30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΜΕΛΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Κομοτηνή.

ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Τον Βάσο Λυσσαρίδη.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Την Μαρτίν Ομπρί.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Τον Ανδρέα Παπανδρέου.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στην ισχυρή, σύγχρονη, μεγάλη Θεσσαλονίκη.

ΘΕΩΡΕΙ ΩΣ ΕΡΓΟ ΤΟΥ: Τον αυτοδύναμο και διακριτικό ρόλο του γραμματέα,
χωρίς καμιά εξάρτηση.

Μέσα από έντονο εσωκομματικό παρασκήνιο ο Κώστας Μαμέλης κατάφερε να
επανεκλεγεί, στην επαναληπτική ψηφοφορία, γραμματέας στην Α’ Νομαρχιακή
Επιτροπή ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης, την μεγαλύτερη (με δώδεκα χιλιάδες περίπου μέλη)
και την πλέον αυτόνομη ­ όπως την χαρακτηρίζει ο ίδιος ­ κομματική οργάνωση
του ΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα. Πιστεύει ότι τα πρόσφατα αποτελέσματα των νομαρχιακών
εκλογών ανέδειξαν στη συμπρωτεύουσα τέσσερις διαφορετικές τάσεις, αλλά ­ όπως
λέει ­ το ΠΑΣΟΚ παραμένει ένα ενιαίο και αποκεντρωμένο κόμμα.

ΕΡ.: Γιατί καθυστέρησε η επανεκλογή;

ΑΠ.: Σκληρές προσωπικές άμυνες, που όμως δεν αλλοίωσαν το αποτέλεσμα.

ΕΡ.: Δικαίωση ή τυπική διαδικασία;

ΑΠ.: Ουσιαστική διαδικασία δικαίωσης.

ΕΡ.: Ενδεχομένως και εσωκομματική συμφωνία;

ΑΠ.: Με κοινά σημεία προοπτικής για την πιο μεγάλη οργάνωση του ΠΑΣΟΚ.

ΕΡ.: Ποιοι, όμως, την αθέτησαν στον πρώτο γύρο;

ΑΠ.: Ας μην τους διαφημίσουμε περισσότερο.

ΕΡ.: Τελικά, η πρώτη ψηφοφορία ανέδειξε όχι δύο, αλλά τρεις τάσεις.

ΑΠ.: Πιθανόν και τέσσερις, για όσους μελετήσουν καλά το αποτέλεσμα

ΕΡ.: Σας αμφισβήτησαν παλιοί σύντροφοι ή ήταν αποτέλεσμα της εσωκομματικής διαμάχης;

ΑΠ.: Ανάμεσα στην αμφισβήτηση και τη διαμάχη υπήρξε η σύνθεση.

ΕΡ.: Είκοσι τέσσερα χρόνια στο κόμμα. Δεν θα «μεταγραφείτε» κι εσείς στην κυβέρνηση;

ΑΠ.: Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.

ΕΡ.: Είστε «άνθρωπος» του Άκη;

ΑΠ.: Ο Άκης δεν έχει ανάγκη «ανθρώπων», αλλά αυτόφωτων πολιτικών συνεργατών.

ΕΡ.: Μαγκριώτης – Μαμέλης: πάνω από είκοσι χρόνια αχώριστοι… σύντροφοι στο
ΠΑΣΟΚ Θεσσαλονίκης.

ΑΠ.: Και «χωρισμένοι» στη δεκαετία του ’70. Με σεβασμό στη διαφωνία και τη συμφωνία.

ΕΡ.: Δεν αισθάνεσθε υπαρχηγός, που έγινε αναγκαστικά πρώτος;

ΑΠ.: Ποιανού υπαρχηγός;

ΕΡ.: Άντρο «προεδρικών» η Νομαρχιακή του ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλονίκη;

ΑΠ.: Ατυχής χαρακτηρισμός. Αδικεί την πιο αυτόνομη Νομαρχιακή Επιτροπή της χώρας.

ΕΡ.: Εβδομήντα χιλιάδες και πλέον νέα μέλη στο ΠΑΣΟΚ «εν μια νυκτί;».

ΑΠ.: Ευτυχώς και δυστυχώς.

ΕΡ.: Πού βρίσκονταν «κρυμμένα» τόσα χρόνια;

ΑΠ.: Εντός και εκτός των μηχανισμών.

ΕΡ.: Άρα, ο σοσιαλισμός στην Ελλάδα προχωράει.

ΑΠ.: Όσο το ΠΑΣΟΚ παραμένει πολιτικά αυτόνομο και ιδεολογικά διαφανές.

ΕΡ.: Και οι παλιοί σύντροφοι παραμένουν;

ΑΠ.: Παραμένουν εις πείσμα των καιρών.

ΕΡ.: Θεματικές ή τοπικές οργανώσεις;

ΑΠ.: Ψευδεπίγραφη αντίθεση, παρά τις προσπάθειες «οικειοποίησης» των θεματικών.

ΕΡ.: Κάποτε Κίνημα, αργότερα κόμμα, σήμερα μόνο κυβέρνηση;

ΑΠ.: Όχι. «Όλα αλλάζουν γύρω μας κι όλο τα ίδια μένουν».

ΕΡ.: Λειτουργούν περισσότερο οι μηχανισμοί από τα κόμματα;

ΑΠ.: Οι μηχανισμοί πνέουν τα λοίσθια. Η πολιτική είναι στο προσκήνιο. Οι ιδέες
μπορεί να αργούν, αλλά θα νικήσουν.

ΕΡ.: ΠΑΣΟΚ – κυβερνητικό κόμμα από το 1981. Μήπως όλα αυτά τα χρόνια
λειτουργούν τυπικά οι κομματικές διαδικασίες;

ΑΠ.: Ακόμη και στην πιο «τυπική» διαδικασία ενυπάρχει η ουσία. Έγιναν,
γίνονται και θα γίνονται βήματα μπροστά.

ΕΡ.: Καραμανλής – Σουφλιάς σημειώσατε 1. Σημίτης – Τσοχατζόπουλος;

ΑΠ.: Με «βαρύνει» το «αμάρτημα» της επιδίωξης του «Χ» στο συνέδριο με Σημίτη
Πρωθυπουργό – Άκη πρόεδρο.

ΕΡ.: Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να παράγει ιδεολογία και πολιτικό λόγο;

ΑΠ.: Ακόμα και μέσα στις αντιθέσεις του. ΠΑΣΟΚ και ιδεολογική στειρότητα δεν συνυπάρχουν.

ΕΡ.: Πόσα ΠΑΣΟΚ; Δύο ή περισσότερα;

ΑΠ.: Ένα, μεγάλο, ενιαίο, πολυτασικό, αποκεντρωμένο.

ΕΡ.: Και πόσες τάσεις;

ΑΠ.: Πολλές ψευδεπίγραφες. Λίγες υπαρκτές. Λιγότερες μορφοποιημένες. Καμιά κυρίαρχη.

ΕΡ.: Επιλογή Λαζαρίδη για τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Γιατί δεν σας ρώτησαν;

ΑΠ.: Δεν έπραξαν ορθά, γιατί η επιλογή ήταν και δική μας. Υποβαθμίστηκε ένας
καλός πολλαπλασιαστής.

ΕΡ.: Θεσσαλονίκη – μητρόπολη των Βαλκανίων με 18% ανεργία;

ΑΠ.: Πρώτιστη πολιτική στόχευση, η αντιμετώπιση της ανεργίας.

ΕΡ.: «Θεσσαλονίκη 2.300» και πρόσφατα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Θα
υπάρξει και τρίτη ευκαιρία;

ΑΠ.: Δεν πιστεύω σε μύθους και αριθμήσεις ευκαιριών. Πιστεύω σε διαδικασίες
συνέγερσης των «ζωντανών» της πόλης, που θα δημιουργούν ευκαιρίες και θα τις «αδράξουν».