ΠΡΟΣΩΠΑ Νέος πρωθυπουργός της Κίνας

Ζου Ρονγκγί. Ο νέος πρωθυπουργός της Κίνας είχε, επί εποχής Μάο, πέσει σε δυσμένεια και εξέθρεφε γουρούνια…

Κατά τη μαοϊκή περίοδο έπεσε δύο φορές σε δυσμένεια και το πλήρωσε με πολυετή
εξορία σε αγροτικές περιοχές, εκτρέφοντας γουρούνια. Τώρα, στα 69 του χρόνια,
ο Ζου Ρονγκγί αναλαμβάνει νέος πρωθυπουργός της Κίνας.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ αποκατάσταση του, το 1978, η αναρρίχηση του στα ανώτατα κλιμάκια της
εξουσίας ήταν θεαματική. Όπως ο Ντενγκ Σιαοπίνγ, θύμα και αυτός των μαοϊκών
εκκαθαρίσεων, που επέζησε για να οδηγήσει την Κίνα στον δρόμο των οικονομικών
μεταρρυθμίσεων, έτσι και ο Ζου Ρονγκγί προτίμησε να καταπιαστεί με τα φλέγοντα
προβλήματα, αποφεύγοντας τις ιδεολογικές ζυμώσεις. Ως δήμαρχος της
πολυάνθρωπης Σαγκάης, από το 1987 μέχρι το 1991, επιχείρησε να λύσει τον
γόρδιο δεσμό της γραφειοκρατίας, που εμπόδιζε τους ξένους επενδυτές να
αναπτύξουν επιχειρηματικές δραστηριότητες στην Κίνα. Δημιούργησε μία νέα
υπηρεσία, όπου οι ξένοι μπορούσαν ­ τουλάχιστον θεωρητικά ­ να λάβουν όλα τα
απαραίτητα έγγραφα και τις απαιτούμενες άδειες για να αρχίσουν τη δουλειά
τους. Και στα ταξίδια του στο εξωτερικό, τόνιζε στους επιχειρηματίες που
συναντούσε, ότι αν αντιμετώπιζαν κάποιο πρόβλημα με την κινεζική
γραφειοκρατία, απλώς να του τηλεφωνούσαν.

Ο Ζου Ρονγκγί εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τις επιδόσεις του ως αντιπρόεδρος της
κυβέρνησης. Ως υπεύθυνος της οικονομίας εφάρμοσε ένα αυστηρό πρόγραμμα
λιτότητας, που μείωσε δραστικά τον πληθωρισμό. Και τώρα, η πρώτη μεγάλη
πρόκληση της πρωθυπουργίας του είναι η μείωση του δημόσιου τομέα και η απόλυση
των μισών σχεδόν δημοσίων υπαλλήλων ­ περίπου τεσσάρων εκατομμυρίων ατόμων.

Ο νέος πρωθυπουργός δεν έκρυψε ποτέ την απέχθεια του για την γραφειοκρατία και
ελπίζει να απαλλαγεί από την αδράνεια του κρατικού τομέα, που κατά τη γνώμη
του δυσχεραίνει την πλήρη μετάβαση της Κίνας σε οικονομία της ελεύθερης αγοράς.

Το έργο του είναι τιτάνιο: 370.000 κρατικές επιχειρήσεις ­ από τις οποίες
πολλές είναι ζημιογόνες και υπερχρεωμένες ­ πρέπει να αναμορφωθούν μέσα σε
χρονικό διάστημα τριών χρόνων. Οφείλει, επίσης, μέσα στο ίδιο χρονικό
διάστημα, να αναζωογονήσει και το κρατικό τραπεζικό σύστημα, το οποίο έχει
τώρα παραλύσει από τα χρέη.