Ο δορυφόρος φέρνει την… εξέδρα στο σπίτι

ΡΑΥ PER VIEW. Μια καινούργια σελίδα στην ιστορία της τηλεόρασης και του
ελληνικού ποδοσφαίρου; Το σίγουρο είναι ότι, πριν ακόμα ξεκινήσει και
μελετηθεί, έχει ξεσπάσει καταιγίδα.

Η ΕΠΑΕ και οι «μεγάλοι» του ελληνικού ποδοσφαίρου, σε ανοιχτή ρήξη, βρίσκονται
πλέον στο σταυροδρόμι μιας νέας εποχής.

Που δεν είναι μακριά από την εποχή της τεχνολογίας, του δορυφόρου και της
πλήρους απενεξαρτητοποίησης των συλλόγων από τον κρατικό παρεμβατισμό και την
οικονομική, κυρίως αυτή, εξάρτηση.

Πλήρωσε για να δεις. Είναι το σύστημα παρακολούθησης, μέσω δορυφόρου και
ειδικού αποκωδικοποιητή, αλλά και κάρτας ανάλογης του τηλεφώνου, των γεγονότων
που επιθυμούμε και ειδικότερα, βέβαια, των αθλητικών μεταδόσεων.

­ Πώς λειτουργεί το όλο σύστημα και πόσο έτοιμη μπορεί να είναι μια χώρα και
το κοινό της να παρακολουθήσει μια ποιοτικά αναβαθμισμένη τηλεόραση;

­ Εκτός από τις ΗΠΑ, όπου το σύστημα είναι διαδεδομένο αρκετά χρόνια τώρα,
στην Ευρώπη, της αργής, αλλά σταθερής κατάργησης των μονοπωλίων, το pay per
view έρχεται να ανοίξει καινούργιους ορίζοντες σe ένα τοπίο που χρειάζεται
τεχνική υποδομή και επαγγελματική αντιμετώπιση των γεγονότων.

Ο δορυφόρος θα εκπέμπει σήμα έως το σπίτι

ΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι το σύστημα ξεκινά και οι φίλαθλοι επιθυμούν να αποκτήσουν και
να γίνουν συνδρομητές του συστήματος «πλήρωσε για να δεις».

Ο τεχνικός εξοπλισμός αποτελείται από ένα «πιάτο» για τη λήψη του δορυφορικού
συστήματος. Το μέγεθος θα καθοριστεί εφόσον προηγουμένως ανακοινωθεί από την
όποια επιχείρηση αναλάβει τα δικαιώματα μετάδοσης, με ποιον δορυφόρο θα
συνδεθεί η Ελλάδα για το σκοπό αυτό. (Στην Ιταλία π.χ. δορυφόρος είναι ο Hot Bird).

Ένας ψηφιακός δέκτης στο σπίτι, που είναι και ο πλέον ακριβός του συστήματος
(από 80-90.000 δραχμές), εκτός και αν οι ανταγωνιστές είναι περισσότεροι τού
ενός οπότε η τιμή θα μειωθεί.

Μία Smart Card, την οποία ο καταναλωτής θα προμηθεύεται από τα καταστήματα
(ίσως και στο περίπτερο), όπως λειτουργεί σήμερα η τηλεκάρτα ΟΤΕ).

Η Smart Card θα προβλέπει διάφορα συστήματα λήψης, όπως π.χ. την ετήσια
συνδρομή ή τη μηνιαία. Και ακόμα την επιλογή των προγραμμάτων που επιθυμεί ο
θεατής και το οποίο δεν είναι πάντοτε μόνο αθλητικό, αλλά περιλαμβάνει
κινηματογράφο, παιδικά προγράμματα, ντοκιμαντέρ, κ.λπ. Με άλλα λόγια, ο
τηλεθεατής, ανάλογα με το ποσόν που πληρώνει, τη συνδρομή που δηλώνει, θα
παρακολουθεί και το αντίστοιχο πρόγραμμα.

Στην περίπτωση του ποδοσφαίρου, η συνδρομή στις χώρες που ήδη λειτουργεί το
σύστημα Pay Per View για κάθε παιχνίδι, ο τηλεθεατής πληρώνει το αντίτιμο του
εισιτηρίου ενός αγώνα από τη θέση του «πέταλου» ή του άνω διαζώματος (για την Ελλάδα).

Το δορυφορικό πιάτο απαραίτητο σε κάθε σπίτι

Με το σημερινό δορυφόρο, που έχουν συνδεθεί αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, ο
τηλεθεατής θα έχει τη δυνατότητα επιλογής (συνολικά) 32 καναλιών.

Με την είσοδο της τηλεκάρτας στον Δέκτη, στην οθόνη της TV θα σχηματιστούν
αυτομάτως όλα τα προγράμματα που έχει στη διάθεσή του ο τηλεθεατής για να επιλέξει.

Με το τηλεκοντρόλ, μετέπειτα θα έχει το πρόγραμμα που θα παρακολουθήσει
πιέζοντας το «κουμπί» του κοντρόλ.

Η τηλεκάρτα για τον ποδοσφαιρικό αγώνα, μόλις τελειώσει εκείνος, ακυρώνεται
αυτόματα για το συγκεκριμένο γεγονός, ενώ μπορεί ο τηλεθεατής να
παρακολουθήσει ένα άλλο πρόγραμμα, με άλλο κωδικό, και εφόσον είναι
συνδρομητής για περισσότερα τού ενός προγράμματος.

Στο ποδόσφαιρο, ο φίλαθλος θα έχει τη δυνατότητα επιλογής του αγώνα που τον
ενδιαφέρει, είτε αυτός διεξάγεται στην έδρα της ομάδας που επιθυμεί είτε εκτός έδρας.

Υψηλή τεχνολογία για να λειτουργήσει το Pay per view

ΟΛΑ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ τόσο απλά για την καινούργια τεχνολογία, αυτό αφορά όμως το ένα
τμήμα της. Γιατί υπάρχει και ο οργανισμός που προσφέρει το πρόγραμμα.

Δηλαδή, το κανάλι, που έχει τις τεχνικές προδιαγραφές για να καλύψει τα
αθλητικά και όχι μόνο γεγονότα.

Οι Ιταλοί που εργάζονται εδώ και δύο χρόνια για το συγκεκριμένο σύστημα,
έχοντας εξασφαλίσει ήδη τον «δορυφόρο εκπομπής», βρίσκονται ακόμα στο
πειραματικό στάδιο, αν και πολλές ομάδες είναι έτοιμες να εκπέμψουν. Το
πρόβλημά τους είναι βέβαια τα τηλεοπτικά δικαιώματα, τα οποία
επαναδιαπραγματεύτηκαν με τις ομάδες, αφού δεν υπήρχαν στο «πακέτο της ομοσπονδίας».

Το κανάλι που θέλησε ν’ αγοράσει τα τηλεοπτικά δικαιώματα του νέου συστήματος
στην Ιταλία έχει ήδη προτείνει ποσό που φθάνει τα 11.000.000.000 δραχμές το χρόνο.

Έχοντας τα αποκλειστικά δικαιώματα των αγώνων της Α1 και Β’ Εθνικής κατηγορίας
στην Ιταλία, τα 17 παιχνίδια την εβδομάδα υπολογίζεται ότι θα κοστίζουν (από
πλευράς τεχνικής κάλυψης) 120-130 εκατ. δραχμές.

Για το παραπάνω ποσό απαιτούνται και συνυπολογίζονται προσωπικό και τεχνικός
εξοπλισμός περίπου 1.000 ατόμων (δημοσιογράφοι, τεχνικοί, παραγωγοί,
σκηνοθέτες, ηχολήπτες κ.λπ.).

Στους αγώνες που προαναφέραμε, δεν υπολογίζονται τα παιχνίδια του Σαββάτου και
της Κυριακής (βράδυ), που θα μεταδίδονται όπως μέχρι σήμερα μέσω αποκωδικοποιητή.

Συμπερασματικά: Όποιος αναλάβει το τεράστιο εγχείρημα, θα κερδίσει πολλά, αλλά
και θα ξοδεύσει περισσότερα. Για να είναι εξασφαλισμένη η ποιότητα, η ποσότητα
και η ποικιλία προγραμμάτων.