Τόνοι νερού στη Σελήνη

Αντιλήψεις και θεωρίες για τη Σελήνη που επί πολλά χρόνια θεωρούνταν
ακλόνητες ανατράπηκαν χθες μονομιάς, με την ιστορικής σημασίας ανακάλυψη νερού
στον φυσικό δορυφόρο του πλανήτη μας.

ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ διαστημόπλοιο «Λούναρ Προσπέκτορ», που είχε εκτοξευθεί από τη
NASA τον Ιανουάριο, βρήκε ενδείξεις ύπαρξης πάγου στο σεληνιακό έδαφος στην
περιοχή των πόλων.

Όπως ανήγγειλε με συγκίνηση ο υπεύθυνος του προγράμματος, δόκτωρ Άλαν
Μπάιντερ, «αυτό που βρήκαμε είναι ενδείξεις που φέρουν την “υπογραφή” την
οποία θα περίμενε κανείς να δει σε περίπτωση που υπάρχει νερό».

Η εκπληκτική ανακάλυψη, που αλλάζει εντελώς τα δεδομένα της εξερεύνησης, της
εκμετάλλευσης και, πιθανότατα, του εποικισμού της Σελήνης, έγινε από την
ειδική συσκευή-ρομπότ του «Προσπέκτορ», που προχώρησε σε μετρήσεις υγρασίας.

ΣΕ ΜΟΡΦΗ ΠΑΓΟΥ

Το νερό στη Σεληνη ­ σύμφωνα με τις πρώτες αυτές ενδείξεις ­ είναι σε μορφή
πάγου, σε αμέτρητους θυλάκους του εδάφους στην περιοχή ιδίως του Βορείου Πόλου
της και σε μια έκταση «πολλών χιλιάδων τετραγωνικών μιλίων».

Πρόκειται συνεπώς για ποσότητα διόλου ασήμαντη. Το είδος των σημάτων που
κατέγραψαν τα όργανα του ρομπότ, δηλώνουν οι επιστήμονες της ΝΑΣΑ, μαρτυρούν
ότι οι θύλακοι των πάγων είναι μάλλον μικροί, αλλά η επιφάνεια στην οποία
απλώνονται είναι μεγάλη.

ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΟΝΟΙ

Ο Ουίλιαμ Φέλντμαν, ειδικός ερευνητής του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ,
συνεργαζόμενος με τη NASA, υπολόγισε ότι η ποσότητα του νερού που υπάρχει στην
περιοχή της Σελήνης για την οποία συγκεντρώθηκαν στοιχεία «πρέπει να είναι
κάπου μεταξύ των 11 εκατ. και των 330 εκατομμυρίων τόνων».

Η υδροφόρος περιοχή είναι γιγάντια, πάνω από 30.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα
στην περιοχή του Βορείου Πόλου και περί τα 12.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στον
Νότιο Πόλο.

Πολλοί στη NASA συζητούν σοβαρά πλέον την επίσπευση της εγκατάστασης μόνιμης
βάσης επανδρωμένης από επιστήμονες και τεχνικούς στο έδαφος της Σελήνης. Ένα
από τα μεγαλύτερα προβλήματα, μέχρι σήμερα, λένε, ήταν ακριβώς το νερό. Αν η
Σελήνη δεν διέθετε νερό, αυτό θα έπρεπε να μεταφέρεται αδιάκοπα από τη Γη
στους ανθρώπους που θ’ αποφάσιζαν να ζήσουν εκεί για μικρό ή μεγαλύτερο
διάστημα ­ πράγμα που παρουσιάζει σοβαρές δυσκολίες από τεχνική άποψη.

Η ΥΠΑΡΞΗ νερού επιτρέπει, επίσης, την παρασκευή οξυγόνου καθώς και υδρογόνου,
που χρησιμοποιούνται ως καύσιμη ύλη σε πολλούς τύπους διαστημικών πυραύλων.

Ο «Λούναρ Προσπέκτορ» (Σεληνιακός Διερευνητής) περιφέρεται γύρω από τη Σελήνη
σε ύψος περίπου 100 χιλιομέτρων. Οι ρομποτικές συσκευές που μετέφερε ως τον
δορυφόρο μας περιλαμβάνουν μετρητές μορίων άλφα, ακτινών γάμμα, νετρονίων,
καθώς και των ηλεκτρομαγνητικών συντεταγμένων.

Το μέγεθος του διαστημικού εργαστηρίου είναι λίγο μεγαλύτερο από ένα μέτρο, το
βάρος του 320 κιλά και το κόστος του είχε φτάσει τα 65.000.000 δολάρια.