[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΔΥΟ διπλωματικές εξελίξεις τεράστιας σημασίας στο Κυπριακό, με σαφή όμως
αντίκτυπο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σημειώθηκαν την τελευταία εβδομάδα.
Πρώτον, η απόρριψη, από το κοινοβούλιο του ψευδοκράτους, της συμμετοχής των
Τουρκοκυπρίων στη διαπραγματευτική ομάδα για την ένταξη της Κύπρου στην
Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεύτερον, η επιστολή του Ρ. Ντενκτάς προς τον πρόεδρο Κληρίδη
με την οποία απορρίπτεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο η λύση της ομοσπονδίας για
το Κυπριακό και προτείνεται η λύση των «δύο κρατών». Δύο κινήσεις που δείχνουν
ξεκάθαρα την αλλαγή προτεραιοτήτων της τουρκικής πολιτικής μετά το
«σνομπάρισμα» της Άγκυρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση στο Λουξεμβούργο. Η Τουρκία
αποσαφηνίζει πρώτη φορά ότι για τα επόμενα χρόνια «γυρίζει την πλάτη» στην
Ευρώπη και τονίζει ότι θεωρεί τη διχοτόμηση της Κύπρου την τελική λύση του Κυπριακού.

Δύο κινήσεις που φέρνουν σε επικίνδυνο αδιέξοδο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις
και το Κυπριακό, αφού πλέον οι πιέσεις που μπορεί να ασκήσει στους τομείς
αυτούς η Ευρώπη εκμηδενίζονται ­ οποιοδήποτε «καρότο» κι αν επισείσει η Ένωση,
φαίνεται να μην κινεί το ενδιαφέρον της Τουρκίας. Δύο κινήσεις που αποτελούν
απάντηση στην απόφαση των «15» ν’ αρχίσουν τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με
την Κύπρο ­ ακόμη κι αν δεν έχει λυθεί το Κυπριακό ­ και να αποκλείσουν την
Τουρκία από τον κατάλογο των προς ένταξη χωρών τα απόμενα χρόνια. Δύο κινήσεις
που ουσιαστικά θα έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των πιέσεων της διεθνούς
κοινότητας προς την Ελλάδα σε μία προσπάθεια να υπάρξουν υποχωρήσεις από την
ελληνική πλευρά, ώστε να μην οδηγηθούμε σε νέες ελληνοτουρκικές εντάσεις στην
περιοχή. Η Αθήνα θα πρέπει τώρα να δει με διαφορετικό τρόπο τις
ελληνοτουρκικές διαφορές και το Κυπριακό, αλλά και την ένταξη της Κύπρου στην
Ευρωπαϊκή Ένωση. Να αποφασίσει ότι η διχοτόμηση της Κύπρου είναι πλέον πολύ
κοντύτερα από το παρελθόν ­ ίσως αργότερα, εάν υπάρξει και ένταξη της Τουρκίας
στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να δοθεί δυνατότητα για επανένωση του νησιού. Να
«πείσει» τους «14» ­ με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ­ ότι δεν είναι δυνατόν η
αδιαλλαξία της Άγκυρας να κρατεί σε ομηρεία την Κύπρο. Να βασιστεί πολύ
περισσότερο απ’ ό,τι στο παρελθόν στις δικές της δυνάμεις για την αντιμετώπιση
των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο.

Να ενισχύσει τα ερείσματά της τόσο στις γειτονικές βαλκανικές χώρες όσο και
στη ρωσική πλευρά, παίζοντας παράλληλα αποτελεσματικά το χαρτί της Ουάσιγκτον,
η οποία βρίσκεται κοντύτερα τώρα στην Άγκυρα απ’ ό,τι οι χώρες της Ευρώπης.