ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Μέτρα εξυγίανσης των ΔΕΚΟ

Οι λεγόμενες διαρθρωτικές αλλαγές έχουν αναμφισβήτητα ένα υψηλό πολιτικό
κόστος, αφού για να γίνουν πρέπει να θιγούν κατεστημένα συμφέροντα αλλά και
κεκτημένα των εργαζομένων. Για παράδειγμα, για να μειωθούν τα τεράστια
ελλείμματα στις δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς πρέπει να αλλάξουν
πολλά.

Από το μάνατζμεντ, που πρέπει να γίνει στιβαρό και αποτελεσματικό, μέχρι την
οργάνωση και προ παντός πρέπει να συστηματοποιηθεί αλύπητη δίωξη κάθε σπατάλης.

Η κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι οι αλλαγές που θα γίνουν στις ΔΕΚΟ, τόσο τις
ελλειμματικές που πρέπει να νοικοκυρευθούν όσο και τις κερδοφόρες που πρέπει
να μετοχοποιηθούν, δεν θα θίξουν σε καμία περίπτωση τα σημερινά μισθολογικά
αλλά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων. «Δεν πρόκειται να κόψουμε
μισθούς ούτε να απολύσουμε κανέναν», διαβεβαιώνει στα «ΝΕΑ» ο υπουργός Εθνικής
Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιάννος Παπαντωνίου που έχει την ευθύνη για την
ανασυγκρότηση των ΔΕΚΟ.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είναι διαθέσιμες, το κυβερνητικό πρόγραμμα
εξυγίανσης των ΔΕΚΟ περιλαμβάνει τα εξής έξι κεφάλαια:

1 Χρηματοοικονομικές ρυθμίσεις, πράγμα που σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα φέρει
νόμους στη Βουλή με τους οποίους θα διαγράφονται εκατοντάδες δισεκατομμυρίων
από χρέη των ΔΕΚΟ προς τράπεζες, ασφαλιστικούς οργανισμούς, ΔΕΗ, ΟΤΕ κ.λπ. Τα
χρέη όμως αυτά που χαρίζονται θα τα φορτωθεί το Δημόσιο υπό τη μορφή αύξησης
του χρέους του και συνεπώς, αργά ή γρήγορα, θα πληρωθούν από τους Έλληνες
φορολογούμενους. Και μόνο το γεγονός αυτό, ότι δηλαδή συνεχίζεται στο διηνεκές
αυτή η προκλητική σπατάλη αλλά και το χαράτσωμα των φορολογουμένων επιβάλλει
στην κυβέρνηση την επίσπευση των αλλαγών και δημιουργεί παράλληλα την ηθική
δέσμευση στους εργαζομένους να μην αντιταχθούν στην εξυγίναση, η οποία τελικά
είναι η μόνη που μπορεί να διασφαλίσει σε μόνιμη βάση και τη δική τους απασχόληση.

2 Τιμολογιακές αναδιαρθρώσεις στις υπηρεσίες που προσφέρουν στο κοινό οι ΔΕΚΟ,
που όμως δεν θα έχουν ουσιαστική επίπτωση στον τιμάριθμο. Αυτό σημαίνει ότι θα
αλλάξει κυρίως η εσωτερική διάρθρωση των τιμολογίων με στόχο να αξιοποιηθούν
οι δυναμικές μορφές άντλησης εσόδων, όπως έγινε π.χ. πρόσφατα με τα τιμολόγια
του ΟΤΕ.

3 Ταχεία υλοποίηση επενδυτικών προγραμμάτων που θα αυξήσουν την παραγωγικότητα
και αποδοτικότητα των δημοσίων επιχειρήσεων. Είναι γνωστό, π.χ., ότι στον ΟΣΕ
είναι εν εξελίξει ένα γιγαντιαίο επενδυτικό πρόγραμμα ύψους 1 τρισ. δρχ. που
θα χρηματοδοτηθεί κατά βάση από το Πακέτο Ντελόρ, στην Ολυμπιακή πρόκειται να
δαπανηθούν 300 δισ. δρχ. για την αγορά νέων αεροσκαφών, ενώ η ΕΥΔΑΠ για
βελτίωση του δικτύου της θα απορροφήσει 100 δισ. δρχ.

4 Αναμόρφωση των κανονισμών εργασίας προσωπικού. Πρόκειται ίσως για το πλέον
αιχμηρό σημείο του προγράμματος αναμόρφωσης των ΔΕΚΟ, εκείνο που προκαλεί
ακριβώς τις αντιδράσεις των συνδικάτων, διότι το βλέπουν ως μοχλό ανατροπής
των κεκτημένων. Η αντιμετώπιση όμως αυτή είναι ασφαλώς λανθασμένη, αφού δεν
είναι δυνατόν μία επιχείρηση, η οποία μάλιστα ανανεώνει όλο τον κεφαλαιουχικό
εξοπλισμό της να βελτιώσει την παραγωγικότητά της χωρίς να αναδιατάξει επίσης
το έμψυχο δυναμικό της, να προσδιορίσει με έναν άλλο τρόπο την κατανομή και τα
καθήκοντα του προσωπικού. Άλλωστε, η σημερινή χαμηλή παραγωγικότητα και
αποδοτικότητα στις ΔΕΚΟ οφείλεται όχι μόνο στην ξεπερασμένη υποδομή τους, αλλά
και στην ανορθολογική διάταξη του προσωπικού. Υπάρχουν τομείς με περίσσεια
προσωπικού (π.χ. υπάλληλοι γραφείου ή προσωπικό συνεργείων στις συγκοινωνίες)
και άλλοι με ελλείψεις (π.χ. οδηγοί κ.λπ.).

Ο εργαζόμενος πρέπει να θεωρεί ως κεκτημένο τη θέση απασχόλησης και την αμοιβή
του και όχι τη μορφή απασχόλησης που θα την επιλέγει η διεύθυνση της
επιχείρησης με κριτήριο την υψηλότερη απόδοση.

5 Εσωτερική αναδιοργάνωση, δηλαδή το επιχειρηματικό σχέδιο, το οποίο αποτελεί
αποκλειστική ευθύνη της διοίκησης.

6 Λοιπές ρυθμίσεις.

Η κυβέρνηση έχει ζητήσει από τις διοικήσεις των ΔΕΚΟ (οι οποίες πλέον βάσει
του Νόμου 2414/97 επιλέγονται με αξιοκρατικά κριτήρια) να της υποβάλουν μέχρι
το τέλος του τρέχοντος μηνός προγράμματα εξυγίανσης. Και εκείνο που πρωτεύει
αυτή την περίοδο είναι να αντιληφθούν οι εργαζόμενοι και τα συνδικαλιστικά
τους όργανα ότι έχουν μεγάλη ευθύνη να συμβάλουν και αυτοί στην προσπάθεια
αυτή, διότι είναι παράλογο να χρηματοδοτούνται οι ΔΕΚΟ από τους Έλληνες φορολογουμένους.