Χρειάζεται μέτρο

Αλλάζοντας τον τρόπο που σκέφτεται κανείς, αλλάζουν προς το καλύτερο και τα
πράγματα. Όσοι εκπαιδεύουν το μυαλό τους να σκέφτεται θετικά είναι πιο
ευέλικτοι, πιο δημιουργικοί. Ένας καβγάς μπορεί να οδηγήσει κάπου, αν γίνει
με… εποικοδομητικό τρόπο! Και μια κρίση στη δουλειά μπορεί να φέρει
απρόσμενες αλλαγές ­ όταν την αντιμετωπίσεις κατά πρόσωπο… Λέξεις όπως
«πρέπει», «έπρεπε», «θα έπρεπε», «όφειλα» είναι λέξεις κλειδιά που τροφοδοτούν
την πίκρα, τη δυσαρέσκεια, την απογοήτευση. Φροντίστε να τις αποφεύγετε, όπως
και λέξεις που γενικεύουν καταστάσεις, όπως «πάντα», «όλοι», «ποτέ».
Χρησιμοποιήστε λέξεις όπως «καλό θα ήταν», «μερικές φορές», «πολύ συχνά» ­
«λέξεις αγχολυτικές που αποφορτίζουν από τη δέσμευση του απόλυτου», όπως
πιστεύει ο ψυχολόγος κ. Θέμος Στοφορόπουλος. Το μέτρο, αυτό είναι που λείπει
από τη ζωή των περισσοτέρων ανθρώπων ­ η ισορροπία ανάμεσα στο να είναι π.χ.
κανείς συνεπής αλλά να δικαιούται κάποιες φορές να είναι και ασυνεπής. Δίχως
μέτρο, αδυνατεί κανείς να πάρει στα χέρια του και το τιμόνι της ύπαρξής του.
Ανεξάρτητα από το αν έχετε θέσει προσωπικά όρια ή μέτρο, να θυμάστε πάντα ότι
δεν υπάρχει ένας «ιδανικός» τρόπος αντιμετώπισης μιας κατάστασης, παρά τις
ομοιότητες που έχει με εκείνη που βίωσε ο γείτονας ή ο συνεργάτης σας.
Αναζητήστε τον δικό σας τρόπο, αυτόν που θα σας κάνει να αισθανθείτε καλύτερα
και θα σας βοηθήσει να διευρύνετε τις επιλογές σας. Μέσα από τις παρακάτω
περιπτώσεις, ίσως εντοπίσετε κομμάτια της δικής σας καθημερινότητας και
αντλήσετε κάποιο μήνυμα που συνήθως σας διαφεύγει…

ΕΝΑ πλάνο στη δουλειά, πάνω στο οποίο είχατε επενδύσει πολλά, αποδεικνύεται
ξαφνικά… ανεφάρμοστο. Όλα δείχνουν να καταρρέουν.

Οι άλλοι σας κοιτάζουν περίεργα ­ είχατε την ατυχία να έχετε εσείς αυτή τη
φαεινή ιδέα. Καλά να… πάθετε, αλλά μην το πάθετε για πολύ και κυρίως μη
σκεφτείτε: «είμαι λάθος!». Μια ανάλογη σκέψη κυριαρχεί όταν ο θυμός, η
απογοήτευση, ο πανικός με δύο λόγια, σας εμποδίζουν να σκεφτείτε λογικά.
Τέτοιες στιγμές, το μυαλό κατακλύζεται από ενεργές αναμνήσεις και μηνύματα από
το συναισθηματικό κομμάτι του εγκεφάλου. Το λογικό κομμάτι, αυτό που σκέφτεται
για να προγραμματίζει, δείχνει ηττημένο… Θυμητείτε: Το ότι κάνατε ένα λάθος
δεν σημαίνει ότι είστε λάθος! Για να ανακτήσετε τον έλεγχο, δεν απαιτούνται
παρά λίγα λεπτά ηρεμίας.

Απομονωθείτε για λίγο κάπου, κλείστε τα μάτια και συγκεντρωθείτε. Είναι μια
κρίση, αλλά έχετε περάσει και χειρότερες. Στο κάτω – κάτω ξέρετε πολύ καλά και
τη γεύση της επιτυχίας.

Ελέγξτε τα συναισθήματά σας ­ μην αφήνεστε στο έλεός τους. Τα έντονα αρνητικά
συναισθήματα, προέρχονται από έντονα αρνητικές σκέψεις. Εσείς φτιάξατε το
αποτυχημένο πλάνο ­ εσείς θα φτιάξετε και το επόμενο. Που θα πετύχει…

ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΤΕ κατάκοποι στο σπίτι και εκείνος ή εκείνη (τι διαφορά έχει;) ξεκινά
έναν καβγά άνευ ουσίας στο τραπέζι. Σας λέει, λοιπόν, πόσο πολύ εξοργίζεται
όταν αφήνετε τα παπούτσια στο σαλόνι ή την τσάντα σας στον καναπέ. Είναι μια
προσφιλής του/της μέθοδος να καβγαδίσει μαζί σας γιατί δεν σας βλέπει παρά
ελάχιστα.

Αφού τόσο αρέσκεται στον καβγά, ε, καβγαδίστε. Αλλά εποικοδομητικά. Μην
επιτεθείτε, μην κατακρίνετε και μην κατηγορήσετε τον σύντροφό σας. Ακούστε τον
και πέστε του πώς αισθάνεσθε κάθε φορά που τα βάζει μαζί σας ­ πριν φυσικά σας
κατακυριεύσουν συναισθήματα θυμού και οργής. Το πιθανότερο είναι να
αποσβολωθεί και να μη σας εναντιωθεί.

Αντί για αντεπίθεση, μπορεί να προκαλέστε την απολογία του ­ αν δεν συμβεί,
πάντως, κάτι απ’ όλα αυτά, έχετε μάλλον άλλο πρόβλημα, πρόβλημα σχέσης.

Όπως και να έχει, σε πρώτη φάση, αν διαπιστώσετε ότι… μουλαρώνει, πέστε του
«είσαι πολύ κουρασμένος και αγχωμένος» και δώστε του το δικό σας μήνυμα για το
πώς πραγματικά τον βλέπετε εκείνη τη στιγμή.

Ανατρέπεται τελείως η κατάσταση, παύει να υφίσταται η αιτία του καβγά και
εστιάζεται στο πραγματικό πρόβλημα…

Η ΚΑΛΗ μέρα, λέει ο λαός, από το πρωί φαίνεται ­ να και μια αγχογόνα πρόληψη,
όπως όλες οι προλήψεις (μαύρη γάτα, σπασμένος καθρέφτης, παπάς στον δρόμο και
δεν συμμαζεύεται). Αυτό το πρωί, όλα πάνε κατά διαόλου. Κάνατε ψυχρό ντουζ
γιατί εκείνος ή εκείνη ξόδεψε όλο το ζεστό νερό. Δεν βρίσκετε τις μαύρες
κάλτσες ή τρύπησε το καλσόν σας. Το αυτοκίνητο δεν έχει βενζίνη και πρέπει να
βάλετε στη διαδρομή. Το πρώτο ραντεβού της μέρας είναι πολύ πρωινό, πέφτετε σε
μια τρομακτική κίνηση και όταν φθάνετε με σημαντική καθυστέρηση, δεν φτάνει
που είστε αναμαλλιασμένοι και αναγκάζεστε να ζητήσετε και συγγνώμη, σας
πληροφορούν ότι πιθανότατα χάσατε και έναν πελάτη, από κάποιους λάθος
υπολογισμούς (όταν τους κάνατε, δεν τους φάνηκαν… λάθος, τους ενέκριναν!).

Και τώρα, τι γίνεται; Ψυχραιμία! Σε τίποτα δεν θα ωφελήσει να βγείτε στο
μπαλκόνι ­ για να δείτε πόση απόσταση σας χωρίζει από το έδαφος. Κάντε ένα
νοερό «τάιμ-άουτ» γιατί αν αρχίσετε να απαριθμείτε τις αποτυχίες σας θα
αισθάνεσθε όλο και χειρότερα! Είναι μια βασανιστική μέθοδος να βυθίζεται
κανείς στον κυκεώνα της άρνησης ­ όταν θέλει να τιμωρήσει τον εαυτό του. Το
κάνουμε κάθε φορά που θέλουμε να πονέσουμε περισσότερο. Αν αυτό σας συμβαίνει
συχνά, είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίσετε. Η σχέση μεταξύ σκέψεων και
συναισθημάτων είναι μονόδρομος ­ «το κέντρο ελέγχου είναι πάντα η σκέψη», λένε
οι ειδικοί. Για να αντιστρέψετε τη διαδικασία, κρατήστε στο μέλλον ένα
ημερολόγιο με τέσσερις στήλες. Στην πρώτη, σημειώνετε τα γεγονότα της μέρας
που ήταν σημαντικά για σας. Στη δεύτερη, τα συναισθήματα που σας δημιούργησε
το κάθε γεγονός. Στην τρίτη, τις σκέψεις που συνόδευαν τα γεγονότα. Και στην
τέταρτη, κάποια συμπεράσματα που βγάζετε, συνδυάζοντας τις τρεις στήλες
οριζόντια. Λειτουργώντας έτσι θα βγάλετε… λαβράκι.

Όταν φτάσετε στο σημείο να εντοπίσετε το πότε και γιατί σας κατακλύζουν
αρνητικά συναισθήματα, έχετε διανύσει τον μισό δρόμο. Το επόμενο βήμα, θα ‘ναι
να αρχίσετε να δουλεύετε πάνω σ’ αυτά τα πλήκτρα, ώστε να περιορισθούν οι
αρνητικές σκέψεις και να κερδίσουν έδαφος οι θετικές.

Ο ΧΡΟΝΟΣ, αυτή η τέταρτη διάσταση, είναι κάτι που ή το παίρνεις χαμπάρι ότι
υπάρχει ή το… αγνοείς ­ ζώντας σε ένα χώρο τριών διαστάσεων. Την τέταρτη
διάσταση δεν τη λαμβάνουν συνήθως υπόψη τους, εκείνοι που δεν κρατούν τη…
ζωή τους στα χέρια τους.

Πάντως εσείς δεν έχετε χρόνο, σωστά; Πελαγοδρομείτε ανάμεσα σε εκατοντάδες
μικρές και μεγάλες καθημερινές κινήσεις. Χάνετε πολύτιμες ώρες στον δρόμο, τα
οργανώνετε όλα μια χαρά στο «χαρτί» αλλά πάντα κάτι γίνεται και οι ώρες σας
δεν είναι αρκετές. Συμβαίνει σε όλους ­ μην πανικοβάλλεστε. Αλλά είναι
σίγουρο, θα είχατε 50% περισσότερο χρόνο, αν οργανώνατε πιο αποτελεσματικά τη
ζωή σας.

Για σταθείτε απέναντι στον καθρέφτη, κοιταχθείτε και αναλογισθείτε: τι είναι
πραγματικά αυτό που θέλετε να επιτύχετε; Υπάρχουν στόχοι, σαφέστατα.
Διαχωρίστε τους όμως. Βάλτε προτεραιότητες στη ζωή σας. Δεν γίνονται όλα σε
μια μέρα, ούτε σε δέκα ή είκοσι. Η μετακόμιση μπορεί να περιμένει, τον μήνα
που θα… γίνει ­ μην σας απασχολεί καθημερινά λες και θα χτυπήσουν το
κουδούνι οι μεταφορείς και δεν έχετε ετοιμάσει τις κούτες!

Ξεκαθαρίστε μέσα σας, ποιες είναι στ’ αλήθεια οι αναγκαίες κινήσεις κάθε
24ώρου σας. Καλύψτε τις άμεσες υποχρεώσεις σας και βρείτε λίγα λεπτά της ώρας
για να μεθοδεύσετε τις μεσοπρόθεσμες και τις μακροπρόθεσμες. Βρείτε κυρίως
χρόνο για να ξεκουράζεστε. Μη χρονοτριβείτε σε «μακροσκελή» τηλεφωνήματα και
μην αφήνετε τους επισκέπτες σας να σας «τρώνε» πολύ χρόνο. Οργανώστε τον χώρο
σας για να βρίσκετε πάντα αυτό που θέλετε, τη στιγμή που το θέλετε. Και στα
κενά που θα εξοικονομείτε, κάντε κάτι από αυτά που σας αρέσουν και σας ξεκουράζουν.

Αν μάθετε πραγματικά τα όριά σας και αρχίσετε να θέτετε ρεαλιστικούς στόχους,
αν μάθετε να λέτε «όχι» σε πράγματα που δεν σας ενδιαφέρουν και «ναι» σε
μικρές ανέμελες κινήσεις, θα διαπιστώσετε ότι αρκεί το 24ωρο, για δουλειά,
ξεκούραση, ανανέωση… Επιτέλους, κανονίστε και εκείνον τον δίωρο «καφέ» που
εδώ και κάτι… μήνες αναβάλλετε ­ στο αγαπημένο σας στέκι. Είναι πάντα στη…
θέση του!