγών που απαιτούνται για να πιάσει τόπο η υποτίμηση. Ο
πολίτης θα είναι τελικά ο ωφελημένος.

ΕΡ.: Πολλοί ισχυρίζονται ότι, έτσι κι αλλιώς, θα κλείσει η εταιρεία, ενώ άλλοι
ότι κόβεται κομμάτια για να ιδιωτικοποιηθεί….

ΑΠ.: Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Εθνικός αερομεταφορέας με διασφαλισμένες τις
θέσεις εργασίας, ανοίγματα διεθνή στον ανταγωνισμό, στρατηγικές συμμαχίες,
προοπτική ανάπτυξης.

ΕΡ.: Και το κόστος θα το πληρώσουν μόνον οι εργαζόμενοι;

ΑΠ.: Το πληρώνουν οι χρήστες των υπηρεσιών της εταιρείας, το πληρώνουν χρόνια
τώρα οι Έλληνες φορολογούμενοι, θα πληρώσουν ένα κομμάτι και οι εργαζόμενοι.

ΕΡ.: Ωστόσο, δεν φαίνεται τόσο εύκολο το μέτωπο της αντιπαράθεσης μέσα στο
ΠΑΣΟΚ. Άλλη μια εστία διάσπασης και διχασμού;

ΑΠ.: Ώρα ευθύνης για όλους μας και καμπανάκι για το ΠΑΣΟΚ, που στα
συσσωρευμένα προβλήματα, τις αποφασισμένες λύσεις, τα βήματα της πορείας
οφείλει να αφυπνιστεί και να συστρατευθεί. Μετά λόγου, γνώσεις, αλλά κυρίως με
συγκεκριμένες πράξεις.

ΕΡ.: Κι αν δεν αφυπνιστείτε; Πρόωρες εκλογές;

ΑΠ.: Μόνο διεστραμμένος και ανεγκέφαλος νους θα μπορούσε να το εισηγηθεί. Να
αφήσουμε τα αστεία.

ΣΤΡΟΦΗ στην κοινωνία και στα στρώματα πάνω στα οποία το ΠΑΣΟΚ «έχτισε τη
σπονδυλική του στήλη» ζητεί ο κ. Κ. Σκανδαλίδης, κάνοντας παράλληλα συνεχείς
αναφορές στην καθημερινότητα του πολίτη.

«Πολλές φορές ­ λέει ­ νιώθω το συναίσθημα ότι έχουμε ξεχάσει τον λαό, που
αποστασιοποιείται, κλείνεται στη σιωπή του, αντιδρά και διαμαρτύρεται βουβά.
Αυτόν που βιώνει την ανεργία στο ίδιο του το σπίτι, την ανασφάλεια με την
αύξηση της εγκληματικότητας, την ταλαιπωρία που του δημιουργεί καθημερινά το
πολλές φορές ανεγκέφαλο, παρασιτικό και κερδοσκοπικό κράτος. Εμείς ζητάμε
επίμονα να αυξήσει την παραγωγή, να τιθασεύσει τον καταναλωτισμό του, να είναι
έντιμος και ειλικρινής απέναντι στις υποχρεώσεις του… Και αυτός
δικαιολογημένα απαιτεί να βρει δουλειά, να μοιραστεί δικαιότερα η αύξηση της
παραγωγής, να νιώθει ότι το κράτος δουλεύει γι’ αυτόν και τον προστατεύει, ότι
σέβεται τα δικαιώματά του. Όλη μας η προσπάθεια πρέπει να στραφεί στο να
νιώσει ξανά ασφάλεια ο πολίτης. Να νιώσει ότι οι κόποι και οι θυσίες έχουν
αντίκρυσμα στη δική του ευημερία. Δεν είναι ανεξόφλητα γραμμάτια».

ΕΡ.: Μιλάτε για ευημερία. Ως αστείο ακούγεται! Θεωρείτε τόσο
εύκολο να γίνει κάτω από τις σημερινές συνθήκες;

ΑΠ.: Εύκολο δεν είναι, είναι όμως απαραίτητο να αποκτήσει νέο λαϊκό και
κοινωνικό περιεχόμενο ο σύγχρονος πατριωτισμός μας. Να αναζητήσουμε τις
πραγματικές δυνάμεις που θα διαμορφώσουν τη νέα ευημερία. Να κατοχυρώσουμε
μόνιμες διαδικασίες που οδηγούν στην αύξηση της παραγωγής, τη δικαιότερη
διανομή της και τον διαρκή εκσυγχρονισμό των δομών. Να καταστήσουμε την
καταπολέμηση της ανεργίας, τη διαμόρφωση κοινωνικού ιστού αλληλεγγύης, την
ασφάλεια των πολιτών απέναντι στην εγκληματικότητα, την προστασία του
καταναλωτή και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, οργανικά στοιχεία της ίδιας
της αναπτυξιακής προσπάθειας. Ο πολίτης δεν πρέπει να ακούει μόνο, αλλά και να
κατανοεί και προπαντός να βλέπει τα αποτελέσματα της προσπάθειας.

Για το ποιες όμως είναι πραγματικές δυνάμεις που θα διαμορφώσουν τη «νέα
ευημερία», ο κ. Κ. Σκανδαλίδης πιστεύει ότι «είναι καιρός να απευθυνθούμε ξανά
στην κοινωνία και τις πιο παραγωγικές της δυνάμεις». Και εξηγεί: «Στη γενιά
των νέων επιστημόνων, εργαζομένων, εκεί που το ΠΑΣΟΚ έχτισε τη σπονδυλική του
στήλη στη δεκαετία του ’70, και να της δώσουμε διέξοδο και προσανατολισμό.
Ανανέωση, ανασυγκρότηση, εκσυγχρονισμός χωρίς αυτή δεν υπάρχουν για τον τόπο.
Να απευθυνθούμε ξανά στα στρώματα του παραγωγικού εκσυγχρονισμού που
βρίσκονται διάσπαρτα στον αγροτικό χώρο, τη μικρομεσαία επιχείρηση, στον χώρο
των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα και να τους δώσουμε ευκαιρίες και κίνητρα.
Να απευθυνθούμε ξανά στις δυνάμεις της νέας φτώχειας, της μακροχρόνιας
ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού με εξειδικευμένες πολιτικές και
συγκεκριμένα προγράμματα υποστήριξής τους. Και, ασφαλώς, να
αναπροσανατολίσουμε με πειθώ και συμμετοχή τις δυνάμεις του δημοσίου τομέα,
που παρά την κατασυκοφάντησή τους έχουν να δώσουν πολλά για ένα σύγχρονο και
επιτελικό κράτος».

ΕΡ.: Πάντως, από τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να
απομακρύνεται από την κοινωνική πλειοψηφία. Η Ν.Δ., παρά
τα εσωτερικά προβλήματα, διευρύνει την απόστασή της από το ΠΑΣΟΚ…

ΑΠ.: Πέρα από τις σφυγμομετρήσεις και τις καταγραφές της εκλογικής προτίμησης
κατά συγκυρία, πέρα από τα ποσοστά δημοτικότητας ή αποδοχής υπάρχει μια
αυταπόδεικτη αλήθεια. Η Ν.Δ. δεν μπορεί να κυβερνήσει τον τόπο. Πώς θα της
εμπιστευθεί ο λαός το πηδάλιο της εξουσίας, όταν η κρίση ιδεολογίας,
φυσιογνωμίας και στρατηγικής, συνδέεται με την έλλειψη οποιουδήποτε
προγράμματος και προσανατολισμού και κορυφώνεται με μια ηγετική ομάδα χωρίς
έρμα, στόχους και κοινές επιδιώξεις; Ένα κόμμα που βρίσκεται διαρκώς στα
πρόθυρα μιας επαπειλούμενης διάσπασης;

ΕΡ.: Φαίνεται ότι η κυβέρνηση «χάνει» την εξουσία, αλλά δεν την
κερδίζει η αντιπολίτευση. Πώς θα ανακάμψει το ΠΑΣΟΚ;

ΑΠ.: Διαμορφώνοντας πέρα από την ηγεμονία της πολιτικής του πρότασης μια
ενσυνείδητη λαϊκή πλειοψηφία που προϋποθέτει αλλαγή της εικόνας μας στον λαό,
στόχους αρθρωμένους, κυβέρνηση συλλογική, αποτελεσματική, κόμμα στραμμένο στην
κοινωνία, πάνω από μηχανισμούς και χαρακώματα.

ΤΗΝ «ΚΑΛΥΤΕΡΗ ομάδα» ζητεί ο κ. Κ. Σκανδαλίδης να βγάλει το ΠΑΣΟΚ «στο
γήπεδο». Φανατικός… φίλαθλος επισημαίνει ότι πρέπει «να πάψει η
μετριοκρατία», οι αποκλεισμοί, οι διακρίσεις και οι ενστάσεις…

Και καλεί όλους να πουν «όχι» στα «μικροκαπετανάτα» ­ όπως λέει ­ του «παλιού»
αλλά και του «νέου ΠΑΣΟΚ», για να κερδίσει τη λαϊκή πλειοψηφία.

ΕΡ.: Και είναι δυνατόν αυτό σήμερα;

ΑΠ.: Γιατί όχι; Το ΠΑΣΟΚ με όλες του τις αντιφάσεις και τις αδυναμίες
αποδεικνύει καθημερινά ότι διαθέτει και προτείνει στη χώρα τον μόνο δυνατό
δρόμο.

Πρέπει τώρα να αποδείξει ότι διαθέτει και τη συνολική πολιτική ισχύ που
απαιτείται για να τον περπατήσει μέχρι το τέλος και να ολοκληρώσει τους
στόχους. Στον ορίζοντα, εκτός από τον ίδιο του τον κακό εαυτό, δεν φαίνεται
δύναμη ικανή να ανακόψει τον δρόμο του.

ΚΑΠΕΤΑΝΑΤΑ

ΕΡ.: Μήπως είστε υπερβολικά αισιόδοξος; Πολλοί θεωρούν το ΠΑΣΟΚ
κομμένο στα δύο…

ΑΠ.: Το ΠΑΣΟΚ δεν εξαντλείται στα χαρακώματα του «παλιού» και του «νέου», που
απλώς αναπαράγουν το αδιέξοδο.

Το «νέο» αποδείχτηκε αρκετά παλιό για να εγγυηθεί τις νέες σημαίες των ιδεών
και των στόχων της παράταξης.

Τα πρόσωπα-φορείς του, που φιλοδοξούν να το μονοπωλήσουν, δεν έχουν το κύρος
και το βάρος να σηκώσουν μια τέτοια ευθύνη. Το «παλιό» κρατά πεισματικά από το
παρελθόν, σε μια ξεπερασμένη οριστικά από τα πράγματα αντίληψη και πρακτική,
μόνο τις πλαστικές σημαίες που κουνούσαμε στις συγκεντρώσεις.

Η αντιπαράθεσή τους πνίγηκε στις εικονικές κάρτες, τους εκλογικούς καταλόγους
και στα μικροκαπετανάτα που γεμίζουν τον χώρο στο όνομα ανύπαρκτων ιδεών.

Να κλείσουν ενωτικά και δημιουργικά αμέσως οι πληγές που ανοίχτηκαν στη
Νεολαία ή στο Κίνημα από τις διχαστικές λογικές που φθάνουν να εκλέγουν
γραμματέα Ν.Ε. με μειοψηφίες, λες και είμαστε από άλλα κόμματα.

Μια νέα πορεία σύνθεσης τώρα, πριν να είναι πολύ αργά.

ΕΡ.: Όλα αυτά ποιος μπορεί να τα εγγυηθεί; Τα θέλει πράγματι ο
Κώστας Σημίτης ή έχει κάτι άλλο στο μυαλό του, όπως ορισμένοι λένε;

ΑΠ.: Ο πρώτος λόγος, η πρωτοβουλία, η πυξίδα για αλλαγή πλεύσης ανήκει στον
Κώστα Σημίτη. Έχει την ιστορική ευκαιρία της νέας συνέγερσης που θα εγγυηθεί
τη νικηφόρα πορεία.

Ο τριπλός του ρόλος που αφορά την εγγύηση της επίτευξης των μεγάλων επιλογών
του Ελληνισμού σ’ αυτή την ιστορική φάση, τον νέο τύπο δημοκρατικής
διακυβέρνησης και τον εκφραστή του μεγάλου, ενιαίου, ενωμένου, σύγχρονου
ΠΑΣΟΚ, αποτελεί το τελικό κριτήριο της επιτυχίας του.

Ο Κ. Σημίτης είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο για τον τόπο και δεν αποδέχομαι ούτε
αυτούς που στο όνομά του θέλουν να το τοκίσουν προς ίδιον όφελος, ούτε αυτούς
που στο όνομα των όποιων διαφορετικών απόψεων θα ήθελαν να τον εξοστρακίσουν.
Αν σ’ αυτό συμφωνούμε, η υπέρβαση μπορεί να γίνει.

Και ο ίδιος να παίξει τον ιστορικό του ρόλο και εμείς να βγούμε ο καθένας
χωριστά και όλοι μαζί μπροστά.

1. Να βάλουμε τέλος στο μετέωρο βήμα των ιδεολογικών αναζητήσεων και να
πούμε επιτέλους καθαρά τις τομές και τις αλλαγές που απαιτούνται για την
είσοδο του ΠΑΣΟΚ στη νέα εποχή. Αρκετά με τη σύγχυση και το ψάρεμα σε θολά νερά.

2. Να σκύψουμε στην καθημερινότητα του πολίτη, στα τεράστια προβλήματα που
βιώνει και να δώσουμε λύσεις εδώ και τώρα. Εκεί θα κριθούμε πρωτίστως.

3. Να απευθυνθούμε ξανά με λόγο λαϊκό, ειλικρινή και ευθύβολο στον λαό και
να αποφασίσουμε με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε στο πεδίο των
κοινωνικών δυνάμεων. Η κοινωνική ουδετερότητα δεν ταιριάζει σε προοδευτική δύναμη.

4. Να προκαλέσουμε και να αναπτύξουμε σε κάθε περιφέρεια ένα πραγματικό
κίνημα παραγωγικής ανασυγκρότησης, που θα συσπειρώνει και θα ενεργοποιεί τις
ζωντανές της δυνάμεις στο πλαίσιο ολοκληρωμένων αναπτυξιακών και παραγωγικών
συμφωνιών. Δεν υπάρχει άλλο πεδίο κοινωνικής δράσης για ένα σύγχρονο και
αποκεντρωμένο πολιτικό κίνημα.

5. Να προκαλέσουμε ένα πραγματικό εμβόλιο πολιτικής στο Κίνημα, την
κυβέρνηση, την Κοινοβουλευτική Ομάδα, καθιστώντας την αναζωογόνηση της
πολιτικής διαδικασίας υπόθεση του συλλογικού ΠΑΣΟΚ. Τέρμα στις παράπλευρες και
κάθετες εξουσίες των «ειδικών», των «συμβούλων», των «μαθητευόμενων μάγων».

6. Να πάψει η ανασυγκρότηση να ταυτίζεται με οργανωτικούς μηχανισμούς
διαμόρφωσης «πλειοψηφιών» και «μειοψηφιών» διά μέσου της κατανομής εξουσιών
και αξιωμάτων. Να συγκροτήσουμε από την αρχή με όρους πολιτικής αυτονομίας,
κοινωνικής όσμωσης και άμεσης δημοκρατίας τη βάση του ΠΑΣΟΚ, να το
επανιδρύσουμε ουσιαστικά και όχι λεκτικά.

7. Να βγάλουμε την καλύτερη ομάδα στο γήπεδο, χωρίς αποκλεισμούς,
ενστάσεις και διακρίσεις, αποδεχόμενοι στην πράξη την αναγκαιότητα μιας νέας
συλλογικότητας στη βάση αρχών, λειτουργιών και κανόνων. Να πάψει η
μετριοκρατία και η χρήση κατά το δοκούν των στελεχών.